Ο ριζοσπαστικός υποστηρικτής του ελέγχου του πληθυσμού Paul Ehrlich, ο αρχιτέκτονας πίσω από την ανατριχιαστική ατζέντα της παγκοσμιοποίησης για τη μείωση του πληθυσμού, πέθανε σε ηλικία 93 ετών μετά από επιπλοκές από καρκίνο.

Ο θάνατος του Ehrlich κλείνει το κεφάλαιο για μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στις σύγχρονες περιβαλλοντικές και δημογραφικές συζητήσεις.

Ο αποπληθυσμός έγινε παγκοσμίως γνωστός με το βιβλίο του «The Population Bomb» το 1968.

Στο βιβλίο, προειδοποίησε για καταστροφικό υπερπληθυσμό και μαζική πείνα, δημιουργώντας μια αφήγηση που διαμόρφωσε δεκαετίες πολιτικών συζητήσεων γύρω από τον έλεγχο του πληθυσμού.

Τρομερές Προβλέψεις που Απέτυχαν να Υλοποιηθούν

Στο «The Population Bomb», ο Ehrlich εξέδωσε αυστηρές προειδοποιήσεις για το μέλλον της ανθρωπότητας.

«Η μάχη για τη διατροφή όλης της ανθρωπότητας έχει τελειώσει», έγραψε ο Ehrlich στο βιβλίο:

«Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι θα πεθάνουν από την πείνα παρά τα προγράμματα συντριβής που έχουν ξεκινήσει τώρα».

«Σε αυτή την καθυστερημένη ημερομηνία, τίποτα δεν μπορεί να αποτρέψει μια σημαντική αύξηση του παγκόσμιου ποσοστού θνησιμότητας».

Αργότερα κλιμάκωσε αυτούς τους ισχυρισμούς στο «The End of Affluence» (1974), υποδηλώνοντας ότι έως και ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι θα μπορούσαν να πεθάνουν από την πείνα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980.

Αυτές οι προβλέψεις δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.

Παρά την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, από περίπου 3,6 δισεκατομμύρια την εποχή της πρώιμης εργασίας του σε πάνω από 8 δισεκατομμύρια σήμερα, οι θάνατοι από λιμό μειώθηκαν και η παραγωγή τροφίμων αυξήθηκε.

Το περίφημο στοίχημα που υπονόμευσε τη θεωρία του

Η αξιοπιστία του Ehrlich δέχτηκε μεγάλο πλήγμα μετά από ένα ευρέως δημοσιευμένο στοίχημα με τον οικονομολόγο Julian Simon.

Υποστήριξε ότι ο υπερπληθυσμός θα οδηγούσε σε έλλειψη πόρων και αύξηση των τιμών των εμπορευμάτων.

Ο Simon διαφώνησε, προβλέποντας το αντίθετο.

Το 1980, ως μέρος ενός στοιχήματος 1.000 δολλαρίων, ο Ehrlich επέλεξε πέντε μέταλλα: κασσίτερο, βολφράμιο, χαλκό, νικέλιο και χρώμιο.

Μέχρι το 1990, οι τιμές είχαν πέσει και ο Ehrlich πλήρωσε στον Simon 576 δολλάρια, παραδεχόμενος την απώλεια.

Το αποτέλεσμα έγινε ένα καθοριστικό παράδειγμα που αναφέρθηκε από επικριτές που υποστήριξαν ότι η ανθρώπινη καινοτομία, όχι η σπανιότητα, οδηγεί τις μακροπρόθεσμες τάσεις των πόρων.

Συνηγορία για επιθετικούς ελέγχους πληθυσμού

Τα γραπτά και οι δημόσιες δηλώσεις του Ehrlich ζητούσαν συχνά σαρωτικά και αμφιλεγόμενα μέτρα για τη μείωση της αύξησης του πληθυσμού.

Στο The Population Bomb, έγραψε:

«Πρέπει να έχουμε έλεγχο του πληθυσμού, ελπίζουμε μέσω αλλαγών στο σύστημα αξιών μας, αλλά με εξαναγκασμό εάν αποτύχουν οι εθελοντικές μέθοδοι».

Συζήτησε επίσης τη δυνατότητα εισαγωγής αντισυλληπτικών στην προμήθεια τροφίμων, απορρίπτοντάς την μόνο ως «πολιτικά ανέφικτη».

Τα επόμενα χρόνια, συνέχισε να υποστηρίζει μεγάλης κλίμακας μειώσεις στον ανθρώπινο πληθυσμό.

«Η κοινωνία χρειάζεται αναπροσαρμογή – πρέπει να μειώσουμε το μέγεθος ολόκληρης της ανθρώπινης επιχείρησης», είπε ο Ehrlich το 2014.

Επιρροή στην πολιτική και τα παγκόσμια κινήματα

Ο Ehrlich ήταν συνιδρυτής της Zero Population Growth, μιας ομάδας που επικεντρώθηκε στη μείωση της αύξησης του πληθυσμού και στην προώθηση του ελέγχου των γεννήσεων.

Ο οργανισμός απέδωσε τις προσπάθειές του στη μείωση των ποσοστών γονιμότητας στις ΗΠΑ από 3,42 παιδιά ανά γυναίκα στις αρχές της δεκαετίας του 1960 σε 1,8 έως το 1975.

Παρά τις επανειλημμένες επικρίσεις για αποτυχημένες προβλέψεις, ο Ehrlich παρέμεινε επιρροή στους ακαδημαϊκούς και πολιτικούς κύκλους.

Κατείχε μακροχρόνια θέση στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ως καθηγητής πληθυσμιακών σπουδών και έλαβε πολλές διακρίσεις, όπως:

• Ένα βραβείο «ιδιοφυΐας» του Ιδρύματος MacArthur

• Το βραβείο Heinz για το περιβάλλον

• Χρυσό μετάλλιο του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση

• Βραβείο Crafoord της Σουηδίας στις βιοεπιστήμες (από κοινού με τον E. O. Wilson)

• Υποτροφία στη Βασιλική Εταιρεία

Μια πολωτική κληρονομιά

Η κληρονομιά του Ehrlich παραμένει βαθιά διχαστική.

Οι υποστηρικτές του πιστώνουν την ευαισθητοποίηση σχετικά με τα περιβαλλοντικά όρια και τις πληθυσμιακές πιέσεις.

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι προβλέψεις του ήταν σταθερά λανθασμένες και ότι οι προτεινόμενες λύσεις του ήταν ακραίες, δίνοντας συχνά προτεραιότητα στη μείωση του πληθυσμού έναντι της ανθρώπινης ευημερίας και της τεχνολογικής προόδου.

Παρ’ όλο που οι προβλέψεις του απέτυχαν να γίνουν πραγματικότητα, ο Ehrlich συνέχισε να αναφέρεται ως ηγετική φωνή στις συζητήσεις για τον πληθυσμό και το περιβάλλον.

Ο θάνατός του σηματοδοτεί το τέλος μιας καριέρας που διαμόρφωσε τις παγκοσμιοποιημένες συζητήσεις για την ερήμωση.

Καλά ξεκουμπίδια!