Όποιος δεν προσεύχεται το πρωΐ, παλεύει όλη μέρα μ ό ν ο ς του και στο τέλος χάνει!…

H πρωϊνή προσευχή δεν είναι κάτι το τυπικό, αλλά η άγκυρα του νου και ο σύρτης της καρδιάς.

Όποιος σηκώνεται το πρωί και τρέχει κατευθείαν στις έγνοιες του κόσμου, στο τηλέφωνο, στους υπολογισμούς και στα νεύρα, εκείνος αφήνει τον Θεό στην πόρτα και Τον φωνάζει όταν θα πονέσει.

Η πρωϊνή προσευχή θέτει μία σειρά:

πρώτα ο Θεός, έπειτα ο άνθρωπος και έπειτα όλα τα άλλα. Είναι αυτή που καθαρίζει τον λογισμό, κόβει τον θυμό από την ρίζα, σβήνει το πάθος πριν ανάψει φωτιά.

Ο άνθρωπος που προσεύχεται το πρωί διανύει την ημέρα του έχοντας νου καθαρό και καρδιά που την σφίγγει στα χέρια Του ο Θεός. 

Αλλοίμονο σε αυτόν που δεν ξεκινάει την ημέρα του με προσευχή!

Αυτός είναι εύκολο να παραπέσει, θυμώνει γρήγορα, κατακρίνει σκληρά, θυμώνει για το κάθετί και πέφτει σε αμαρτήματα τα οποία μαζεμένα στεγνώνουν το μέσα του.

Σε αυτόν που δεν προσεύχεται υπάρχει μία ψυχική ακαταστασία, παρότι εξωτερικά φαίνεται »απασχολημένος» και »αποδοτικός».

Χάνεται όχι λόγω έλλειψης χρόνου, αλλά λόγω έλλειψης ταπεινοφροσύνης.

Η πρωϊνή προσευχή είναι σημάδι ότι ο άνθρωπος ξέρει ποιός είναι ο Δεσπότης της ημέρας του.

Όποιος δεν προσεύχεται το πρωί παλεύει όλη μέρα μόνος του και στο τέλος χάνει.

π.Καλλίστρατος(Chifan) / proskynitis