Τό ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ πάθος της βλασφημίας ( 6 )

Κάποιος κληρικός ευρισκόμενος στίς Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, γνώρισε έναν ηλικιωμένο Έλληνα ασθενή, ονόματι Θεοδόσιο, που του είχαν κόψει τό πόδι.

– Πώς τό έπαθες, τόν ρώτησε.

– Είχα ένα ατύχημα πάνω στό καράβι.

-Μήπως βλασφήμησες;

-Ναί!

Ναί, πάτερ μου, πολύ….

Πέσαμε σέ πολύ δύσκολο καιρό στόν Ινδικό Ωκεανό, τεράστια κύματα σκέπαζαν τό καράβι κι εγώ βλασφημούσα.

Ξαφνικά πέφτει ένας σωλήνας από τό κατάρτι καί μέ χτυπάει στό πόδι.

Άρχισε ακατάσχετη αιμορραγία καί οι συνάδελφοί μου τό έδεσαν πρόχειρα μέ τσουβάλια.

Άν καί ήμασταν δύο ώρες έξω από τήν Σιγκαπούρη, ο καπετάνιος γύρισε καί μέ πήγαν στό Νοσοκομείο.

Εκεί μου τό έκοψαν καί τό πετάξαμε αργότερα στόν Ωκεανό.

-Ξαναβλασφήμισες άλλη φορά;

-Πάτερ μου, όχι!

Μετάνοιωσα φριχτά γι’ αυτήν τήν αμαρτία.

Τό έκοψα “μαχαίρι” από τότε!

Δυστυχώς έπρεπε νά μου κόψουν τό πόδι, γιά νά τό καταλάβω καί νά σταματήσω…..

[ Ιερομονάχου Νεκταρίου, Ιερό Κελλί Αγίου Νεκταρίου, ΤΘ 1, Δάφνη ΤΚ 63087, Άγιον Όρος ]