Στο παρελθόν, το κάπνισμα ‘χόρτου’ ήταν μια ακίνδυνη νεανική τρέλλα, σήμερα είναι ένα κομάντο νευρολογικής ανάβασης. Όποιος πιστεύει ότι το τσιγαριλίκι του 2025 εξακολουθεί να έχει κάποια σχέση με την ασήμαντη μαριχουάνα της δεκαετίας του 1990 ή του 2000 κάνει μεγάλο λάθος.

Εν τω μεταξύ, έχουμε να κάνουμε με ένα ναρκωτικό που είναι πέντε φορές πιο ισχυρό από το βότανο που χειρίζονταν οι χίπις. Και αυτό που πωλείται ως «χαλάρωση» ή «ιατρική θαυματουργή θεραπεία» καταλήγει στην αίθουσα αναμονής της ψυχιατρικής πτέρυγας για πολλούς νέους.

Οι αριθμοί είναι ξεκάθαροι. Στον Καναδά, τα επίπεδα THC έχουν αυξηθεί από 4 τοις εκατό κατά μέσο όρο σε 20 τοις εκατό τα τελευταία είκοσι χρόνια. Αυτό δεν είναι μικρό πράγμα, αλλά μια ριζική αναδιάρθρωση του ίδιου του ναρκωτικού.

Η THC, το λεγόμενο «υψηλό μόριο», δρα απευθείας στο κεντρικό νευρικό σύστημα, χειραγωγώντας τους νευροδιαβιβαστές και αλλάζοντας την αντίληψη, τη μνήμη και τις κινητικές δεξιότητες. Όποιος παίζει τακτικά με τέτοιες ουσίες υψηλής δόσης φορτώνει τον εγκέφαλό του με έναν εκρηκτικό μηχανισμό που μπορεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Ιδιαίτερα οι νέοι άνδρες πληρώνουν το τίμημα: ψύχωση, σχιζοφρένεια και κατεστραμμένη ζωή.

Σχιζοφρένεια: Η μελέτη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου

Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Canadian Medical Association Journal με τίτλο «Κάνναβη και ψύχωση» από το Οντάριο, βασισμένη σε 9,8 εκατομμύρια ανθρώπους, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου από αυτή την άποψη:

Όσοι έρχονται στα επείγοντα με προβλήματα κάνναβης έχουν 14 φορές υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν διαταραχή του φάσματος της σχιζοφρένειας. Εάν είχατε ήδη ψύχωση που προκαλείται από κάνναβη, ο κίνδυνος σας κυριολεκτικά εκρήγνυται σε πάνω από 240 φορές.

Αυτά είναι σκληρά γεγονότα από την ιατρική έρευνα. Και όμως δεν βλέπετε σχεδόν πουθενά κανένα πρωτοσέλιδο στα μεγάλα μέσα ενημέρωσης. Γιατί; Εάν ένα ενεργειακό ποτό είχε έστω και στοιχειώδη παρόμοια αποτελέσματα, θα υπήρχαν αμέσως εκκλήσεις για απαγόρευση. Με την κάνναβη, από την άλλη, υπάρχει σιωπή ή ακόμα και ωραιοποίηση του ναρκωτικού.

Η διαφορά έγκειται στην ιδεολογία. Η κάνναβη θεωρείται σύμβολο ελευθερίας, σημάδι μιας σύγχρονης, ανοιχτής κοινωνίας στην οποία το κράτος δεν πρέπει να υπαγορεύει τι καταναλώνετε. Και όμως γινόμαστε μάρτυρες ενός γκροτέσκου δύο μέτρων και δύο σταθμών: οι ίδιοι πολιτικοί που ζητούν υστερικά την απαγόρευση του καπνίσματος δημοσίως όταν καπνίζουν χασίς προωθούν ταυτόχρονα τη νομιμοποίηση ενός νευροτοξικού παράγοντα που έχει αποδειχθεί ότι καταστρέφει την ψυχή. Αυτό που κηρύσσεται «κίνδυνος για τη δημόσια υγεία» στη μία περίπτωση θεωρείται «προοδευτικό» στην άλλη.

Φυσικά, υπάρχουν και ιατρικές χρήσεις για την THC, που είναι αδιαμφισβήτητες. Σε καρκινοπαθείς για την ανακούφιση από τη ναυτία, στη σκλήρυνση κατά πλάκας για τη χαλάρωση των μυών – όλα νόμιμα. Αλλά αυτές οι περιπτώσεις δεν δικαιολογούν τη μαζική απελευθέρωση ενός ναρκωτικού που δύσκολα συγκρίνεται με το αρχικό φυτό σήμερα. Δεν μπορείτε να συγκρίνετε τους Ινδιάνους που μασούν φύλλα κόκας με τους σύγχρονους χρήστες κοκαΐνης.

Η λύση είναι: Σ Τ Α Μ Α Τ Η Σ Τ Ε.

Όποιος έχει βιώσει ποτέ ψύχωση που προκαλείται από κάνναβη δεν έχει άλλη επιλογή. Κάθε περαιτέρω κατανάλωση αυξάνει τον κίνδυνο υποτροπής στην άβυσσο.

Ενώ τα αντιψυχωσικά μπορούν να ανακουφίσουν τα συμπτώματα, δεν αποτελούν θεραπεία. Και ακόμη και η ψυχοθεραπεία και η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορούν μόνο να υποστηρίξουν, όχι να σώσουν. Το πιο σημαντικό βήμα είναι η απόσυρση, το αποφασιστικό “όχι” στο ναρκωτικό. 

Γιατί με κάθε τσιγαριλίκι, κάθε τζούρα και κάθε ρουφηξιά από το μπονγκ με κάνναβη από τη σημερινή παραγωγή, παίζεις ρώσικη ρουλέτα με τον ψυχισμό σου.