Ο/Η Μαριγώ Ζαραφοπούλα λέει:

Αγαπημένε φίλε Ιωάννη,

Καλησπέρα!

Θα ήθελα να ξεκινήσω με εσένα -τον οικοδεσπότη μας- και να σε ευχαριστήσω για την ανάρτησή σου της συνέντευξης του κυρίου Σμαραγδή στην εκπομπή του κυρίου Σαχίνη. Ξέρω τί σημαίνει και για σένα ο μπαρμπα-Γιάννης Καποδίστριας και πόσο τον έχεις στην καρδιά σου, και τί χαρά που πήρες κι εσύ. Είμαι της γνώμης ότι πρόκειται για ιστορική συνέντευξη που πρέπει να ακούσει κάθε Έλληνας και κάθε Ελληνίδα, εντός και εκτός Ελλάδας.

Είναι μία συνέντευξη που θα πρέπει να προβληθεί στις σχολικές αίθουσες και να ακολουθήσει ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ συζήτηση, αν και πολύ φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο θα είναι μάλλον ανέφικτο, δεδομένου ότι το αριστεροκρατούμενο επάγγελμα (όχι πλέον λειτούργημα) του εκπαιδευτικού δεν αντέχει στην αλήθεια και μπορεί μόνο να προπαγανδίζει μίσος, ψεύδος, προδοσία και διαφθορά των νέων.

Είναι η δεύτερη φορά που ακούω την εκπομπή από τότε που την ανέβασες, με τη δεύτερη να ανυπομονώ να την ακούσω μέσα στο αυτοκίνητο επιστρέφοντας σπίτι από τη δουλειά. Δεν σου κρύβω ότι σίγουρα θα υπάρξει και τρίτη. Ο λόγος του κυρίου Σμαραγδή είναι σαν το γάργαρο νερό που ξεδιψάει το σώμα και την ψυχή και με έχει συνεπάρει.

Ευχαριστίες και στον κύριο Σαχίνη για την άψογη δουλειά του, το ήθος του ως δημοσιογράφος, αλλά και το επίπεδο των εκπομπών του, την κατάρτιση και τις γνώσεις του. Τον παρακολουθώ και χαίρομαι γιατί σώζει την κατάσταση της ελληνικής δημοσιογραφίας, ώστε να μη νοιώθεις ισοπεδωτική ντροπή. Χαίρομαι, επίσης, γιατί διακρίνω στις επιλογές του αγάπη για τον τόπο μας. Θεωρώ αυτή την συνέντευξη κορυφαία για πολλούς λόγους και δεν νομίζω ότι με μία ή δύο φορές που θα την ακούσεις μπορείς να την απολαύσεις πλήρως και να λάβεις όλα της τα νοήματα.

Άφησα στο τέλος τον κύριο Σμαραγδή, γιατί με μάγεψε η προσωπικότητα, το ήθος και ο λόγος του: η αγνότητα που αποπνέει, η αγάπη του για την Πατρίδα μας και τους ανθρώπους της, η καθαρότητα του βλέμματος και της ψυχής του, η εντιμότητα και η σταθερότητά του ως προς το να μη συναγελάζεται με τα εγχώρια πολιτικά παράσιτα και να μη βάζει νερό στο κρασί του. Δεν μπορώ να βρω κατάλληλα λόγια για εκείνον, και καθώς βρίσκομαι σε κατάσταση ενθουσιασμού δυσκολεύομαι πολύ περισσότερο να εκφράσω με ακρίβεια σκέψεις και συναισθήματα.

Πιο πολύ από όλα με συγκίνησε η ευαισθησία, η αγνότητα, η καθαρότητα και η αρετή του. Έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να λέει με θαυμασμό “Μα τί άνθρωπος!!”.

Μου έκανε εντύπωση ότι και τη δεύτερη φορά που άκουσα την εκπομπή είχα τον ίδιο ενθουσιασμό, θαυμασμό, αφοσίωση και την ίδια συγκίνηση, όπως όταν την πρωτάκουσα.

Πώς να μη κλείσεις έναν τέτοιον άνθρωπο στην καρδιά σου;

Άκουσα τις περιπέτειες και τα μύρια εμπόδια που συνάντησε μέχρι να γίνει το “ΘΑΥΜΑ” όπως πολύ εύστοχα είπε, και να δει η ταινία, επιτέλους, το φως της ζωής. Πραγματικά, αν το πείς σε έναν άνθρωπο που ζει σε κάποια άλλη χώρα, θα το περάσει μάλλον για κάποιο ευφάνταστο κινηματογραφικό σενάριο. Δύσκολα μπορείς να πιστέψεις ότι θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί τέτοια ίντριγκα, τέτοια βρωμιά και τέτοιες ποταπές πρακτικές για να αποτραπεί μία ταινία!! Φαντάσου τι συμβαίνει με άλλα ζητήματα…

Σοκαρίστηκα όταν ανέφερε ότι χρειάστηκε μέχρι και να φυλάξει το αρνητικό σε ασφαλές και μυστικό μέρος για να το προστατεύσει. Μα τελικά, όλα στην Ελλάδα είναι μία μαφία; Τί συμβαίνει; Άρα γε, αυτή η κατάντια έχει κάποιο τέλος; Αυτό είναι σοκαριστικό! Ανατριχιάζεις. Αναρωτιέμαι, αντιλαμβανόμαστε για τί διαστάσεις μιλάμε;

Επίσης, σόκ και αποστροφή μου προκάλεσε το γεγονός ότι χαρακτήρισαν “προβληματική” την επιχείρησή του επειδή απείχε για ένα έτος, λόγω της απώλειας της συζύγου του. Αλήθεια τώρα, πόσο σκουλήκι θα πρέπει να είσαι για να πέσεις τόσο χαμηλά; Πώς μπορούν και ζούνε με τον εαυτό τους;

Όμως, δεν θέλω να λερωθούμε μιλώντας για τα παντός είδους σκουλήκια που νόμισαν ότι μπορούν να μπουν εμπόδιο στο δρόμο του Καλού και να το ανακόψουν. Άθλιες φιγούρες που μπορούν να κινούνται μόνο στα σκοτάδια και τη λάσπη. Το φως τους καίει. Και τους έκαψε!

Η αλήθεια του Αγίου Ιωάννη Καποδίστρια έρχεται, επιτέλους, κοντά στον καθέναν από εμάς. Έρχεται πάλι μετά από τόσα χρόνια που τον φίμωναν, που μας τον έκρυβαν. Έρχεται και πάλι κοντά στον λαό του, που τόσο τον αγάπησε, ώστε θυσίασε για αυτόν και την πολυπροδομένη Πατρίδα μία αγάπη, μία καριέρα, μα και την ίδια του τη ζωή.

Διαισθητικά, νομίζω, ότι η ταινία αλλά κυρίως ο Κυβερνήτης μας Ιωάννης Καποδίστριας έρχεται πάνω στην ώρα, που βρίσκει τον λαό μας και πάλι γονατισμένο, ώστε να του θυμίσει ότι ΕΜΕΙΣ είμαστε τα ΑΡΧΟΝΤΟΠΟΥΛΑ της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΑΣΤΗΚΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΖΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ που μεθοδεύεται ύπουλα πίσω από τις πλάτες μας, αλλά ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ να αποτινάξουμε τη κακομοιριά, να στηλώσουμε τα πόδια, να αγωνιστούμε και να μεγαλουργήσουμε.

Κι αυτή την φορά… Ω! Αυτή την φορά κανείς δεν μπορεί πια να τον βλάψει γιατί είναι αιώνιος, είναι κοντά στον Πλάστη μας και Θεό μας και από εκεί εργάζονται όλοι μαζί: Χριστός, Παναγία, Άγιοι και Ήρωες για την ανόρθωση του Έθνους μας.

Νοιώθω ως Ελληνίδα ανείπωτη ευγνωμοσύνη στον κύριο Σμαραγδή γιατί χάρισε στον κάθε Έλληνα, την κάθε Ελληνίδα, το κάθε Ελληνόπουλο ζωντανό τον Κυβερνήτη μας. Νοιώθω ευγνωμοσύνη γιατί με αυτήν την ταινία υπηρέτησε με αρετή την Τέχνη, την Πατρίδα, τον καθένα από εμάς.

Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, κύριε Σμαραγδή! Τα σέβη μου!

Υ.Γ.: Όσο για εμάς, δίνουμε πανελλαδικό ραντεβού για την πρεμιέρα!!! 25 Δεκεμβρίου: Μαζί με το “Χριστός γεννάται”, είθε να σημάνει ότι και το Έθνος αναγεννάται!

Ο/Η ΕΛΠΙΝΙΚΗ λέει:

Συγκλονιστικός ο κ. Σμαραγδής!
Όπως καί ο έξοχος τηλεπαρουσιαστής !
Νοιώθω σοφώτερη ειλικρινά.
Ευχαριστούμε πολύ από καρδιάς!