info@ethnikoiphylakes.org
6
Ιαν
5
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΟ ΠΑΛΙΟΠΑΙΔΟ ΚΑΙ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟ! – ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ
Αποβλακωμένοι μπροστά στις τηλεοράσεις και τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, γνωρίζουμε πλέον όχι μόνο τί γίνεται στο σπίτι του διπλανού, αλλά νοιώθουμε και σούπερ-ενημερωμένοι και για τα εκτός Ελλάδας: "Καποδίστριας" η ταινία, μπλόκα αγροτών, πυρκαγιά στο Crans-Montana, Μαδούρο, Βενεζουέλα, πετρέλαια, μπόλικο αστυνομικό δελτίο για 'σασπένς', συνταγές, lifestyle και περίσσιο κουτσομπολιό.
Μέσα στον εγκεφαλικό αχταρμά που οι ίδιοι επιλέξαμε ως δικαιολογία για να στρέψουμε το βλέμμα αλλού, αγνοήσαμε το πιο σημαντικό: τον μικρό άνθρωπο που μας εμπιστεύτηκε ο Θεός να μεγαλώσουμε υπεύθυνα, το παιδί μας.
Αγαπητοί αναγνώστες, χρόνια πολλά, με φώτιση!
Ετοιμάζοντας τη ζώνη της ημέρας, έπεσα σε ένα βίντεο που με έβαλε σε σκέψεις και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας για την ωφέλεια όλων μας. Έτσι, θεώρησα ότι δεν είναι ακόμη περισσότερες ειδήσεις εκείνο που χρειαζόμαστε στη ζωή μας, αλλά περισσότερη προσωπική πραγματικότητα.
Το παρακάτω βίντεο, που αποτελείται από μαρτυρίες Αμερικανών δασκάλων και καθηγητριών, ορισμένες μάλιστα πραγματικά σοκαριστικές, και τις εμπειρίες τους με παιδιά δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου, είναι ένα καμπανάκι για να στρέψουμε άμεσα το βλέμμα στην ατομική ο καθένας πραγματικότητα και να επανεξετάσουμε το έργο μας ως γονείς, και την παρουσία του παιδιού μας στην μικρή κοινωνία της οικογένειας, της σχολικής τάξης, αυλής, γειτονιάς.
Το συμπέρασμα σε κάθε ιστορία σταθερά το ίδιο και εξαιρετικά ανησυχητικό: μια ανεξέλεγκτη νεολαία σε παρακμή, χωρίς αρχές, χωρίς αυτοέλεγχο, χωρίς όρια, χωρίς συνείδηση των πράξεων της, χωρίς αίσθημα ευθύνης.
Μία νεολαία που υστερεί σοβαρά σε βασικές αλλά άκρως απαραίτητες δεξιότητες, μία νεολαία της οποίας η δημιουργική και πρωτότυπη σκέψη έχει αποστραγγιστεί από την χρήση των κοινωνικών μέσων, μία νεολαία που παραδίδει οικειοθελώς την σκέψη και το πνεύμα της στις Σειρήνες της Τεχνητής Νοημοσύνης, με τις ευλογίες και την αδιαφορία των γονέων, οι οποίοι στην πλειονότητά τους θεωρούν ότι το να είσαι καλός γονιός σημαίνει: ντάντεμα του παιδικού εγωισμού, όπως τον διδάχθηκαν από τους παιδοψυχολόγους “τηλε-ειδικούς/τηλε-μαϊντανούς” των φτηνιάρικων ‘lifestyle’ εκπομπών της συμφοράς, ατιμωρησία, έλλειψη αρχών, κανόνων, παιδείας, σεβασμού, υπευθυνότητας.
Είναι εξαιρετικά λυπηρό και αποθαρρυντικό να ακούς γονείς να λένε “είμαι καλός γονιός γιατί παρέχω τα πάντα στο παιδί μου”, και δεν μπορείς παρά να αναρωτιέσαι αν αυτό είναι επιχείρημα σοβαρού, υπεύθυνου, σκεπτόμενου ενήλικα.
Ακούγοντας τις δασκάλες και καθηγήτριες στο δυσοίωνο αυτό βίντεο, δεν μπορεί κανείς παρά να σκεφθεί, ότι πρόκειται για οργανωμένη άλωση της νεολαίας. Χτίζεται μία γενιά που θα αποτελέσει τους άχρηστους τρώγοντες, όπως περιγράφει ο Hariri, οι οποίοι σαν υποστατικά θα φυτοζωούν ευγνώμονες για ένα καθολικό εισόδημα, θα καταναλώνουν χάπια, πορνογραφία και βιντεοπαιχνίδια και θα ζούν μία ψεύτικη ζωή μέσα από την ψευδαίσθηση της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Το βίντεο αφήνει μεν μία θλίψη για το μέλλον, όπως συμβαίνει αρκετές φορές με την πραγματικότητα, ωστόσο, αν ενδιαφερόμαστε για τα παιδιά μας θα πρέπει να το παρακολουθήσουμε και να αντιμετωπίσουμε τα ελλείματα του παιδιού μας, αλλά και τα δικά μας, με ειλικρίνεια και τιμιότητα.
Η επικαιρότητα τρέχει σαν βεγγαλικά που για λίγο φωτίζουν τον ουρανό, αμέσως σβήνουν για χάνονται στη λήθη της ενημέρωσης.
Τα παιδιά, όμως, θα μείνουν και θα βγούν σε μία κοινωνία που σύντομα θα τα απορρίψει με τον σκληρότερο τρόπο, γιατί δεν έχει πραγματικά κανένα λόγο να τα ανεχθεί.
Με τις θερμότερες ευχές για τον νέο χρόνο,
Μαριγώ Ζαραφοπούλα
Και προτού πιάσουμε πάλι το αγαπημένο μας εθνικό σπόρ: τις δικαιολογίες, δείτε το παρακάτω βίντεο.
Την ώρα που τα (κακο-)καλομαθημένα παιδιά μας έχουν την πολυτέλεια να γκρινιάζουν για το λάθος δώρο που έλαβαν ή για ένα φαγητό που δεν τους αρέσει, ταξιδεύουμε σε μία αφρικανική σχολική αίθουσα.
Εκεί, ούτε τάμπλετ, ούτε κινητά, ούτε ChatGPT και Τεχνητή Νοημοσύνη, ούτε δύστροπα, αδιάφορα και αγενή παιδιά, μόνο ξυπόλητα παιδάκια με στολή έστω υποτυπώδη, με τετράδια και μολύβια που αποκτώνται με δυσκολία, ενώ ένα χρωματιστό στυλό είναι παραπάνω από πολυτέλεια, με δίψα για μάθηση και σεβασμό για το δάσκαλο ή τη δασκάλα και την αυτοσχέδια αίθουσα που της λείπουν ακόμη και τα απαραίτητα, όπως οι τοίχοι, αλλά που έχουν την τύχη να στεγάζει τη Μάθηση.
Categorised in: Παιδεία
5 Comments
Εμείς πρέπει νά σέ ευχαριστήσουμε θερμότατα γιά τήν ισορροπημένη καί καλογραμμένη απάντησή σου καλή μας Μαριγώ καί μέ τήν ευχή νά φανούν χρήσιμα όλα αυτά στούς αναγνώστες μας που είναι γονείς!
Μοναδικά πολύτιμη, επίκαιρη καί ουσιαστική η ανάρτησή σου καλή μας Μαριγώ, που είμαστε βέβαιοι θά βοηθήσει καί θά οικοδομήσει όσους γονείς τήν μελετήσουν καί διαβάσουν μέ τήν δέουσα προσοχή!
Εύγε σου καί είθε πάντα νά μας προσφέρεις χρήσιμες καί ουσιαστικές αναρτήσεις!
Ένα διαρκώς διογκούμενο καί άσχημο φαινόμενο όχι μόνο στίς ΗΠΑ, αλλά δυστυχώς καί στήν Πατρίδα μας!
Καί θά θέλαμε νά συμπληρώσουμε, ότι μεγάλο μέρος της όλης ευθύνης, γιά τό πώς οδηγείται η νεολαία, ανεξαρτήτως ηλικίας, είναι αναντίρρητα η απομάκρυνση από τόν Θεό!
Από τήν Πίστη μας, από τίς Παραδόσεις μας, από τήν Ορθοδοξία καί τίς Αξίες μας.
Αυτά δηλαδή ακριβώς που τά πολεμούν μέ ΛΥΣΣΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ, μέ πάθος απερίγραπτο, οι δήθεν καί τάχα “δικοί μας” που όχι ανοήτως, αλλά ΗΛΙΘΙΩΣ τούς επιτρέπουμε – λόγω αγνοίας μόνο ; – νά κυβερνούν αυτόν τόν πολυπροδομένο τόπο!
Άπειρες ευχαριστίες καί πάντα Ά ξ ι α !!!
Αφού ευχηθώ χρόνια πολλά καί καλά, πάντα μέ υγεία θά ήθελα νά σας συγχαρώ θ ε ρ μ ό τ α τ α κ. Μαριγώ Ζαραφοπούλα, γιά τίς μοναδικά πολύτιμες αναρτήσεις που μας χαρίζετε καί μάλιστα σέ καθημερινή βάση.
Ξέρετε νά πιάνετε τόν σφυγμό των προβλημάτων καί εύγε σας!
Είμαι κι εγώ μητέρα 3 παιδιών καί πράγματι τά προβλήματα – ή ένα σημαντικό μέρος – που προκύπτουν συχνότατα, προέρχονται από τίς κακιές συναναστροφές των παιδιών μας στό σχολείο.
Ότι παλεύουμε κυρία Μαριγώ εμείς σάν γονείς νά “χτίσουμε” στό σπίτι, εννοώ χαρακτήρες, εκείνη η ώρα του σχ. διαλείμματος μας τό κατεδαφίζει.
Κι αυτό γιατί τήν ώρα εκείνη που τά παιδιά βγαίνουν από τίς τάξεις, (τό τί είδους μάθημα γίνεται μέσα άς αποφύγω τώρα νά τό αναπτύξω), στό προαύλιο ακούγονται απίστευτα πράγματα, που πολλές φορές κάνουν κι έναν ώριμο άνθρωπο νά τρομάξει, νά ντραπεί καί νά κοκκινήσει!
Όσο κι άν προσπαθεί ο γονέας στό σπίτι γιά τήν καλή ανατροφή των παιδιών του, δέν παύει νά αποτελεί διαλυτικό στοιχείο η συναναστροφή καί η επαφή μέ τά άλλα παιδιά στό σχολείο, που κουβαλάνε κάθε τι αρνητικό, αδιανόητο καί τοξικό από τά σπίτια τους.
Αφού τά παιδιά “εισπράττουν” τίς εικόνες καί τά ακούσματα στόν στενό τους οικογενειακό χώρο καί περιβάλλον.
Πολύ δυνατό καί χρήσιμο τό θέμα που μας παρουσιάσατε καί αληθινά είμαστε υπόχρεοι γιά τήν προσπάθειά σας κ. Μαριγώ καί νά σας έχει πάντα ο Θεός καλά, γερή, δυνατή καί στίς επάλξεις που λένε!
Πολλά Συγχαρητήρια γι’αυτήν τήν ανάρτησι Μαριγώ!
Δυστυχώς έτσι ακριβώς είναι τά πράγματα…το 70% των παιδιών χάνονται εξαιτίας της αύξησης του θλιβερού ”υπερεγώ” , που κανέναν πια δέν προβληματίζει…..
Μαράκι καλησπέρα!
Κυρία Φιλοθέη και Ιωάννη μου, σας καλησπερίζω επίσης στην όμορφή μας παρέα!
Μαράκι, θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου! Δυστυχώς, είναι έτσι τα πράγματα και εσύ επίσης το γνωρίζεις πολύ καλά γιατί είσαι στον χώρο της εκπαίδευσης.
Η καλλιέργεια του εγωισμού είναι εκείνη που καταστρέφει το παιδί, η καλλιέργεια μίας εικόνας που δεν έχει αντίκρυσμα στην πραγματικότητα της ζωής, ότι δηλαδή μόνο εκείνο είναι έτσι μοναδικό, μόνο εκείνο έχει δικαιώματα, ότι τα καπρίτσια, το θράσος, η αγένεια, η δυστροπία του μπορούν να γίνουν και γίνονται ανεκτές και θεωρούνται μάλιστα και “χαριτωμένες” παραξενιές από γονείς, παππούδες και γιαγιάδες, ενώ μπροστά στα μάτια τους εκκολάπτεται ένας τύραννος.
Δεν είναι οι παρέες που χαλάνε ένα παιδί, διότι ένα παιδί που έχει μεγαλώσει σωστά και με ισορροπία, που ξέρει ότι είναι κι αυτό απλώς ένας από τους δισεκατομμύρια ανθρώπους στη Γη που πολεμάνε για κάτι καλύτερο, και έχει ίση αξία με έναν βασιλιά αλλά και με έναν άστεγο ή ζητιάνο στον δρόμο, που μεγάλωσε με την αλληλεγγύη της μέλισσας σε ένα μελίσσι, που ξέρει ότι όλοι πρέπει να προσφέρουν το μερίδιό τους, όσο μικροί ηλικιακά κι αν είναι, πρώτα στην μικρή κοινωνία της οικογένειας, έπειτα στο σχολείο, στο φροντιστήριο, στις εξωσχολικές δραστηριότητες, στην παρέα και αργότερα στην αχανή και απρόσωπη κοινωνία, ένα παιδί με αρχές, που έμαθε να σέβεται τους άλλους, θα σεβαστεί και τον εαυτό του ώστε να μην εμπλακεί σε επικίνδυνες παρέες.
Συνεπώς, τείνω μάλλον να μη συμφωνήσω ότι φταίνε οι παρέες που χαλάνε τα παιδιά. Σίγουρα λέγονται και γίνονται διάφορα ευτράπελα αλλά και πολύ άσκημα πράγματα στα σχολεία. Όμως, δεν μπορούμε και δεν είναι καλό να μεγαλώνουν τα παιδιά σε μία γυάλα. Είναι αφύσικο και όχι πολύ ομαλό. Και σίγουρα, θα επηρεαστεί ο έφηβος για λίγο, θα δοκιμάσει τα όριά του, αλλά όταν κανείς μάθει ότι δεν θα γίνουν ούτε για εκείνον εξαιρέσεις όταν ξεφύγει, δεν θα τραβήξει το σκοινί περισσότερο από ό,τι τον παίρνει, γιατί γνωρίζει ότι θα υπάρξουν επιπτώσεις, όπως πάντα στη ζωή υπάρχουν επιπτώσεις – μη γελιόμαστε. Όταν το “όχι” μας είναι σταθερά “όχι” και δεν γίνεται “ίσως” και μετά ηττημένο “ναι” και όταν και οι δύο γονείς ενεργούν σε συμφωνία και δεν σαμποτάρει η μάνα την διαπαιδαγώγηση του πατέρα και ο πατέρας της μάνας, τότε λειτουργεί. Και βέβαια εδώ, μιλώντας για “όχι” δεν αναφέρομαι στο πεισματάρικο, παράλογο και υστερικό “όχι”, για να το ξεκαθαρίσουμε. Για να μη πολυλογώ, η κακή δουλειά, να το πούμε απλά, έχει προηγηθεί μέσα στο σπίτι, και οι κακές συναναστροφές απλώς θα αποτελειώσουν μία ήδη κακή δουλειά.
Τέλος, η απομάκρυνση από τον Θεό είναι βέβαιο ότι χαλάει τα παιδιά. Το “χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται” είναι πέρα για πέρα αλήθεια. Δεν χρειάζεσαι μόρφωση για να βγάλεις σωστά παιδιά στον κόσμο. Χρειάζεσαι όμως Θεό. Η Αγία Γραφή αναφέρεται στην ανατροφή των παιδιών, αρκεί κανείς να αναγνωρίσει αυτά τα σημεία. Όσο για τους Πατέρες της Εκκλησίας μας, δεν υπάρχει ασφαλέστερος οδοδείκτης για την ανατροφή των παιδιών, είτε αυτά βρίσκονται μέσα σε οικογένεια είτε σε δομές και ορφανοτροφεία. Δυστυχώς, όλα αυτά σε έναν ιδανικό κόσμο, διότι το στραβό έγινε ο πιο εύκολος δρόμος, παρ’ όλο που αν στρεφόμασταν προς τις Γραφές και τους Πατέρες, θα μας είχαν λυθεί τα χέρια, όσον αφορά στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών.
Ήθελα να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για την όμορφή μας συζήτηση! Ήταν χαρά μου!
Καλό σας βράδυ!