Μια κρίσιμη στιγμή για την εθνική ανεξαρτησία

Καθώς πλησιάζουμε την προθεσμία της 19ης Ιουλίου 2025 για τα έθνη να απορρίψουν τις σαρωτικές νέες τροποποιήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στους Διεθνείς Κανονισμούς Υγείας, έχει προκύψει ένα αξιοσημείωτο μοτίβο.

Από την Ουάσιγκτον έως τη Βαρσοβία, από την Ιερουσαλήμ έως το Μπουένος Άϊρες, τα έθνη σε όλο τον κόσμο ορθώνουν το ανάστημά τους για να προστατεύσουν την κυριαρχία τους από την άνευ προηγουμένου υπέρβαση του Π.Ο.Υ..

Αυτό που ξεκίνησε ως διάσπαρτη αντίσταση έχει μετατραπεί σε συντονισμένη υπεράσπιση της δημοκρατικής αυτοδιοίκησης στην πολιτική υγείας.

Το διακύβευμα δεν θα μπορούσε να είναι υψηλότερο. Αυτές οι τροποποιήσεις, που πέρασαν βιαστικά κατά παράβαση των διαδικαστικών κανόνων του Π.Ο.Υ., θα μεταμορφώσουν θεμελιωδώς τη σχέση μεταξύ κυρίαρχων εθνών και μιας μη εκλεγμένης διεθνούς γραφειοκρατίας.

Η ώρα για δράση είναι τώρα.

Κατανοώντας την αρπαγή εξουσίας του Π.Ο.Υ.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει προωθήσει δύο διακριτά αλλά συμπληρωματικά μέσα που έχουν σχεδιαστεί για να συγκεντρώνουν την παγκόσμια διακυβέρνηση της υγείας υπό τον έλεγχό του.

Πρώτον, οι τροποποιήσεις του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (ΔΥΚ) 2024, που εγκρίθηκαν την 1η Ιουνίου 2024, εισάγουν σαρωτικές αλλαγές που θα δώσουν στον Γενικό Διευθυντή του Π.Ο.Υ. πρωτοφανή εξουσία να κηρύσσει «πανδημικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης» και να κατευθύνει εθνικές απαντήσεις.

Αυτές οι τροποποιήσεις αφαιρούν στρατηγικά τη «μη δεσμευτική» γλώσσα από τις συστάσεις του Π.Ο.Υ., δημιουργώντας ένα πλαίσιο υποχρεωτικής συμμόρφωσης.

Δεύτερον, η συμφωνία του Π.Ο.Υ. για την πανδημία, που εγκρίθηκε στις 20 Μαΐου 2025, θεσπίζει μηχανισμούς για αναγκαστική κοινή χρήση της φαρμακευτικής παραγωγής και μεταφορά τεχνολογίας.

Αυτή η συνθήκη απαιτεί από τις εταιρείες να παραδώσουν το 20% των προϊόντων τους που σχετίζονται με την πανδημία στον έλεγχο του Π.Ο.Υ. και απαιτεί την ανταλλαγή ιδιόκτητων τεχνολογιών – κατά τη γνώμη μας, μια άμεση επίθεση στα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και στις αρχές της ελεύθερης αγοράς.

Μαζί, αυτά τα μέσα αντιπροσωπεύουν την πιο επιθετική επέκταση της διεθνούς υγειονομικής αρχής στην ιστορία. Θα μετατρέψουν τον Π.Ο.Υ. από συμβουλευτικό όργανο σε de facto παγκόσμιο νομοθέτη υγείας με εξουσίες επιβολής που αντικαθιστούν τα εθνικά συντάγματα και τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ηγήθηκαν της προσπάθειας για κυριαρχία όταν ο πρόεδρος Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα στις 20 Ιανουαρίου 2025, αποχωρώντας εντελώς από τον Π.Ο.Υ..

Αυτή η αποφασιστική δράση αναγνώρισε αυτό που πολλά έθνη καταλαβαίνουν τώρα: η κακοδιαχείριση του COVID-19 από τον οργανισμό και η αυξανόμενη πολιτικοποίησή του τον έχουν καταστήσει ακατάλληλο να υπαγορεύει πολιτικές υγείας σε κυρίαρχα έθνη.

Το Ισραήλ, αν και δεν έχει ακόμη αποσυρθεί επίσημα, έστειλε επίσης ένα ισχυρό μήνυμα απέχοντας από την ψηφοφορία για τη Συμφωνία Πανδημίας μαζί με δέκα άλλα έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας, της Ιταλίας, της Ρωσσίας και της Σλοβακίας.

Αυτή η αποχή αντικατοπτρίζει τις βαθιές ανησυχίες σχετικά με την παράδοση της εθνικής λήψης αποφάσεων για την υγεία σε έναν οργανισμό που έχει επανειλημμένα επιδείξει προκατάληψη και ανικανότητα.

Η Αργεντινή, υπό την ηγεσία του προέδρου Milei, έχει ξεκινήσει διαδικασίες απόσυρσης, αναγνωρίζοντας ότι η πραγματική υγειονομική ασφάλεια προέρχεται από την εθνική αυτοδιάθεση, όχι από τη διεθνή γραφειοκρατία.

Εν τω μεταξύ, οι επίσημες απορρίψεις προηγούμενων τροπολογιών προέρχονται από το Ιράν, την Ολλανδία, τη Νέα Ζηλανδία και τη Σλοβακία – έναν ετερόκλητο συνασπισμό ενωμένο από την αρχή ότι οι αποφάσεις για την υγεία πρέπει να λαμβάνονται από εκλεγμένες κυβερνήσεις, όχι από μακρινούς γραφειοκράτες.

Η συνταγματική κρίση που κανείς δεν συζητά

Οι διαδικαστικές παραβιάσεις που περιβάλλουν αυτές τις τροπολογίες αποκαλύπτουν την περιφρόνηση του Π.Ο.Υ. για τη νόμιμη διακυβέρνηση.

Οι τροποποιήσεις του 2024 αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε λιγώτερο από τρία χρόνια με προειδοποίηση μόλις τεσσάρων μηνών – μια άμεση παραβίαση του άρθρου 55.2 του ΔΥΚ, το οποίο απαιτεί τέσσερα χρόνια για τέτοιες θεμελιώδεις αλλαγές.

Τα έγγραφα φέρεται να παραποιήθηκαν για να παρουσιάσουν νέα άρθρα ως υπάρχον κείμενο, εξαπατώντας τα κράτη μέλη σχετικά με το εύρος των αλλαγών.

Ακόμη πιο ανησυχητικό, οι τροπολογίες μειώνουν την περίοδο απόρριψης για μελλοντικές αλλαγές από 18 μήνες σε μόλις 10 μήνες, δημιουργώντας έναν μηχανισμό για τον Π.Ο.Υ. να επεκτείνει συνεχώς τις εξουσίες του με μειωμένες ευκαιρίες για δημοκρατική αντιπολίτευση.

Η Συμφωνία για την Πανδημία απαγορεύει ρητά τις επιφυλάξεις, πράγμα που σημαίνει ότι τα έθνη πρέπει να αποδεχθούν κάθε διάταξη χονδρικά ή να απορρίψουν ολόκληρο το πλαίσιο – ένα τελεσίγραφο take-it-or-leave-it που χλευάζει την αρχή των διεθνών συμφωνιών που διαπραγματεύτηκαν.

Η απειλή της οικονομικής κυριαρχίας

Πέρα από τις συνταγματικές ανησυχίες βρίσκεται μια αρπαγή οικονομικής εξουσίας συγκλονιστικών διαστάσεων. Ο νέος «συντονιστικός χρηματοδοτικός μηχανισμός» δημιουργεί οικονομικές υποχρεώσεις αορίστου χρόνου χωρίς εκτιμήσεις κόστους ή δημοσιονομικά όρια. Τα έθνη θα δεσμευτούν για λευκές επιταγές γραμμένες από γραφειοκράτες του Π.Ο.Υ..

Οι διατάξεις περί υποχρεωτικής μεταφοράς τεχνολογίας και η απαίτηση από τις φαρμακευτικές εταιρείες να παραδίδουν το 20% της παραγωγής αποτελούν θεμελιώδη επίθεση στα δικαιώματα ιδιοκτησίας και στην οικονομία της αγοράς.

Αυτές οι διατάξεις θα καταστρέψουν τα κίνητρα καινοτομίας ακριβώς τη στιγμή που χρειαζόμαστε περισσότερο τη φαρμακευτική πρόοδο. Γιατί οι εταιρείες να επενδύσουν δισεκατομμύρια στην έρευνα αν πρέπει να παραδώσουν τις ανακαλύψεις τους και το ένα πέμπτο της παραγωγής τους σε διεθνείς γραφειοκράτες;

Τα ανθρώπινα δικαιώματα υπό πολιορκία

Γιατί πρέπει να δράσουμε τώρα! Και αν δεν έχετε υπογράψει ακόμα την ειδοποίηση και τη ζήτηση, κάντε το τώρα και υπογράψτε το αίτημα που δίνεται παραπάνω!

Κάθε έθνος που δεν θα απορρίψει αυτές τις τροποποιήσεις μέχρι τις 19 Ιουλίου 2025, θα έχει παραδώσει ένα κομμάτι της αξιοπρέπειάς του που μπορεί να αποδειχθεί αδύνατο να ανακτηθεί.

Μόλις τεθούν σε εφαρμογή αυτοί οι μηχανισμοί, ο Π.Ο.Υ. θα έχει τη δύναμη να επεκτείνει συνεχώς την εξουσία του με μειωμένη ικανότητα για τα έθνη να αντισταθούν.

Η επιλογή είναι αυστηρή αλλά σαφής. Τα έθνη μπορούν είτε να διατηρήσουν το κυρίαρχο δικαίωμά τους να καθορίζουν τις πολιτικές υγείας με βάση τις μοναδικές συνθήκες, τις αξίες και τις δημοκρατικές διαδικασίες τους, είτε μπορούν να υποταχθούν σε έναν διεθνή οργανισμό που έχει αποδειχθεί πολιτικά συμβιβασμένος, διαδικαστικά διεφθαρμένος και πρακτικά ανίκανος.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Αργεντινή και άλλοι έχουν δείξει το δρόμο προς τα εμπρός. Το Ισραήλ και δέκα άλλα έθνη έχουν εκφράσει τις βαθιές επιφυλάξεις τους. Τέσσερεις χώρες απέρριψαν επισήμως προηγούμενες τροπολογίες, ενώ περισσότερες ετοιμάζονται να ακολουθήσουν. Αυτό δεν είναι απομόνωση – είναι η επιβεβαίωση θεμελιωδών δημοκρατικών αρχών ενάντια στη γραφειοκρατική υπέρβαση.

Εάν εκτιμάτε την εθνική κυριαρχία, τη δημοκρατική διακυβέρνηση και την ατομική ελευθερία, η ώρα για δράση είναι τώρα.

Επικοινωνήστε με τους εκπροσώπους σας, τους υπουργούς υγείας σας, τους αρχηγούς κρατών σας. Απαιτήστε να ακολουθήσουν την «Ηγεσία των Εθνών» αρκετά θαρραλέα ώστε να πουν όχι στην υπέρβαση του Π.Ο.Υ..

Μοιραστείτε αυτές τις πληροφορίες με τα δίκτυά σας.

Κάντε τη φωνή σας να ακουστεί πριν περάσει η προθεσμία της 19ης Ιουλίου και αυτές οι τροποποιήσεις τεθούν αυτόματα σε ισχύ.

Το ερώτημα ενώπιον κάθε έθνους είναι απλό: Θα κυβερνήσετε τις δικές σας πολιτικές υγείας μέσω δημοκρατικών διαδικασιών ή θα παραδώσετε αυτή την εξουσία σε μια ασύδοτη διεθνή γραφειοκρατία;

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έδωσαν την απάντησή τους. Το Ισραήλ έχει εκφράσει τις ανησυχίες του. Η Αργεντινή αναλαμβάνει δράση.

Τώρα είναι καιρός για το έθνος σας να συμμετάσχει στο παγκόσμιο κίνημα για τη διατήρηση της κυριαρχίας της υγείας. Η προθεσμία πλησιάζει. Η επιλογή είναι δική σας. Επιλέξτε κυριαρχία. Επιλέξτε τη δημοκρατία. Επιλέξτε ελευθερία.