Την Παρασκευή 3 Μαΐου (ή, σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, την Πέμπτη 2 Μαΐου), η ιρανική αεράμυνα κατέρριψε ένα αμερικανικό αεροσκάφος F-15 στον ιρανικό εναέριο χώρο στην επαρχία Χουζεστάν, κοντά στις ακτές του Περσικού Κόλπου.

Τα δύο μέλη του πληρώματος – ο πιλότος και ο αξιωματικός οπλικών συστημάτων (WSO) – πήδηξαν χωριστά και ξεκίνησε μια αποστολή έρευνας και διάσωσης (SAR) για τη διάσωση των αξιωματικών.

Ο πιλότος διασώθηκε σχετικά γρήγορα, αλλά ο δεύτερος αξιωματικός, ο WSO, κατάφερε να περπατήσει 110 μίλια (περίπου 180 χιλιόμετρα) βόρεια προς το Ισφαχάν παρά τα τραύματά του. Στη συνέχεια σκαρφάλωσε σε ανώμαλο ορεινό έδαφος για να κρυφτεί μέχρι να φτάσει η δική του αποστολή διάσωσης.

Η διάσωση του WSO προφανώς απαιτούσε μια μεγάλης κλίμακας, υψηλού κινδύνου χερσαία επιχείρηση με τη συμμετοχή «δεκάδων έως πάνω από 150 αεροσκαφών», συμπεριλαμβανομένων, σύμφωνα με το Reuters, «δύο αεροσκαφών MC-130 που είχαν πετάξει μέρος των περίπου 100 ειδικών δυνάμεων στο απόκρημνο έδαφος νότια της Τεχεράνης».

Ωστόσο, αυτά τα δύο αεροσκάφη υπέστησαν τεχνικό ελάττωμα και δεν μπορούσαν να απογειωθούν, οπότε έπρεπε να καταστραφούν και να ξεκινήσει μια πρόσθετη αποστολή SAR για την ανάκτηση της πρώτης αποστολής SAR και του χαμένου WSO.

Τον έχουμε!

Εκτός από την απώλεια τουλάχιστον έξι αεροσκαφών (12 σύμφωνα με ιρανικές πηγές), η αποστολή ολοκληρώθηκε με επιτυχία (!!) και ο Πρόεδρος Τραμπ δημοσίευσε θριαμβευτικά τα ακόλουθα στο TruthSocial:

Ο Τραμπ το δημοσίευσε το πρωί του Σαββάτου 4 Απριλίου 2026 (11:08 π.μ. EST), αλλά η όλη υπόθεση δεν είχε νόημα και πυροδότησε μια πολύ ζωντανή συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Γιατί η κυβέρνηση δεν αποκάλυψε την ταυτότητα του πιλότου;

Γιατί δεν τον έδειξαν να επιστρέφει στην πατρίδα;

Γιατί συμμετείχαν «δεκάδες» αεροπλάνα και 100 στρατιώτες σε μια αποστολή που, αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να ήταν μια μυστική επιχείρηση;

Η προσπάθεια του Τραμπ να βγει νικηφόρα από τον πόλεμο;

Μετά από ένα περιπετειώδες Σαββατοκύριακο εικασιών και αναλύσεων από πρώην αξιωματικούς του στρατού που γνωρίζουν παρόμοιες επιχειρήσεις, φαίνεται ότι η πραγματική αποστολή στο Ιράν ήταν μια μυστική επιχείρηση που ξέφυγε από τον έλεγχο.

Ο πιο πιθανός στόχος τους ήταν η κατάσχεση περίπου 440 κιλών εξαφθοριούχου ουρανίου εμπλουτισμένου κατά 60%, το οποίο οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες πίστευαν ότι ήταν κρυμμένο σε υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις κοντά στο Ισφαχάν.

Ο βετεράνος του Πολεμικού Ναυτικού και πρώην επιθεωρητής όπλων του ΟΗΕ Scott Ritter το πίστευε αυτό επειδή τουλάχιστον 30 έως 40 στρατιώτες της Delta Force συμμετείχαν στην επιχείρηση διάσωσης.

Αυτά τα στρατεύματα δεν είναι εξειδικευμένα σε επιχειρήσεις SAR. Αντίθετα, η ειδικότητά τους είναι η βίαιη διείσδυση σε ασφαλείς εγκαταστάσεις, όπως τα υπόγεια καταφύγια όπου οι Ιρανοί κρύβουν το πυρηνικό τους υλικό.

Είναι αρκετά εύλογο ότι η πρόθεση του Τραμπ ήταν να κατασχέσει το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, να κηρύξει τη νίκη και να το χρησιμοποιήσει για να κηρύξει το τέλος του πολέμου και να αποσυρθεί.

Ο Ritter είπε, «αυτή η αποστολή είναι σημάδι απελπισίας». Ο πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας John Bolton είχε την ίδια άποψη: «Ο Τραμπ πανικοβάλλεται και θέλει να βρει έναν τρόπο να βγει από αυτόν τον πόλεμο κηρύσσοντας τη νίκη, ανεξάρτητα από το αν τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν ανοιχτά ή όχι».

Αυτό που είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό σε αυτό είναι ότι το καταρριφθέν F-15 (οι Ιρανοί επιμένουν ότι δεν ήταν F-15 αλλά F-35) χτυπήθηκε από ιρανικό αντιαεροπορικό πύραυλο, λιγώτερο από 24 ώρες αφότου ο Τραμπ δήλωσε ότι η αεράμυνα του Ιράν είχε καταστραφεί και ότι οι ΗΠΑ είχαν αεροπορική υπεροχή έναντι του Ιράν.

Οι λέξεις μετράνε

Στη συνέχεια, πριν από τα ξημερώματα της Κυριακής 5 Απριλίου 2026, ο Τραμπ δημοσίευσε μια ανάρτηση γεμάτη βρισιές που φαινόταν να επιβεβαιώνει την εκτίμηση του Ritter και του Bolton για τη δύσκολη θέση του:

Η επιλογή των λέξεων του Τραμπ δεν υποδηλώνει έναν αρχιστράτηγο που έχει τον έλεγχο και μιλά από μια θέση ήρεμης εμπιστοσύνης. Αντίθετα, ο Τραμπ αποπνέει ανίσχυρη οργή καθώς βυθίζεται όλο και πιο βαθιά σε ένα τέλμα που έχει δημιουργήσει μόνος του, ενώ οι αντίπαλοί του φαίνονται σίγουροι για την ανυπακοή τους.

Αλλά εκτός από αυτό, πολλοί Αμερικανοί ένοιωσαν προσβεβλημένοι από τα λόγια του Τραμπ. Τη Δευτέρα του Πάσχα, μια από τις πιο σημαντικές χριστιανικές γιορτές, ο Τραμπ όχι μόνο αποφάσισε να δημοσιεύσει βρισιές, αλλά και ανεξήγητα τελείωσε το μήνυμά του με το «Δόξα στον Αλλάχ». Για πολλούς Αμερικανούς, αυτό είναι μια τεράστια προσβολή, η οποία δεν μπορεί απλώς να απορριφθεί ως «κακή μέρα στο γραφείο» του προέδρου.

Εξόντωση του Ιράν ή κατάπαυση του πυρός;

Παρά τις επανειλημμένες απειλές του Τραμπ να καταστρέψει τη χώρα τους, οι Ιρανοί αρνούνται να υποχωρήσουν και δεν του προσφέρουν καμμία διέξοδο από τον πόλεμο που ξεκίνησε. Η νέα (παλιά) προθεσμία που έχει θέσει για να ανοίξουν το «καταραμένο στενό» είναι αύριο το απόγευμα, 8 Απριλίου (στις 8 μ.μ. EDT). Διαφορετικά, απείλησε να καταστρέψει το ηλεκτρικό δίκτυο του Ιράν και τις σημαντικότερες γέφυρες της χώρας. Και αυτή τη φορά φαίνεται πολύ, πολύ σοβαρός.

Την ίδια στιγμή, τα μέσα ενημέρωσης βράζουν από τις συνεχιζόμενες συζητήσεις σχετικά με μια προτεινόμενη κατάπαυση του πυρός 45 ημερών που συνδέεται με την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Προφανώς, μεσολαβητές από την Αίγυπτο, το Πακιστάν και την Τουρκία έστειλαν σχέδιο για κατάπαυση του πυρός 45 ημερών και το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ στους Ιρανούς και την κυβέρνηση Τραμπ. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ιράν έλαβαν το υποτιθέμενο σχέδιο, αλλά ενώ ο Τραμπ χαρακτήρισε την απάντηση του Ιράν «σημαντική, αλλά όχι αρκετά καλή», οι Ιρανοί απέρριψαν κατηγορηματικά την πρόταση.

Υποστήριξαν ότι η κατάπαυση του πυρός θα επέτρεπε στους αντιπάλους τους να ανασυνταχθούν και να παραβιάσουν τους όρους όποτε το έκριναν σκόπιμο. Αντίθετα, το Ιράν συνεχίζει να απαιτεί διαρκή ειρήνη, άρση των κυρώσεων και ευρύτερη περιφερειακή αποκλιμάκωση της σύγκρουσης, οι όροι της οποίας ισοδυναμούν με συνθηκολόγηση των αντιπάλων του. Ο Τραμπ, από την πλευρά του, έχει δηλώσει δημοσίως ότι οι συνομιλίες βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά έχει δώσει έμφαση στη μόχλευση μέσω απειλών αντί να ανακοινώσει κατάπαυση του πυρός.

Θα κάνει ο Τραμπ το Ιράν σπουδαίο ξανά;

Ως αποτέλεσμα, οι εχθροπραξίες συνεχίζονται και η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά τεταμένη. Ένα από τα πιο προφανή αποτελέσματα όλων αυτών είναι η συνεχιζόμενη ισχύς της τιμής του πετρελαίου, η οποία αρνείται να διορθωθεί. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, το αργό Brent διαπραγματεύεται λίγο κάτω από τα 114 δολλάρια/βαρέλι, όπου παγιώνεται εδώ και τέσσερις εβδομάδες.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η πίεση πώλησης φαίνεται να μειώνεται με κάθε περαιτέρω πτώση, ενώ η αγοραστική πίεση φαίνεται να εντείνεται, υποδηλώνοντας ότι θα μπορούσαμε να δούμε ένα άλλο ισχυρό ράλι αυτή την εβδομάδα, ίσως προς τα 120 $/βαρέλι ή υψηλότερα.

Τελικά, η κίνηση του Τραμπ στο Ιράν θα μπορούσε να αποδειχθεί άλλο ένα θεαματικό επεισόδιο με ακούσιες συνέπειες και αντίθετα αποτελέσματα. Θα κάνει την τιμή του πετρελαίου και πάλι μεγάλη – και μαζί με αυτό το Ιράν, το οποίο φέρεται να κερδίζει πολύ περισσότερα από τις εξαγωγές πετρελαίου του από ό,τι πριν από τον πόλεμο, για να μην αναφέρουμε το νέο σύστημα διοδίων για τη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ.