Σύμφωνα με ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που μου έχουν διαβιβαστεί, οι εκδοτικοί οίκοι Penguin, Random House, Doubleday, Ballantine, Knopf, Viking, Putnam, Bantam, Del Rey, Golden Books, καθώς και πολλά άλλα, ανήκουν όλα στον Bertelsmann: έναν γερμανικό πρώην ναζιστικό εκδοτικό γίγαντα (https://www.gatestoneinstitute.org/21733/bertelsmann-paying-supreme-court-justices).

Υπάρχουν, όμως, κι άλλα.

Ακολουθούν λεπτομέρειες σχετικά με τις προκαταβολές που καταβλήθηκαν σε ορισμένους δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου:

• Η Jackson [δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου] έλαβε προκαταβολή 893.750 δολλαρίων για τα απομνημονεύματά της και τώρα αναφέρει κέρδη 2 εκατομμυρίων δολλαρίων πέρυσι. Αυτοί είναι αριθμοί ρεκόρ για τη βιογραφία ενός δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου από ένα βιβλίο που σχεδόν κανείς δεν είχε παρατηρήσει όταν κυκλοφόρησε. Και ενώ τα βιβλία μπορούν να γίνουν απροσδόκητες επιτυχίες μόλις κυκλοφορήσουν, υπήρχαν ελάχιστα σημάδια ότι αυτό συμβαίνει.

• Ο Penguin Random House θα εκδώσει το βιβλίο της δικαστή Amy Coney Barrett για το οποίο έλαβε προκαταβολή 2 εκατομμυρίων δολλαρίων. Αυτά είναι χρήματα που ο εκδότης φαίνεται ακόμη λιγώτερο πιθανό να ανακτήσει, δεδομένου ότι η Barrett είναι μισητή μεταξύ των αριστερών και έχει μικτά ποσοστά αποδοχής μεταξύ των συντηρητικών. Προηγούμενες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία της χώρας δεν μπορεί καν να ονομάσει ούτε έναν δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου, ωστόσο λαμβάνουν προκαταβολές επιπέδου διασημοτήτων για βιβλία που κανείς δεν ενδιαφέρεται.

• Η δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου Sonia Sotomayor είχε επικριθεί στο παρελθόν επειδή δεν παραιτήθηκε σε υποθέσεις που αφορούσαν τον εκδοτικό οίκο Penguin, ο οποίος της είχε πληρώσει πάνω από 3 εκατομμύρια δολλάρια.

• Ο εκδοτικός οίκος  Penguin είναι στην πραγματικότητα ο Bertelsmann: ένας γερμανικός πρώην ναζιστικός εκδοτικός γίγαντας που έχει εξαπολύσει πόλεμο στους Αμερικανούς γονείς, έχει προωθήσει τον ρατσισμό και προσπαθεί να καταβροχθίσει μονοπωλιακά όλες τις αμερικανικές εκδόσεις. Kendi “How to Be an Antiracist” του Ibram X. Kendi, “White Fragility” του Robin DiAngelo, “Between the World and Me” του Ta-Nehisi Coates και, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, “Το χριστουγεννιάτικο βιβλίο της χιτλερικής νεολαίας” όλα βγήκαν από τον Bertelsmann.

• Ενώ η πρώην ναζιστική ξένη εταιρεία λειτουργεί πίσω από γνωστά ονόματα όπως Penguin, Random House, Doubleday, Ballantine, Knopf, Viking, Putnam, Bantam, Del Rey, Golden Books και πολλοί άλλοι, είναι στην πραγματικότητα μια ξένη εταιρεία που προωθεί βαθιά καταστροφικά προϊόντα. Ακόμη και όταν οι γονείς προσπάθησαν να σταματήσουν τα παιδιά τους από το να εκτίθενται σε σεξουαλικά ακατάλληλο περιεχόμενο μέσα από τα βιβλία τους, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος Markus Dohle πήγε στον πόλεμο εναντίον τους με ένα νομικό ταμείο 500.000 δολλαρίων.

• [Μια] ξένη εταιρεία που προσπάθησε να μονοπωλήσει εντελώς τις αμερικανικές εκδόσεις παίρνοντας τον έλεγχο των Simon και Schuster, και έχει παρέμβει στην αμερικανική πολιτική, είναι … Ανησυχητικό.

• Τα εκατομμύρια της Bertelsmann έχουν μείνει ως επί το πλείστον ανεξέταστατα, ακόμη και όταν η ProPublica, μια αριστερή ομάδα υπεράσπισης, ξεκίνησε μια εκστρατεία δυσφήμισης εναντίον του δικαστή Thomas. Οι συκοφαντίες του Thomas επαναλήφθηκαν από όλα τα μέσα ενημέρωσης στη χώρα που καταδίωξαν την 96χρονη μητέρα του 76χρονου δικαστή για να μάθουν πού ακριβώς ζει και ποιος πλήρωσε τα δίδακτρα για τον εγγονό του, αλλά σηκώνουν τους ώμους όταν το Ανώτατο Δικαστήριο δεν μπορεί καν να σχηματίσει απαρτία για εκατομμύρια από έναν πολυεθνικό γίγαντα που έχει υποθέσεις ενώπιον του δικαστηρίου που απευθύνονται στους δικαστές

• H δικαστής Jackson που κερδίζει εκατομμύρια για τα απομνημονεύματα-φάντασμα αφού πέρασε λιγώτερο χρόνο στην έδρα, μια εξίσου προφανής άσκηση εξαργύρωσης, όχι λογοτεχνικής έμπνευσης.

Εδώ είναι περισσότερα:

Πέρυσι, η δικαστής Ketanji Brown Jackson, παρά το γεγονός ότι ήταν στις αρχές της δεκαετίας του ’50 και είχε μια αδιάκριτη καριέρα πριν από τον διορισμό της στην θετική δράση, δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της.

Σας συγχωρούμε που σας διέφυγε όταν κυκλοφόρησαν τα απομνημονεύματά της με τον τίτλο “Lovely One”. Όπως σημειώνουν ευγενικά τα μέσα ενημέρωσης, βρέθηκε «για λίγο» στη λίστα μπεστ σέλλερ (;!!!) των New York Times και τώρα πηγαίνει για μισή τιμή στο Amazon. Αυτό είναι αναμενόμενο κυρίως για τα απομνημονεύματα ενός σκοτεινού δικαστή.

Εκτός από το ότι η Jackson έλαβε προκαταβολή 893.750 δολλαρίων για τα απομνημονεύματά της, τώρα αναφέρει κέρδη 2 εκατομμυρίων δολλαρίων πέρυσι. Αυτοί είναι αριθμοί ρεκόρ για τη βιογραφία ενός δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου από ένα βιβλίο που σχεδόν κανείς δεν είχε παρατηρήσει όταν κυκλοφόρησε. Και ενώ τα βιβλία μπορούν να γίνουν απροσδόκητες επιτυχίες μόλις κυκλοφορήσουν, υπήρχαν ελάχιστα σημάδια ότι αυτό συμβαίνει.

Τα πραγματικά στοιχεία πωλήσεων δεν έχουν δημοσιοποιηθεί και ίσως το «Lovely One» πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα, ακόμη και αν σχεδόν κανείς δεν το πρόσεξε πριν καταλήξει στον υπόλοιπο κάδο ένα χρόνο αργότερα. Σίγουρα κανείς στα ίδια μέσα ενημέρωσης που κυνήγησε κάθε ζωντανό μέλος της οικογένειας Thomas για να βρει αν κάποιος τους είχε κάνει ποτέ μια χάρη, δεν μπήκε πραγματικά στον κόπο να αποκτήσει το ποσό των πωλήσεων.

Ακόμη και όταν τα χρήματα προέρχονταν από έναν άπληστο ξένο εκδότη που έχει κατακλύσει τους δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου με εκατομμύρια δολλάρια σε γενναιόδωρες εκδοτικές συμφωνίες.

Μετά τα απομνημονεύματα της Jackson, ο Penguin Random House θα εκδώσει το βιβλίο της δικαστή Amy Coney Barrett για το οποίο έλαβε προκαταβολή 2 εκατομμυρίων δολλαρίων. Αυτά είναι χρήματα που ο εκδότης φαίνεται ακόμη λιγώτερο πιθανό να ανακτήσει, δεδομένου ότι η Barrett  είναι μισητή μεταξύ των αριστερών και έχει μικτά ποσοστά αποδοχής μεταξύ των συντηρητικών. Προηγούμενες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία της χώρας δεν μπορεί καν να ονομάσει ούτε έναν δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου, ωστόσο λαμβάνει προκαταβολές επιπέδου διασημοτήτων για βιβλία που κανείς δεν ενδιαφέρεται.

Οι πληρωμές της Penguin έγιναν πρωτοσέλιδα όταν πέντε δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων των Jackson και Barrett, έπρεπε να αποσυρθούν από μια υπόθεση που αφορούσε ισχυρισμούς λογοκλοπής από τον ρατσιστή υποστηρικτή της Χαμάς Ta-Nehisi Coates, του οποίου τα έργα, συμπεριλαμβανομένου ενός βιβλίου που περιγράφει τους πυροσβέστες της 9/11 ως «μη ανθρώπινους για μένα», υποστηρίχθηκαν ευρέως και προωθήθηκαν από την Penguin.

Οι εξαιρέσεις της «Penguin» επέτρεψαν με επιτυχία στον Coates να θριαμβεύσει σε αυτή την τελευταία δικαστική υπόθεση.

Η δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου Sonia Sotomayor είχε επικριθεί στο παρελθόν επειδή δεν παραιτήθηκε σε υποθέσεις που αφορούσαν τον Penguin, ο οποίος της είχε πληρώσει πάνω από 3 εκατομμύρια δολάρια. Και το σημερινό Ανώτατο Δικαστήριο είναι τόσο άσχημα συγκρουόμενο σχετικά με τα μετρητά Penguin που δεν μπορεί πλέον να αποφασίσει για υποθέσεις που το αφορούν.

Ενώ η πρώην ναζιστική ξένη εταιρεία λειτουργεί με γνωστά ονόματα όπως Penguin, Random House, Doubleday, Ballantine, Knopf, Viking, Putnam, Bantam, Del Rey, Golden Books και πολλοί άλλοι, είναι στην πραγματικότητα μια ξένη εταιρεία που προωθεί βαθιά καταστροφικά προϊόντα. Ακόμη και όταν οι γονείς προσπάθησαν να σταματήσουν τα παιδιά τους από το να εκτίθενται σε σεξουαλικά ακατάλληλο περιεχόμενο μέσα από τα βιβλία των παραπάνω εκδοτικών οίκων, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος Markus Dohle πήγε στον πόλεμο εναντίον τους με ένα νομικό ταμείο 500.000 δολλαρίων.

Κάθε εταιρεία που μεταφέρει εκατομμύρια δολλάρια στους δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου με τρόπο που την έχει ήδη ευνοήσει με επιτυχία στην υπόθεση λογοκλοπής Ta-Nehisi Coates θα ήταν ύποπτη, αλλά μια ξένη εταιρεία που προσπάθησε να μονοπωλήσει εντελώς τις αμερικανικές εκδόσεις παίρνοντας τον έλεγχο των Simon & Schuster και παρενέβη στην αμερικανική πολιτική, είναι ακόμη πιο βαθιά ανησυχητική.

Ωστόσο, τα εκατομμύρια Bertelsmann έχουν μείνει ως επί το πλείστον ανεξέταστα, ακόμη και όταν η ProPublica, μια αριστερή ομάδα υπεράσπισης, ξεκίνησε μια εκστρατεία δυσφήμισης εναντίον του δικαστή Thomas. Οι συκοφαντίες της Thomas επαναλήφθηκαν από όλα τα μέσα ενημέρωσης της χώρας που καταδίωξαν την 96χρονη μητέρα του 76χρονου δικαστή για να μάθουν πού ακριβώς ζει και ποιος πλήρωσε τα δίδακτρα για τον εγγονό του, αλλά σηκώνουν τους ώμους όταν το Ανώτατο Δικαστήριο δεν μπορεί καν να σχηματίσει απαρτία για εκατομμύρια από έναν πολυεθνικό γίγαντα που έχει υποθέσεις ενώπιον του δικαστηρίου που απευθύνονται σε δικαστές.

Κανείς στα μέσα ενημέρωσης δεν φαίνεται να μπήκε καν στον κόπο να εξετάσει τα στοιχεία πωλήσεων για το «Lovely One» για να καθορίσει πόσα αντίτυπα πωλήθηκαν και ποιοι χώροι τα πούλησαν πραγματικά. Η Sotomayor είχε γίνει διαβόητη για τις τακτικές πωλήσεων υψηλής πίεσης που στόχευαν στο να αναγκάσουν τους χώρους να αγοράσουν τα βιβλία της.

Οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου συνήθιζαν να γράφουν κυρίως για νομικά θέματα (με αξιοσημείωτες εξαιρέσεις όπως ο Taft και ο Douglas) και κρατούσαν τα απομνημονεύματά τους προς το τέλος της ζωής τους. Νεόκοποι δικαστές όπως η Jackson που υπέγραψαν συμφωνίες απομνημονευμάτων είναι μια προφανής εξαργύρωση και η δικαστής Sotomayor, αφού δημοσίευσε τα απομνημονεύματα που κανείς δεν ζητούσε για το «My Loved World», άρχισε να γράφει παιδικά βιβλία.

Άρα γε, θα δημοσίευε πραγματικά η Penguin τις αδύναμες προσπάθειες της Sotomayor να γράψει παιδικά βιβλία, «Just Help!: How to Build a Better World», «Just Ask!: Be Different, Be Brave, Be You» και (προσεχώς) «Just Shine!: How to Be a Better You» αν δεν ήταν δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου;

Και η δικαστής Jackson η οποία βγάζει εκατομμύρια για τα απομνημονεύματα-φάντασμα αφού πέρασε λιγώτερο χρόνο στην έδρα είναι μια εξίσου προφανής άσκηση εξαργύρωσης, όχι λογοτεχνικής έμπνευσης.

Οι δικαστές που βάζουν τα ονόματά τους σε πράγματα για να βγάλουν χρήματα δεν είναι παράνομο και ίσως μετά από αυτό, η Justice Jackson θα κυκλοφορήσει τη δική της σειρά από πετσέτες, πιάτα, αθλητικά παπούτσια ή κρυπτονομίσματα, αλλά η Bertelsmann όχι μόνο μονοπώλησε την αμερικανική εκδοτική αγορά, αλλά μονοπώλησε την αγορά για τους δικαστές. Και λαμβάνοντας υπόψη τη ριζοσπαστική πολιτική και τις τεράστιες φιλοδοξίες της, αυτό είναι ένα σημαντικό πρόβλημα.

Τι συμβαίνει όταν η Bertelsmann ενεργοποιεί μια δικαστική υπόθεση με σημαντικές νομικές συνέπειες και για άλλη μια φορά δεν μπορεί να βρεθεί απαρτία δικαστών για να συνεδριάσει σε αυτήν;

Τότε ο ‘woke’ μεγα-εκδοτικός οίκος θα έχει αγοράσει επίσημα το νομικό σύστημα της Αμερικής.

Ο Daniel Greenfield είναι συνεργάτης δημοσιογραφίας Shillman στο David Horowitz Freedom Center. Ανατυπώθηκε με την ευγενική άδεια του Πρωτοσέλιδου Περιοδικού του Κέντρου.

https://www.gatestoneinstitute.org/21733/bertelsmann-paying-supreme-court-justices

Τι κρατάω από όλο αυτό;

Πρώτον: Έμαθα για μια άλλη περίπτωση μαζικού μη ορατού ελέγχου από μια εταιρεία – τον έλεγχο μεγάλων φαινομενικά αμερικανικών εκδοτικών εταιρειών, από μια ξένη εταιρεία, στην προκειμένη περίπτωση από έναν πρώην ναζιστικό εκδοτικό γίγαντα. Αυτό ταιριάζει τόσο πολύ με όλα όσα μαθαίνω για τις δυνάμεις που ελέγχουν μεγάλο μέρος του mainstream κόσμου.

Δεύτερον: Έμαθα τα ονόματα των δικαστών που τους έχουν προσφερθεί και έχουν  λάβει τεράστιες προκαταβολές για βιβλία που είναι απίθανο να πουλήσουν πολλά αντίτυπα. Έχω επίσης τουλάχιστον έμμεσες ενδείξεις για έναν δικαστή που δεν έχει λάβει προκαταβολή, τον Clarence Thomas. Είναι πολύ κραυγαλέο. Νόμιμο – και κραυγαλέο.

Η γνώση είναι δύναμη.

Έχω μείνει με ερωτήματα σχετικά με τα βιβλία που εκδίδονται και ωθούνται στο προσκήνιο – καθώς έχω μάθει να αναρωτιέμαι τι / ποιος βρίσκεται πίσω από τους μουσικούς και τη μουσική που ωθείται στον κόσμο.

Δεν πιστεύω ότι σε κανέναν από τους δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου να έχει προσφερθεί και ένα προσοδοφόρο συμβόλαιο ηχογράφησης!!