Το καναδικό περιοδικό Paediatrics & Child Health – άλλωστε, το επίσημο όργανο της Καναδικής Εταιρείας Παιδιατρικής και Εφηβικής Ιατρικής – έχει δημοσιεύσει αθόρυβα και κρυφά 138 (!) αναφορές περιπτώσεων των τελευταίων 25 ετών με «διόρθωση». Ο απίστευτος λόγος, που είναι πλέον στα ψιλά γράμματα: Οι ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΝ. (!!!!!!)  Το γιγαντιαίο κατασκεύασμα των ψεμμάτων αποκαλύφθηκε μόνο από έρευνα του New Yorker.

Στο επίκεντρο του σκανδάλου βρίσκεται η υπόθεση «Baby boy blue» από το 2010. Μια δραματική αναφορά για ένα βρέφος που φέρεται να έλαβε μια θανατηφόρα δόση οπιοειδών μέσω του μητρικού γάλακτος επειδή η μητέρα έπαιρνε ένα παυσίπονο που περιείχε κωδεΐνη. Για χρόνια, αυτή η υπόθεση χρησιμοποιήθηκε από τους λεγόμενους ειδικούς για να πανικοβάλουν τις μητέρες και να τις προειδοποιήσουν για ορισμένα φάρμακα. Αλλά στην πραγματικότητα, η υπόθεση ήταν εντελώς κατασκευασμένη!

Ένας συν-συγγραφέας αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι η ιστορία ήταν απλώς κατασκευασμένη. Αντίθετα, τα πραγματικά δεδομένα αυτοψίας δείχνουν ότι το μωρό έλαβε το παυσίπονο απευθείας – και όχι μέσω του μητρικού γάλακτος.

Και η αντίδραση; Φτηνές δικαιολογίες!

Η αρχισυντάκτρια Joan Robinson ισχυρίζεται με κάθε σοβαρότητα ότι οι υποθέσεις «εφευρέθηκαν εκείνη την εποχή για να προστατεύσουν το απόρρητο των ασθενών». Κατανοήθηκαν μόνο ως «εργαλείο διδασκαλίας». Παρακαλώ, πώς το είπατε αυτό;;;;!!

Στα αυστηρά ελεγμένα (αξιολογημένα) άρθρα, δεν υπήρχε ούτε μια λέξη ότι ήταν μυθοπλασία. Οι γιατροί σε όλο τον κόσμο διάβαζαν αυτές τις αναφορές καλή τη πίστει ότι ήταν πραγματικά, ιατρικά γεγονότα. Οι μελέτες κατέληξαν ακόμη και σε παγκόσμιες βάσεις δεδομένων όπως το PubMed – χωρίς καμμία προειδοποίηση!

Ακόμη και διάσημοι γιατροί μένουν έκπληκτοι από αυτή την εξαπάτηση. Ο καθηγητής David Juurlink του Πανεπιστημίου του Τορόντο, ο οποίος ερεύνησε την ψεύτικη υπόθεση για χρόνια, ζητά την άμεση απόσυρση της μελέτης. Η καταστροφική ετυμηγορία του: «Μια αφήγηση που είναι πλασματική, αλλά δημοσιεύεται με τη μορφή πραγματικής αναφοράς περίπτωσης (…) είναι λειτουργικά δυσδιάκριτη από μια πλαστογραφία στα επιστημονικά αρχεία». Ο πρώην συντάκτης του JAMA George Lundberg βρίσκει επίσης ξεκάθαρα λόγια: «Τα εναλλακτικά γεγονότα δεν έχουν θέση σε ένα ιατρικό ή επιστημονικό περιοδικό».

Στον πανικό της γρήγορης διαλεύκανσης του σκανδάλου, το περιοδικό έχει πλέον χαρακτηρίσει όλες τις αναφορές αυτής της σειράς «πλασματικές». Δυστυχώς, τουλάχιστον μία συγγραφέας, η παιδίατρος Farah Abdulsatar, μίλησε με τρόμο. Η περίπτωσή της ήταν πραγματική! Στην τυφλή μανία διόρθωσης, το περιοδικό είχε απλώς χάσει την αίσθηση του τι είναι αλήθεια και τι ψέμμα. Η λακωνική απάντηση των συντακτών στην γιατρό: Είναι πλέον «δύσκολο» να διορθωθεί ξανά η διόρθωση.

Αυτό το σκάνδαλο φαίνεται για άλλη μια φορά με τρομακτικό τρόπο: Όταν ιδρύματα και περιοδικά μας παρουσιάζουν κάτι ως αδιάψευστη «επι$τήμη», απαιτείται η μέγιστη προσοχή.

Γιατί ακόμα και στον κόσμο της επιστήμης, υπάρχει πάντα απάτη και εξαπάτηση. Ωστόσο, οι άνθρωποι που υποφέρουν – ειδικά στον τομέα της ιατρικής και της διατροφής – είναι οι άνθρωποι.