info@ethnikoiphylakes.org
Συμβουλές του Αβραάμ Λίνκολν για τη μάθηση, την εργασία, τα …smartphones και το άγχος
- Αρχική
- Πολιτισμός • Φιλοσοφία • Ψυχολογία
- Συμβουλές του Αβραάμ Λίνκολν για τη μάθηση, την εργασία, τα …smartphones και το άγχος
6
Αυγ
2
Συμβουλές του Αβραάμ Λίνκολν για τη μάθηση, την εργασία, τα …smartphones και το άγχος
Ο Λίνκολν πάλεψε με την ψυχική υγεία, τη δημόσια γελοιοποίηση και τη θλίψη, αλλά ποτέ δεν σταμάτησε να χτίζει μια καλύτερη ζωή.
Όταν οι περισσότεροι Αμερικανοί ακούν το όνομα Αβραάμ Λίνκολν, ορισμένες εικόνες έρχονται στο μυαλό. Είναι ο διαχωριστής σιδηροτροχιών που έφτασε στον Λευκό Οίκο, υπηρέτησε ως πρόεδρος κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, έγραψε την Ομιλία στο Γκέττυσμπεργκ και δολοφονήθηκε από τον John Wilkes Booth. Ήταν ψηλός και αδύνατος και συχνά φορούσε καπέλλο.
Το άγαλμά του στην Ουάσιγκτον περιβάλλεται από ένα αντίγραφο ενός ελληνικού ναού, η εικόνα του οποίου εμφανίζεται στο πίσω μέρος του χαρτονομίσματος των 5 δολλαρίων. Στο μπροστινό μέρος είναι το φροντισμένο πρόσωπό του με τα βυθισμένα μάγουλα, την περιποιημένη γενειάδα και το μάλλον μεγάλο δεξί αυτί.
Ψάξτε βαθύτερα και θα ανακαλύψετε έναν άνθρωπο του οποίου τα λόγια και η ζωή έχουν πολλά να μας διδάξουν σήμερα, ιδιαίτερα τους εφήβους και τους νέους των 20-κάτι. Ας ρίξουμε μια ματιά.
Αποκτήστε εκπαίδευση
Αν ο Λίνκολν εξαρτιόταν μόνο από τα κομμάτια της επίσημης εκπαίδευσής του για τη μάθησή του, πιθανότατα θα είχε καταλήξει ημι-εγγράμματος. Εμπνευσμένος από τη μητριά του, Σάρα, και οδηγούμενος από μια φλογερή επιθυμία να διαβάσει και να γράψει καλά, χρησιμοποίησε τους πενιχρούς πόρους της καλύβας του στο λιβάδι για να μορφωθεί.
Διάβασε επανειλημμένα από τη Βίβλο, τους «Μύθους του Αισώπου», τα έργα και τα ποιήματα του Σαίξπηρ, τον «Ροβινσώνα Κρούσο» και μερικά άλλα βιβλία, τα οποία παρέμειναν σταθερά αγαπημένα.
«Κάθε νους πρέπει να καλλιεργείται», είπε ο Λίνκολν χρόνια αργότερα. Στα μέσα της δεκαετίας του ’20, βελτίωσε το δικό του γνωστικό πεδίο μελετώντας νομικά. Αργότερα, για να προκαλέσει τον εαυτό του και να συνεχίσει να βελτιώνει το μυαλό του, βυθίστηκε στα έργα του Ευκλείδη.
Ενώ όλοι μας θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Λίνκολν και να θεωρήσουμε την εκπαίδευση ως μια δια βίου επιχείρηση, ειδικά οι νέοι θα πρέπει να λάβουν υπόψη αυτό του το ταξείδι. Ανέλαβε την εκπαίδευσή του, αλλά χωρίς τοίχους ή θρανία, μαυροπίνακες ή δασκάλους. Εάν δυσκολεύεστε στο σχολείο, πραγματικά κοπιάζετε, αναλάβετε τον έλεγχο της εκπαίδευσής σας. Ζητήστε βοήθεια. Διαβάστε έξω από το πρόγραμμα σπουδών. Ακολουθήστε τα ενδιαφέροντά σας.
Νέοι ή ηλικιωμένοι, μπορούμε να γίνουμε μαθητές του Λίνκολν. Ο ίδιος δήλωνε: «Η ικανότητα και η όρεξη για ανάγνωση δίνει πρόσβαση σε ο,τιδήποτε έχει ήδη ανακαλυφθεί από άλλους».
“The Boyhood of Lincoln” του Eastman Johnson, 1868. Δημόσιος τομέας/Rawpixel
«Η δουλειά, η δουλειά, η δουλειά, είναι το κύριο πράγμα»
Ο Λίνκολν έγραψε αυτά τα λόγια σε μια επιστολή το 1860, αλλά τα βίωσε πραγματικά όλη του τη ζωή.
Από την παιδική ηλικία, καλλιεργούσε τη γη μαζί με τον πατέρα του, σκάβοντας, φυτεύοντας, ξεχορταριάζοντας και μαζεύοντας τη συγκομιδή από τις καλλιέργειες.
Πριν ασκηθεί στα νομικά, και εκτός από τη διάσπαση σιδηροτροχιών, ο Λίνκολν εργάστηκε ως χειρωνακτικός εργάτης, χειριστής επίπεδης βάρκας, υπάλληλος καταστήματος, στρατιώτης για σύντομο χρονικό διάστημα, ιδιοκτήτης καταστήματος και ταχυδρόμος.
Εκτός από το να του προσφέρουν τα προς το ζην, αυτές οι διάφορες θέσεις εργασίας εισήγαγαν τον Λίνκολν σε ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων. Η θητεία του στο flatboat, για παράδειγμα, του έδωσε την πρώτη του επαφή με τα σκλαβοπάζαρα. Ο χρόνος του ως καταστηματάρχης και ταχυδρόμος στο Νέο Σάλεμ τον έφερε σε επαφή με τους κατοίκους της πόλης.
Οι έφηβοι και οι έφηβες μπορούν να αποκτήσουν το ίδιο εύρος πολύτιμης εμπειρίας. Είτε πρόκειται για φύλαξη παιδιών, πλύσιμο πιάτων σε εστιατόριο ή κούρεμα γκαζόν, όλες αυτές οι δουλειές αναπτύσσουν την προσωπικότητα.
Αυτές τις μέρες, η εργασία για εφήβους και φοιτητές εκτός σπιτιού, ειδικά σε θέσεις εργασίας πλήρους προσοχής, όπως οι κατασκευές και το γρήγορο φαγητό, παρέχει επίσης ένα όφελος άγνωστο στον Λίνκολν. Δεν μπορείτε να σερβίρετε μπιφτέκια ή να ρίχνετε σκυρόδεμα ενώ στέλνετε μηνύματα για ώρες στο τηλέφωνό σας.
Ανεξάρτητα από το πόσο κουραστική ή δύσκολη είναι η εργασία, αυτή η άμεση επαφή με έναν προϊστάμενο, άλλους υπαλλήλους και πελάτες θα προσθέσει στο σύνολο δεξιοτήτων σας καθώς προχωράτε στο μέλλον.
“Lincoln the Railsplitter” του JLG Ferris, γύρω στο 1830. MPI/Getty Εικόνες
Δοκιμάστε το «καυτό γράμμα» του Λίνκολν πριν πατήσετε αποστολή
Μιλώντας για τηλέφωνα και επικοινωνία, πολλοί από εμάς έχουμε στείλει ένα email ή έχουμε δημοσιεύσει κάτι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το οποίο μετανοιώσαμε αμέσως. Ρίχνουμε ένα σπίρτο στη βενζίνη και καταστρέφουμε σχέσεις ή βλάπτουμε ακούσια τους άλλους και τον εαυτό μας.
Ο Λίνκολν είχε μια λύση για εμάς. Μετά το θάνατό του, ανακαλύφθηκαν μια σειρά από αυτά που αποκαλούσε «καυτά γράμματα», θυμωμένα σημειώματα που είχε γράψει σε άλλους, αλλά ποτέ δεν έστειλε.
Μεταξύ αυτών ήταν μια επιστολή που έγραψε στον στρατηγό Meade, διοικητή των δυνάμεων της Ένωσης στο Gettysburg. Ο Λίνκολν πίστευε ότι ο Meade και οι ανώτερες δυνάμεις του θα μπορούσαν να είχαν συντρίψει τους άσχημα κακοποιημένους Συνομόσπονδους του Robert E. Lee, παγιδευμένους καθώς βρίσκονταν μεταξύ του στρατού του Meade και του φουσκωμένου από τη βροχή ποταμού Ποτόμακ. Στην επιστολή, ο Λίνκολν επέπληξε αυστηρά τον Meade για αυτή τη χαμένη ευκαιρία να τερματίσει τον πόλεμο και στη συνέχεια κόλλησε την επιστολή σε ένα συρτάρι. Συνειδητοποίησε ότι ο Βορράς χρειαζόταν μια νίκη αμαυρωμένη από κριτική ή λύπη.
Έτσι, προτού στείλετε σε έναν φίλο κάποιο κατηγορητικό κείμενο ή δημοσιεύσετε κάποια οργισμένη δημοσίευση στο διαδίκτυο, διαβάστε το σημείωμα ή την ανάρτησή σας, αφήστε το στην άκρη για λίγο και διαβάστε το ξανά. Εάν το μήνυμά σας είναι ικανό να κάνει περισσότερη ζημιά παρά καλό, ακολουθήστε το παράδειγμα του Λίνκολν και είτε διαγράψτε το είτε αφήστε το μη σταλμένο.
Εικονογραφημένο πορτραίτο του Προέδρου Αβραάμ Λίνκολν στη μελέτη του από άγνωστο καλλιτέχνη, γύρω στη δεκαετία του 1860. (Fotosearch/Getty Images).
Αναζητήστε τον βράχο σας σαν μαζευτούν τα σύννεφα της καταιγίδας
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, περισσότεροι ενήλικες και έφηβοι από ποτέ έχουν λάβει θεραπεία για την κατάθλιψη. Το άγχος είναι επίσης επιδημία, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων που αναζητούν σκοπό και νόημα στη ζωή τους.
Ο Αβραάμ Λίνκολν υπέφερε όλη του τη ζωή από περιόδους κατάθλιψης, γνωστές τότε ως μελαγχολία. Μεταξύ των αιτιών του ήταν η σκληρή παιδική του ηλικία, ο θάνατος της μητέρας του όταν ήταν 9 ετών, ο πρόωρος θάνατος της αγαπημένης μεγαλύτερης αδελφής του σε ηλικία 21 ετών και ο θάνατος δύο γιων. Δύο φορές στα νειάτα του, σκέφτηκε τόσο σοβαρά την αυτοκτονία που οι φίλοι του τον παρακολουθούσαν. Ένας σύγχρονος σημείωσε: «Η μελαγχολία του έσταζε από πάνω του καθώς περπατούσε».
Πώς λοιπόν αυτός ο άνθρωπος που έγινε ο 16ος πρόεδρός μας πάλεψε πίσω από τις σκοτεινές σπηλιές στις οποίες είχε γλιστρήσει σε μια εποχή που τα αντικαταθλιπτικά και οι επαγγελματίες θεραπευτές ήταν ανύπαρκτοι;
Ο συγγραφέας Rich Barlow προτείνει ότι οι σχέσεις του Λίνκολν με άλλους, όπως εκείνους τους φίλους που τον βοήθησαν να μην αυτοκτονήσει, τον βοήθησαν να τον τραβήξει από αυτά τα βάθη. Η σύνδεση, όπως μας λέει ο Barlow, είναι το κλειδί και σήμερα για την καταπολέμηση της απελπισίας και της απελπισίας.
Ο Barlow επισημαίνει επίσης τη φιλοδοξία και τις προσπάθειες του Λίνκολν για αυτοβελτίωση ως όπλα σε αυτούς τους αγώνες. Η αίσθηση του σκοπού του ήταν ο βράχος πάνω στον οποίο στεκόταν όταν οι μαύρες διαθέσεις στροβιλίζονταν γύρω του.
Καθώς μεγάλωνε, και ειδικά κατά τη διάρκεια της προεδρίας του εν καιρώ πολέμου, ο Λίνκολν βρήκε επίσης ανακούφιση από το προσωπικό του σκοτάδι ενθαρρύνοντας τους απογοητευμένους φίλους και συναδέλφους με χιούμορ και καλή θέληση.
Ήξερε ότι όταν ανυψώνουμε το πνεύμα των άλλων, ανυψώνουμε και το δικό μας.
Ένα χαρακτικό από τα τέλη του 19ου αιώνα απεικονίζει τον Λίνκολν να μιλάει με μια ομάδα ανδρών. powerofforever/Getty Images
Το σωτήριο μήνυμα του Λίνκολν στην ανήσυχη γενιά μας
Σε μια ανασκόπηση του βιβλίου του Joshua Shenk “Η μελαγχολία του Λίνκολν”, βρίσκουμε μερικές συμβουλές από τον Λίνκολν σχετικές με πολλούς από τους σημερινούς εφήβους:
«Ο Λίνκολν έγραψε στην κόρη ενός αξιωματικού από το Ιλλινόϊς που είχε σκοτωθεί στη μάχη: “Σε αυτόν τον θλιβερό κόσμο μας, η θλίψη έρχεται σε όλους. Και, για τους νέους, έρχεται με πικρή αγωνία, γιατί τους αιφνιδιάζει. Οι μεγαλύτεροι έχουν μάθει να το περιμένουν κάποτε». Αλλά [πρόσθεσε] μια πιο αισιόδοξη νότα που γεννήθηκε από θλιβερή εμπειρία: «Είναι βέβαιο ότι θα γίνετε και πάλι ευτυχισμένη. Το να το γνωρίζετε αυτό, το οποίο είναι σίγουρα αλήθεια, θα σας κάνει λιγώτερο δυστυχισμένη τώρα. Είχα αρκετή εμπειρία για να ξέρω τι λέω…» Ο Πρόεδρος Λίνκολν καταλάβαινε την κατάθλιψη – και καταλάβαινε πώς να την ξεπεράσει».
Όσοι από εμάς, όπως ο Λίνκολν, έχουμε παλέψει με μελαγχολία αναγνωρίζουμε την αλήθεια αυτής της φράσης – «Είναι βέβαιο ότι θα γίνεις και πάλι ευτυχισμένος».
Και για εκείνους τους νέους που υποφέρουν και σκέφτονται κάποια τρομερή λύση στα προβλήματά σας, σε αυτές τις επτά λέξεις είναι το πιο σημαντικό μάθημα του Λίνκολν από όλα.
ΠΗΓΗ: theepochtimes.com
Categorised in: Πολιτισμός, Φιλοσοφία, Ψυχολογία
2 Comments
Ιωάννη!… Εγώ σε ευχαριστώ!
🌷
Τί ωραία ανάρτηση!
Ο άνθρωπος αυτός, διότι πρώτα υπήρξε ΑΝΘΡΩΠΟΣ καί μετά πολιτικός, “χάραξε” εντονότατα τήν νεωτέρα Αμερικανική Ιστορία του 19ου αιώνος, αγωνιζόμενος παραλλήλως σέ πολλά επίπεδα.
Η πολιτεία του όμως καί οι σχεδιασμοί του καί ο χαρακτήρας του ΕΝΟΧΛΗΣΑΝ πολλούς καί ….πολύ, φθάνοντας νά τόν δολοφονήσουν – προσέξτε ΠΙΣΩΠΛΑΤΑ! – μέσα σέ ένα θέατρο τήν ώρα της παραστάσεως!
Υ π ο κ λ ι ν ό μ α σ τ ε καί πάλι στήν τόσο εύστοχη αυτή επιλογή σου Μαριγώ μας α ν ε κ τ ί μ η τ η καί άπειρες ευχαριστίες!