Πριν από την εφεύρεση των στατινών, η επιτρεπόμενη τιμή για τη χοληστερόλη θεωρούνταν ότι ήταν 200 συν την ηλικία. Με την εφεύρεση των στατινών, η ηλικία εξαλείφθηκε και από τότε κάθε εξέταση αίματος έχει ανώτατο όριο τα 200. 

Ο επιστήμονας και νευρολόγος Dr. David Perlmutter καταγγέλλει την εχθρότητα για τη χοληστερόλη και δηλώνει ότι «ζούμε σε μια κοινωνία που δαιμονοποιεί τα καλά λίπη. Επιπλέον, η φαρμακευτική βιομηχανία βασίζεται στην παραπληροφόρηση του κοινού και διαδίδει ψευδείς αναφορές». 

Σύμφωνα με τον νευρολόγο, υπάρχει έλλειψη χοληστερόλης στον άρρωστο εγκέφαλο. Ωστόσο, ένα υψηλό επίπεδο ολικής χοληστερόλης στους πολύ ηλικιωμένους, το οποίο πρέπει πάντα να μετράται, δείχνει τη σημασία του για τη μακροζωία.

Στο βιβλίο του «Dumb as Bread» γράφει:

«Επιπλέον, η χοληστερόλη έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση στον εγκέφαλο και προστατεύει από τις βλάβες που προκαλούνται από τις ελεύθερες ρίζες. Είναι πρόδρομος σημαντικών στεροειδών ορμονών όπως τα οιστρογόνα και τα ανδρογόνα, καθώς και η βιταμίνη D, ένα απαραίτητο λιποδιαλυτό αντιοξειδωτικό.

Ο επιστημονικά εργαζόμενος γιατρός και συγγραφέας βιβλίων με εκατομμύρια αντίτυπα, Δρ Ulrich Strunz, γράφει στο blog του για την «εξαπάτηση 5 εκατομμυρίων Γερμανών… που παίρνουν στατίνες κάθε μέρα». Μια μελέτη έδειξε ότι «σε άτομα με καρδιακές παθήσεις που έλαβαν στατίνες, ο κίνδυνος καρδιακού θανάτου μειώθηκε κατά 47% (47!)».

Αλλά: Σύμφωνα με μελέτες, υπήρχαν 2,8% θάνατοι χωρίς στατίνες και 1,5% με στατίνες. Άρα η απόλυτη μείωση του κινδύνου ήταν 1,3%. Ωστόσο, πωλείται ως 47%. Η μέθοδος είναι αρκετά γνωστή.

Συνεχίστε με τον Ulrich Strunz σχετικά με τις παρενέργειες:

Αν δεν είχε θανατηφόρες παρενέργειες. Έγινε διάσημο από το Lipobay της εταιρείας Bayer. Πόσες χιλιάδες άνθρωποι έχουν πεθάνει εκεί; Ο αριθμός που έχει γίνει γνωστός δεν έχει νόημα. Ποιος ξέρει πόσοι 1000 ασθενείς σε μικρές κλινικές στην ύπαιθρο έχουν πραγματικά πεθάνει από το έβδομο τόσο απαραίτητο δισκίο (τη στατίνη); Κανείς δεν ξέρει.

Τώρα οι εργαζόμενοι στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δημοσίευσαν μια μελέτη που αρνείται σε μεγάλο βαθμό τις παρενέργειες. Μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση 23 τυχαιοποιημένων δοκιμών υποτίθεται είχε διαπιστώσει ότι οι στατίνες δεν προκαλούν τις περισσότερες από τις παρενέργειες που αναφέρονται στα ένθετα συσκευασίας τους. Προβλήματα μνήμης, κατάθλιψη, διαταραχές ύπνου, αύξηση βάρους και πολλά άλλα συμπτώματα ήταν εξίσου κοινά σε άτομα που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Μόνο λίγες ανεπιθύμητες ενέργειες έδειξαν σύνδεση με τις στατίνες – και ακόμη και αυτές εμφανίστηκαν σπάνια.

Ωστόσο, δεν υπάρχουν ανεπεξέργαστα δεδομένα για τη μελέτη και η δήλωση σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων είναι περίπου δύο σελίδες.

Επιβεβαιώνει επίσης ότι «μεμονωμένες μελέτες που συνεισέφεραν δεδομένα στις αναλύσεις χρηματοδοτήθηκαν από τη φαρμακευτική βιομηχανία καθώς και από φιλανθρωπικές οργανώσεις και κυβερνητικούς οργανισμούς».

Η χοληστερόλη δεν βλάπτει

Ολόκληρη η αφήγηση ότι η χοληστερόλη είναι ο ένοχος για τις καρδιακές παθήσεις βασίζεται σε ένα ψέμμα. Αυτό που δεν αναφέρουν οι γιατροί είναι ότι η βιομηχανία ζάχαρης έχει δωροδοκήσει επιστήμονες για να μετατοπίσουν την ευθύνη για τις καρδιακές παθήσεις από τη ζάχαρη στη χοληστερόλη. Αυτό αποκαλύφθηκε από εσωτερικά έγγραφα που έχουν διαρρεύσει.

Το αποτέλεσμα; Μια μαζική προώθηση στατινών, η οποία έχει πλέον οδηγήσει στην «εξαπάτηση 5 εκατομμυρίων Γερμανών» (© Strunz), με καταστροφικές συνέπειες.

Το A Midwestern Doctor (AMD) ασχολήθηκε πρόσφατα ξανά με αυτό με τον τίτλο “The Great Statin Scam“.

Σύμφωνα με τη μελέτη, μελέτες δείχνουν ότι μετά από πέντε χρόνια καθημερινής χρήσης, ο μέσος άνθρωπος κερδίζει μόνο τρεις έως τέσσερεις επιπλέον ημέρες ζωής – λίγες μόνο ημέρες για μια ζωή γεμάτη πιθανή βλάβη. Αυτό συμβαίνει επειδή περίπου το 20% των χρηστών στατινών υποφέρουν από σοβαρές βλάβες όπως μυϊκή απώλεια, ηπατική βλάβη και δυσλειτουργία των νεύρων.

Οι στατίνες είναι γνωστό ότι προκαλούν σε υψηλό ποσοστό ασθενών τη διακοπή της λήψης του φαρμάκου λόγω παρενεργειών. Δύο ξεχωριστές μελέτες διαπίστωσαν ότι σχεδόν οι μισοί άνθρωποι σταματούν να παίρνουν στατίνες μέσα σε ένα χρόνο.

Τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα: Οι στατίνες δεν είναι τα φάρμακα που σώζουν ζωές ως τα οποία πωλούνται.

Πάνω από ένα τρισεκατομμύριο δολλάρια δαπανώνται για την προώθηση στατινών που μειώνουν τη χοληστερόλη ως λύση για τις καρδιακές παθήσεις.

Υποστηρίζεται ότι σώζουν ζωές.

Υποστηρίζεται ότι η χοληστερόλη φράζει τις αρτηρίες όπως το λίπος σε έναν αγωγό αποχέτευσης.

Υποστηρίζεται ότι η μείωση είναι απαραίτητη.

Αποδεικνύεται ότι οι στατίνες έχουν ελάχιστο όφελος.

Ωστόσο, αυτά τα φάρμακα είναι από τις πιο κοινές αιτίες βλάβης από τα φάρμακα:

• Μυϊκή βλάβη.
• Ηπατική δυσλειτουργία.
• Νευρική βλάβη.
• Γνωστικές διαταραχές.
• Ωστόσο, παραμένει ταμπού η αμφισβήτησή τους.

Πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί.

Όταν ένα φάρμακο προκαλεί ορατές καταστροφικές αντιδράσεις σε μερικούς ανθρώπους, μία πολύ πιο ανεπαίσθητη βλάβη συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια σε πολύ περισσότερους ανθρώπους.

Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι στατίνες βλάπτουν περίπου 1 στους 5 λήπτες. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο. Αυτό είναι ένα μήνυμα που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.

Και σήματα αυτού του μεγέθους απαιτούν προσεκτική εξέταση.

Οι συνήθεις βλάβες που προκαλούνται από στατίνες περιλαμβάνουν:

• Μυϊκός πόνος και φλεγμονή

• Κόπωση – ειδικά κατά τη διάρκεια της άσκησης

• Διαβήτης (ειδικά στις γυναίκες)

• Ηπατική δυσλειτουργία και ηπατική ανεπάρκεια

Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις περιλαμβάνουν:

• Κατάθλιψη

• Σύγχυση

• Επιθετικότητα

• Απώλεια μνήμης

• Σύνδρομα τύπου ALS

• Διαταραχές τύπου Πάρκινσον

Αυτές δεν είναι καλλυντικές παρενέργειες.

Αυτά τα πράγματα αλλάζουν ζωές. Και πολλά είναι μόνιμα.

Μια ανησυχητική και κοινή εμπειρία είναι ότι οι χρήστες στατινών αισθάνονται δεκαετίες μεγαλύτεροι σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη.

Ένας γιατρός το περιέγραψε ως εξής:

«Πολλά θύματα στατινών λένε ότι ξαφνικά, σχεδόν ξαφνικά, έγιναν ηλικιωμένοι».

Αυτό δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι μια συστημική αποσύνθεση.

Και δεν μπορούμε πλέον να το αγνοήσουμε.

Ένας γιατρός, ο Δρ Duane Graveline, υπέφερε από ξαφνική ολική αμνησία αφού άρχισε να παίρνει στατίνες.

Όταν υποψιάστηκε ότι το φάρμακο μπορεί να ευθύνεται, του είπαν, όχι, οι στατίνες δεν είχαν τέτοιο αποτέλεσμα.

Ο Δρ Graveline σταμάτησε να παίρνει το φάρμακο. Και τι συνέβη; Η αμνησία του εξαφανίστηκε. Μετά άρχισε να το παίρνει ξανά. Έξι εβδομάδες αργότερα, το πρόβλημα εμφανίστηκε ξανά – αυτή τη φορά ακόμη χειρότερα.

Ο Δρ Graveline ανακάλυψε αργότερα δεδομένα από πρώιμες μελέτες Lipitor που έδειχναν ότι 11 από τους 2.503 ασθενείς υπέφεραν από σοβαρές γνωστικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της παροδικής ολικής αμνησίας.

Αυτό συμβαίνει σε 4.4 ανά 1,000. Ωστόσο, «ούτε μια λέξη προειδοποίησης» δεν στάλθηκε στους συνταγογραφούντες γιατρούς. Καμμία.

Οι στατίνες δρουν αναστέλλοντας ένα βασικό ένζυμο απαραίτητο για την παραγωγή χοληστερόλης.

Ωστόσο, αυτό το ένζυμο δεν παράγει μόνο χοληστερόλη. Βοηθά στο σχηματισμό πολλών βασικών βιομορίων.

Αυτό σημαίνει ότι ο αποκλεισμός του διαταράσσει τα διασυνδεδεμένα μεταβολικά συστήματα.

Δεν πρόκειται για περιορισμένη παρέμβαση. Είναι ένας καταρράκτης!

Η ίδια η χοληστερόλη δεν είναι απόβλητο προϊόν – είναι ακόμη και απαραίτητη. Η χοληστερόλη είναι πρόδρομος πολλών ορμονών που είναι απαραίτητες για τη συναπτική λειτουργία και είναι ζωτικής σημασίας για τη μνήμη.

Ο εγκέφαλος παράγει τη δική του χοληστερόλη. Ωστόσο, οι στατίνες αναστέλλουν αυτή την εσωτερική παραγωγή.

Μια μελέτη διαπίστωσε ήπια γνωστική εξασθένηση στο 100% των χρηστών στατινών όταν πραγματοποιήθηκαν επαρκώς ευαίσθητες δοκιμές.

Όπως θα περίμενε κανείς, υπάρχει ένα τραγικό μοτίβο μεταξύ των χρηστών στατινών που υποφέρουν από παρενέργειες. Η ταχεία γνωστική έκπτωση μετά την έναρξη της λήψης στατινών συχνά απορρίπτεται ως διαδικασία γήρανσης.

Η άνοια που σχετίζεται με τις στατίνες συχνά συνοδεύεται από επιθετικότητα. Οι αναφορές συνδέουν επίσης τις στατίνες με την ALS, με ορισμένες περιπτώσεις να βελτιώνονται μετά τη διακοπή του φαρμάκου.

Οι στατίνες οδηγούν επίσης σε διάσπαση του CoQ10.

Το CoQ10 είναι απαραίτητο για την παραγωγή ενέργειας στα μιτοχόνδρια και τη σταθερότητα των κυτταρικών μεμβρανών. Η αποδόμησή του θεωρείται ευρέως ότι είναι ένας σημαντικός μηχανισμός πίσω από πολλές παρενέργειες των στατινών.

Ωστόσο, το CoQ10 σπάνια συνταγογραφείται μαζί με στατίνες. Επειδή η αναγνώριση ότι είναι απαραίτητο θα σήμαινε ότι οι στατίνες προκαλούν βλάβη.

Ωστόσο, οι συνέπειες της εξάντλησης του CoQ10 είναι πολύ πραγματικές και δεν πρέπει απλώς να παραμεριστούν.

• Βλάβη στα μιτοχόνδρια.
• Χρόνια κόπωση.
• Συγκοπή.
• Δυσκολία στην αναπνοή.

Η δομική εξασθένηση μπορεί να οδηγήσει σε:

• Παγκρεατίτιδα.
• Ραβδομυόλυση.
• Ρήξη τένοντα.
• Ηπατίτιδα.

Καθώς η ηπατική βλάβη έγινε πιο συχνή, τα διαγνωστικά όρια φέρεται να αυξήθηκαν. Αυτή η αλλαγή λέει πολλά. Και αποκαλύπτει τι πραγματικά συμβαίνει.

Οι στατίνες συνταγογραφούνται επιθετικά σε διαβητικούς. Γιατί; Επειδή οι διαβητικοί έχουν υψηλότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Αλλά οι στατίνες αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο διαβήτη. Αυτό έχει αποδειχθεί από αρκετές μελέτες.

Το φάρμακο, το οποίο προορίζεται για την πρόληψη καρδιακών παθήσεων, μπορεί επομένως να οδηγήσει σε μεταβολικές διαταραχές που σχετίζονται με καρδιακές παθήσεις.

Οι μακροχρόνιοι χρήστες στατινών έχουν 14 έως 26 φορές αυξημένο κίνδυνο περιφερικής νευροπάθειας.

• Καυστικός πόνος.
• Μυρμήγκιασμα.
• Μούδιασμα στα άκρα.

Ακριβώς τα παράπονα στα οποία είναι ήδη επιρρεπείς οι διαβητικοί! Αυτή η επικάλυψη ενισχύει τη ζημιά.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι τα χαμηλά καρδιαγγειακά οφέλη των στατινών οφείλονται στις αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις τους – και όχι στη μείωση της χοληστερόλης.

Αναστέλλουν το NF-kB και μειώνουν την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη.

Όμως η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος έχει συνέπειες. Σε μια μεγάλης κλίμακας μελέτη, οι στατίνες μείωσαν ελαφρώς τον αριθμό των θανάτων από καρδιακές προσβολές – αλλά αύξησαν σημαντικά τον αριθμό των θανάτων από καρκίνο.

Αν λοιπόν η χοληστερόλη δεν είναι η αιτία που προκαλεί καρδιακές παθήσεις, τι είναι;

Το ανταγωνιστικό μοντέλλο προτείνει τα εξής:

1. Τα αιμοφόρα αγγεία είναι κατεστραμμένα.
2. Το σώμα επιδιορθώνει τη βλάβη με θρόμβους αίματος.
3. Οι θρόμβοι ενσωματώνονται στο τοίχωμα του αγγείου.
4. Οι επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί σχηματίζουν πλάκες.

Η χοληστερόλη είναι παρούσα – αλλά ως μέρος των υπολειμμάτων θρόμβου.

Οι πλάκες σχηματίζονται συχνότερα σε αρτηριακούς κλάδους – τις περιοχές με την υψηλότερη διατμητική τάση.

Και περιέχουν υπολείμματα που συνάδουν με θρόμβους αίματος.

Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν σημαντικές ποσότητες χοληστερόλης και τη μεταφέρουν στους θρόμβους κατά την επισκευή.

Δεν υπάρχει καθιερωμένος μηχανισμός που να εξηγεί πώς οι κυκλοφορούσες λιποπρωτεΐνες εισέρχονται εύκολα στο άθικτο ενδοθήλιο.

Αυτή η υπόθεση (και είναι μια υπόθεση) στηρίζει την επικρατούσα αφήγηση.

Η λιποπρωτεΐνη Α συσσωρεύεται σε πλάκες – ΟΧΙ λιποπρωτεΐνες χοληστερόλης.

Η λιποπρωτεΐνη Α βοηθά στην αποκατάσταση των κατεστραμμένων αγγείων, αλλά επίσης κάνει τους θρόμβους αίματος πιο ανθεκτικούς στην υποβάθμιση.

Τα υψηλότερα επίπεδα σχετίζονται με τριπλάσια αύξηση του κινδύνου καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού.

Ζημιά πρώτα. Σχηματισμός θρόμβου δεύτερον. Αποθήκευση πλάκας τρίτη. Αυτή η σεκάνς βάζει τα πάντα σε ένα νέο φως.

Πολλοί παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Βλάπτουν το ενδοθήλιο – την αγγειακή επένδυση που είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση της ροής του αίματος.

• Φλεγμονή.
• Έντονο στρες.
• Τσιγάρα.
• Χρόνιο ψυχολογικό στρες.

Όλα αυτά προκαλούν ζημιά.

Και όταν η ενδοθηλιακή λειτουργία μειώνεται, η παραγωγή μονοξειδίου του αζώτου μειώνεται και η κυκλοφορία του αίματος υποφέρει.

Αυτό είναι ένα μοντέλλο αγγειακής βλάβης – όχι ένα μοντέλλο χοληστερόλης.

Εάν η βασική προϋπόθεση είναι εσφαλμένη, δεκαετίες θεραπευτικών στρατηγικών πρέπει να επαναξιολογηθούν.

Όταν η καρδιακή νόσος ξεκινά με ενδοθηλιακή βλάβη – και όχι με συσσώρευση χοληστερόλης – τότε η αποκατάσταση της αγγειακής λειτουργίας γίνεται η πραγματική προτεραιότητα.

Ενώ οι παλαιότερες στατίνες χάνουν την προστασία τους με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, νέες θεραπείες μείωσης της χοληστερόλης έρχονται στην αγορά. Αυτές περιλαμβάνουν προσαρμοσμένα αντισώματα και γονιδιακές προσεγγίσεις που εμποδίζουν την πρόσληψη χοληστερόλης.

• Πιο επιθετικές.
• Πιο ακριβές.
• Και δυνητικά πιο επικίνδυνες.

Το παράδειγμα δεν ξεθωριάζει στο παρασκήνιο. Κλιμακώνεται μάλιστα, παρ’ όλα τα στοιχεία. Οι καρδιακές παθήσεις είναι πραγματικές. Και η αγγειακή βλάβη είναι επίσης πραγματική.

Αλλά αν η ενδοθηλιακή βλάβη είναι το βασικό πρόβλημα, τότε η μονόπλευρη εστίαση στη χοληστερόλη χάνει τη μεγάλη εικόνα.

• Ανάκτηση μονοξειδίου του αζώτου.
• Μείωση του στρες.
• Προστασία της μιτοχονδριακής λειτουργίας.

Αυτό αντιπροσωπεύει μια θεμελιωδώς διαφορετική κατεύθυνση.