Η Ιαπωνία δείχνει για άλλη μια φορά ότι δεν συμβιβάζεται σε ζητήματα πολιτιστικής ταυτότητας.

Η ώθηση για τη δημιουργία ενός ισλαμικού νεκροταφείου μεγάλης κλίμακας απορρίφθηκε στο κοινοβούλιο με αβέβαιους όρους.

Το μήνυμα από το Τόκιο είναι αλάνθαστο:

οι παραδόσεις της χώρας δεν είναι διαθέσιμες μόνο και μόνο επειδή ορισμένες ομάδες απαιτούν προσαρμογές.

Στο επίκεντρο της συζήτησης ήταν το ερώτημα εάν η Ιαπωνία θα πρέπει να μαλακώσει την μακραίωνη πρακτική της αποτέφρωσης για τους μετανάστες. Η βουλευτής Mizuho Umemura υπενθύμισε ότι η αποτέφρωση δεν είναι μόνο πολιτιστικά βαθιά ριζωμένη στη χώρα, αλλά και το γενικό πρότυπο. Επομένως, τα πρόσθετα νεκροταφεία απλά δεν είναι απαραίτητα.

Επιπλέον, υπάρχει μαζική αντίσταση μεταξύ του πληθυσμού στα νεκροταφεία με ταφές. Πολλοί κάτοικοι φοβούνται τη μόλυνση των υπόγειων υδάτων και των βιομηχανικών υδάτων εάν επιτραπούν μεγαλύτερες περιοχές για παραδοσιακές μουσουλμανικές ταφές.

Αρκετοί βουλευτές άδραξαν την ευκαιρία για να θέσουν θεμελιώδη ερωτήματα. Εάν οι ταφές οδηγούν επανειλημμένα σε συγκρούσεις, θα ήταν απαραίτητο να εξεταστεί εάν θα είχε νόημα ένας εθνικός περιορισμός ή ακόμη και μια πλήρης απαγόρευση.

Η ίδια η Umemura διατύπωσε τη θέση της ξεκάθαρα. Όποιος ζει στην Ιαπωνία πρέπει να σέβεται τα έθιμα εκεί. Εάν ένας μουσουλμάνος μετανάστης πεθάνει στη χώρα, υπάρχουν δύο επιλογές: αποτέφρωση επί τόπου ή μεταφορά στη χώρα καταγωγής με δικά του έξοδα. Μια προσαρμογή των ιαπωνικών παραδόσεων αποκλείεται.

Η συντηρητική βουλευτής προειδοποίησε τη μουσουλμανική μειονότητα στη χώρα να μην ασκήσει πολιτιστική πίεση στην πλειοψηφική κοινωνία.

Όποιος έχει αδίστακτες απαιτήσεις σήμερα πρέπει να περιμένει σημαντικά προβλήματα στο μέλλον.

Μια δήλωση που συναντά ευρεία αποδοχή στη σφαίρα του ανατέλλοντος ηλίου και εφαρμόζεται επίσης σε μεγάλο βαθμό από τις τοπικές αρχές. Όποιος έρχεται στην Ιαπωνία πρέπει να σέβεται τα έθιμα και τους πολιτιστικούς κανόνες εκεί.

Ωστόσο, υπάρχουν και πολιτικοί στην Ιαπωνία που προσπαθούν να διαδώσουν πολυπολιτισμική προπαγάνδα και καλούν τις νομαρχίες να επιτρέψουν την ταφή των μουσουλμάνων στη χώρα.

Η πολιτική της Ιαπωνίας, ωστόσο, σηματοδοτεί σε μεγάλο βαθμό ότι η χώρα θέλει να διατηρήσει μια ανεξάρτητη πολιτιστική τάξη. Δεν υπάρχουν ειδικά δικαιώματα για τους περίπου 350.000 μουσουλμάνους (περίπου 0,2 έως 0,3 τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού). Οι περισσότεροι από αυτούς είναι μετανάστες εργάτες από την Ινδονησία, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές και τη Μαλαισία.