Ένα βιβλίο για «παιδιά μικρότερα από 18 μηνών», που προτείνεται για παιδικό σταθμό. Χοντρές σελίδες από χαρτόνι, φιλικές εικονογραφήσεις – και ένα μήνυμα που είναι πιθανό να κόψει την ανάσα πολλών γονιών.

Γιατί το «Wuschelkopf und Pupsbutto» –όπως λέει και ο τίτλος– δείχνει όχι μόνο γυμνά σώματα, αλλά και λεπτομερή κοντινά πλάνα. Οι χαρακτήρες είναι παιδιά, ενήλικες, διαφορετικά σχεδιασμένοι. Οι αναπαραστάσεις είναι επίσης πολύ άμεσες. Έχει να κάνει με την ανακάλυψη του σώματος, με το άγγιγμα, με τη λεγόμενη «συμμετοχή». (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

Αυτό που φαίνεται σαν αβλαβής ενημέρωση μπορεί τώρα να έχει σοβαρές συνέπειες: Σύμφωνα με καταγγελία, μια σεξουαλική επίθεση μεταξύ δύο παιδιών λέγεται ότι συνέβη σε έναν ελβετικό παιδικό σταθμό – εμπνευσμένο από αυτό ακριβώς το βιβλίο, όπως αναφέρουν οι συνάδελφοι από το «Weltwoche».

Η διαφήμιση του εκδότη λέει για το βιβλίο ότι τίποτα δεν γοητεύει τα νήπια περισσότερο από το ίδιο τους το σώμα. «Απλά και ζωντανά», «τα μέρη του σώματος και τα ονόματά τους σκηνοθετούνται με σύγχρονο τρόπο», σύμφωνα με τον εκδότη παιδικών βιβλίων «Achse Verlag» από τη Βιέννη. Συνεχίζει λέγοντας ότι χάρη στο χοντρό χαρτόνι και την απλή γλώσσα, αυτό είναι «ένα υπέροχο πρώτο βιβλίο για όλους εκείνους που δεν αρέσκονται σε ξεπερασμένους όρους και ετεροκανονικές αναπαραστάσεις».

Με άλλα λόγια, η δυστυχώς πανταχού παρούσα ‘woke’ γλώσσα: λες και τα παιδιά ενός έτους να είχαν ιδέα για το τι σημαίνει «ξεπερασμένοι όροι» ή «κατάλληλοι για το φύλο». Το «Weltwoche» σχολιάζει εύστοχα: «Λες και τα παιδιά ενάμιση έτους είχαν αντιλήψεις για τον άνδρα και τη γυναίκα ως σεξουαλικά όντα, σαν να ήξεραν τι είναι «ετεροκανονικό» και σαν να το θεωρούσαν απαρχαιωμένο.

Στο έργο για παιδιά κάτων των 18 μηνών, μεταξύ άλλων σχετικών εικόνων, μπορεί κανείς να δει αυτό ενός γυμνού μαύρου κοριτσιού που κοιτάζει με ορθάνοιχτα μάτια τα γεννητικά όργανα ενός άλλου «κοριτσιού» – στο οποίο φαίνεται ένα πέος ανάμεσα στα ανοιχτά πόδια της – προσέξτε! αναφέρονται σε αυτό ως «κορίτσι».

Ως ενήλικας, δεν ξέρεις καν πώς να περιγράψεις τέτοιες σκηνές. Εισαγωγικά γύρω από τη λέξη «κορίτσι»; Πόσες λεπτομέρειες χρειάζεστε; Ή μήπως θα ήταν καλύτερα να παραμείνετε εντελώς σιωπηλοί για να μην στοχοποιηθείτε; Εάν οι ενήλικες έχουν ήδη μείνει άφωνοι – πώς υποτίθεται ότι τα νήπια θα το ταξινομήσουν αυτό; 

ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

Τουλάχιστον ένα αποτέλεσμα του βιβλίου είναι πλέον καταγεγραμμένο – ωστόσο, δεν γνωρίζουμε τον αριθμό των περιπτώσεων που δεν έχουν αναφερθεί. Ένα τρίχρονο αγόρι τραβάει την προσοχή στο σπίτι του στη βόρεια Ελβετία όταν με μία κούκλα μιμείται αυτό που ισχυρίζεται ότι βίωσε την προηγούμενη μέρα στον παιδικό σταθμό. Σύμφωνα με τη μητέρα του, ένα μεγαλύτερο παιδί είχε «κάνει κάτι» που τώρα ήθελε να αναπαραστήσει. Οι λεπτομέρειες είναι σαφείς – και ανησυχητικές. Πρόκειται για σεξουαλική κακοποίηση – μεταξύ παιδιών.

Σύμφωνα με τη «Weltwoche», το αγόρι αναπαρήγαγε σεξουαλικές πράξεις με ή πάνω στην αρσενική κούκλα του. Μετά από έρευνα, προέκυψε ότι αυτό είχε συμβεί στο νηπιαγωγείο μεταξύ του ίδιου και ενός τετράχρονου παιδιού. Δυστυχώς, η υπόθεση είναι τόσο σημαντική που πρέπει να δοθούν λεπτομέρειες εδώ: Ο τετράχρονος λέγεται ότι «πήρε το πέος του γιου του καταγγέλλοντος στο στόμα του και το ρούφηξε», σύμφωνα με την μήνυση. Στη συνέχεια, είπε ότι του άρεσε.

Η μητέρα αναφέρει την υπόθεση. Στην περιγραφή της, δημιουργεί μια άμεση σύνδεση: Το άλλο παιδί αντέγραψε την πλοκή από το βιβλίο – και στη συνέχεια την εφάρμοσε.

Η ΕΚΘΕΣΗ

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Το βιβλίο είναι επίσης επικίνδυνο με άλλους τρόπους. Η εκπαιδευτικός επιστήμονας Karla Etschenberg έχει ρίξει μια πιο προσεκτική ματιά. Το συμπέρασμά της είναι σαφές: οι απεικονίσεις θα μπορούσαν να έχουν ελκυστική επίδραση σε ορισμένους ενήλικες – και ενδεχομένως ακόμη και να προωθήσουν τη στοχευμένη εισαγωγή των παιδιών σε παραβατική συμπεριφορά.

Ιδιαίτερα επικίνδυνο: Τέτοια βιβλία φαίνονται ακίνδυνα με την πρώτη ματιά. Μπορούν εύκολα να δοθούν ως δώρο, να τα φέρουν μαζί τους, να τα διαβάσουν μαζί – ακόμη και από άτομα που δεν είναι γονείς.

Το μεγάλο ερώτημα: Για ποιον είναι φτιαγμένα τέτοια βιβλία; Σίγουρα, το σώμα δεν πρέπει να είναι ταμπού για τα παιδιά. Και η φιλική προς τα παιδιά εκπαίδευση δεν είναι μόνο λογική, αλλά απαραίτητη. Αλλά αυτό που συμβαίνει εδώ δεν είναι μια πραγματική προσέγγιση. Είναι ένα αισθητικοποιημένο παιχνίδι με πρότυπα, σώματα, σεξουαλικά χαρακτηριστικά – στην προσχολική ηλικία.

Γιατί ένα εικονογραφημένο βιβλίο για νήπια πρέπει να περιέχει μια σκηνή στην οποία ένας παιδικός χαρακτήρας με ξεκάθαρα γυναικεία εμφάνιση δείχνει ξαφνικά ανδρικά χαρακτηριστικά; Γιατί ένας άλλος χαρακτήρας κοιτάζει εκεί με ορθάνοιχτα μάτια;

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ: ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΥΠΕΚΦΥΓΕΣ

Τα μέσα ενημέρωσης; Σε μεγάλο βαθμό βουβά. Το βιβλίο είναι διαθέσιμο, το περιστατικό είναι γνωστό – αλλά δεν υπάρχει ευρεία συζήτηση. Το αποκαλυπτικό άρθρο της Weltwoche δεν έγινε επίσης διαθέσιμο σε άλλες πλατφόρμες στο μεταξύ – φέρεται να οφείλεται σε παραβιάσεις των οδηγιών περιεχομένου.

Δεν είναι το παιδικό βιβλίο που είναι προς συζήτηση. Αλλά η κριτική του. Ένα βιβλίο από μόνο του δεν κάνει ένα παιδί θύτη – λένε. Τι γίνεται όμως αν αυτό ακριβώς συνέβη τώρα;

Όταν ένα μικρό παιδί μιμείται αποδεδειγμένα συμπεριφορά που είδε την προηγούμενη μέρα στον παιδικό σταθμό και έμαθε σε ένα βιβλίο;

Τότε το παιδαγωγικό παιχνίδι έχει γίνει μια πραγματική υπέρβαση των ορίων. Και από την υποτιθέμενη διαφορετικότητα ένας κίνδυνος για την ευημερία του παιδιού.

Αν ένα βιβλίο για παιδιά από 18 μηνών οδηγεί σε πραγματικές επιθέσεις – και η μόνη αντίδραση σε αυτό είναι η σιωπή – τότε δεν είναι τα παιδιά που έχουν πρόβλημα.

Αλλά οι ενήλικες.

Και μαζικό μάλιστα πρόβλημα.