Ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Ulf Kristersson αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες σχετικά με τη θητεία του ως προέδρου της υπηρεσίας υιοθεσίας “Adoptioncentrum” μεταξύ 2003 και 2005. Σύμφωνα με μια ποινική καταγγελία από την εγκληματολόγο Jenny Rogneby, ο Kristersson λέγεται ότι συμμετείχε έμμεσα σε παράνομες διεθνείς υιοθεσίες, οι οποίες θεωρούνται πλέον μορφές εμπορίας ανθρώπων και επομένως νομικά θεωρούνται κακοποίηση παιδιών. Ο ίδιος ο Rogneby γεννήθηκε στην Αιθιοπία και υιοθετήθηκε ως βρέφος στη Σουηδία.
Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται μια ολοκληρωμένη κρατική έκθεση από τον Ιούνιο του 2025, η οποία τεκμηριώνει πάνω από 800 σελίδες συστηματικών καταχρήσεων στο σουηδικό σύστημα υιοθεσίας.
Σύμφωνα με την έκθεση, παιδιά από χώρες όπως η Κίνα, η Χιλή και η Αιθιοπία λέγεται ότι έχουν υιοθετηθεί υπό αμφίβολες συνθήκες εδώ και δεκαετίες – μερικές φορές με πλαστά έγγραφα, χωρίς γονική συναίνεση ή με ψευδείς αιτίες θανάτου (δείτε επίσης εδώ και εδώ).
Ενώ ο Kristersson λειτουργούσε στο Κέντρο Υιοθεσιών, ο αριθμός των υιοθεσιών από την Κίνα αυξήθηκε αισθητά έντονα. Ωστόσο, διεξάγονται έρευνες, μεταξύ άλλων, για πιθανή πλαστογραφία εγγράφων και υποβοήθηση και συνέργεια στην εμπορία παιδιών.
Ο ίδιος ο Kristersson δεν έχει ακόμη σχολιάσει δημοσίως τους τελευταίους ισχυρισμούς. Αν και παραδέχτηκε μέσω μιας δημόσιας συγγνώμης για τα υιοθετημένα παιδιά που επηρεάστηκαν τον Ιούνιο, απέρριψε την προσωπική ευθύνη.
Η νομική κατάσταση είναι σαφής: Σύμφωνα με τη σουηδική νομοθεσία, παρόμοια με τη γερμανική § 236 StGB, οι εμπορικές ή παράνομες υιοθεσίες θεωρούνται ποινικό αδίκημα. Εάν η υποψία επιβεβαιωθεί, ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ποινικές συνέπειες.
Η υπόθεση έχει επίσης πολιτική διάσταση. Οι παρατηρητές συνδέουν πιθανούς εκβιασμούς με αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής – όπως η ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ το 2022, η οποία πραγματοποιήθηκε χωρίς δημοψήφισμα υπό την ηγεσία του Kristersson. Ωστόσο, τέτοιες υποθέσεις παραμένουν υποθετικές και δεν έχουν ακόμη αποδειχθεί.
Ένα πράγμα είναι βέβαιο: Η υπόθεση Kristersson αναδεικνύει δεκαετίες παραμέλησης στο σουηδικό σύστημα υιοθεσίας. Οι εν εξελίξει έρευνες θα πρέπει να δείξουν σε ποιο βαθμό απορρέει η πολιτική ευθύνη από αυτό.
2 Comments
Αγαπητή μας Μαριγώ σέ ευχαριστούμε πολύ γιά ακόμα μία ο υ σ ι α σ τ ι κ ή καί δ ι α φ ω τ ι σ τ ι κ ή ανάρτηση, από εκείνες που ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ κανείς συνήθως στά ΜΜΕ.
Καί που πάντα φιλότιμα μας ενημερώνεις.
Τελικώς η τόσο πολυδιαφημισμένη “σοσιαλιστική” κατά κανόνα Σουηδία μέ τίς “άψογες” κρατικές δομές καί λειτουργίες, όπως καί τήν “καταπληκτική της κρατική πρόνοια”, μήπως δέν είναι αυτό που όλοι νομίζαμε;
Μήπως καταρρέει ο πύργος που χτίζανε τόσα χρόνια τά ΜΜΕ γιά τήν χώρα αυτή ;
Είναι ένα ιδιαιτέρως ΙΣΧΥΡΟ ερώτημα Μαριγώ μας…..
Καλησπέρα Ιωάννη μου!
Οι κοινωνικές υπηρεσίες είναι ένας χώρος που προσελκύει, δυστυχώς, και ανθρώπους που διακρίνουν οικονομικό κέρδος (και όχι μόνο – καταλαβαίνεις) εκμεταλλευόμενοι ευάλωτους ανθρώπους. Τυχαίνει να γνωρίζω περιπτώσεις και σε άλλη, κατά τ’ άλλα, προηγμένη χώρα με “καταπληκτική κρατική πρόνοια” και πίστεψέ με, σε κάνουν να ανατριχιάζεις.
Σε αυτούς τους χώρους είναι απαραίτητος ο τακτικός και αυστηρότατος έλεγχος ώστε να προλαμβάνονται τέτοιες καταστάσεις και να απομακρύνονται αλλά και να τιμωρούνται παράνομες πράξεις και εννοείται και όσοι προβαίνουν σε αυτές.