Ο μοιραίος Αύγουστος: 31 Αυγούστου 1922 – Καταστροφή της Σμύρνης (4 βίντεο και ένα σπάνιο που θεωρούταν χαμένο – ΜΗ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ))

2 Σεπ
0

Ο μοιραίος Αύγουστος: 31 Αυγούστου 1922 – Καταστροφή της Σμύρνης (4 βίντεο και ένα σπάνιο που θεωρούταν χαμένο – ΜΗ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ))

Η Σμύρνη μάνα καίγεται!

Ένα βιντεάκι που το έκανα με πολύ κόπο εις ανάμνηση της μικρασιατικής καταστροφής!!
 
 
 
Let the camera speak…!
 
Άλλοι θεωρούν πως είναι ένας απλός συνωστισμός σε λιμάνι.
 
Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι αυτό το βίντεο αποτελεί ένα χαμένο και εξαιρετικά πολύτιμο ιστορικής αξίας ντοκουμέντο από την καταστροφή της Σμύρνης.
 
Ο δημιουργός αυτού του ντοκυμανταίρ είναι ο George Magarian. Γεννήθηκε το 1895.
 
Εργάστηκε ως διευθυντής στο παράρτημα του Ικονίου της ΧΑΝ (Χριστιανική Αδελφότης Νέων) και την χρονική περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία το 1922, προσπάθησε με δραστηριότητες να ανακουφίσει τα θύματα της τραγωδίας.
 
Επιπλέον χρησιμοποιώντας μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε εικόνες της ανθρωπιστικής καταστροφής, σε Σμύρνη, Αθήνα αλλά και Πειραιά.
 
Όλοι αγνοούσαν την ύπαρξη αυτού του βίντεο διότι ήταν φυλαγμένο για τουλάχιστον 60 χρόνια στο σπίτι της συζύγου του.
 
Ώσπου το 2008 ο εγγονός του Robert Davidian, “ανακάλυψε” το ντοκουμέντο και το μετέτρεψε σε ψηφιακή μορφή για να το σώσει.
 
Εγώ απλά έβαλα τη μουσική.
 
 
Ψάλλουν οι μοναχές της Ιεράς Μονής Παμμέγιστων Ταξιαρχών Πηλίου.
 
Όλα μας τα καράβια πίσω γυρίσανε, σπασμένα τα κατάρτια, σκισμένα τα πανιά, ήρθαν από την Σμύρνη κι από τα Μουδανιά.
 
Φέραν των εκκλησιών μας τα δισκοπότηρα, παιδιά, γυναίκες, γέρους, γένος ρωμιών πολύ, τις ρίζες της φυλής μας απ’ την Ανατολή.
 
Μα ένα μικρό καράβι πίσω δεν γύρισε, ποιους κάβους αρμενίζει ποια πέλαγα γυρνά, και πουθενά δεν βγαίνει, δεν φτάνει πουθενά.
 
Χρόνια το καρτερούμε και χρόνια πέρασαν, δεν το είδε μήτε ναύτης, μήτε θαλασσαετός, μήτ’ ερημίτης φάρος, μήτ’ άστρο της νυκτός. (Ωιμέ! Ωιμέ! Ω ω Ω!)
 
Τάχα να ‘χει βουλιάξει, τάχα να στοίχειωσε, δεν θα ξανά ‘ρθει τάχα στην πατρική του ακτή.
Ωιμέ κι έχει φορτώσει το πιο ακριβό φορτί.
 
Όλα τα χάσαμε όλα και μόνο φόρτωσε, το πιο στερνό καράβι την ώρα του χαμού, φόρτωσε την ελπίδα του ξαναγυρισμού.
 
Έλα μικρό καράβι, έλα ξεφόρτωσε, δώσ’ μας το θησαυρό σου κι άνοιξε τα πανιά, ολόισια για τη Σμύρνη και για τα Μουδανιά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Leave the field below empty!