Ο ζητιάνος καί ο διάσημος συγγραφέας Φ. Ντοστογιέφσκυ!

Κάποτε, ο γνωστός και πολύ πιστός Ρώσος συγγραφέας Ντοστογιέφσκυ, βγήκε στον απογευματινό του περίπατο.

Ενώ η ημέρα έφθανε στο σούρουπο ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι και ζητούσε βοήθεια.

Ο Ντοστογιέφσκυ ψάχνει τις τσέπες του να βρεί κανένα κέρμα, αλλά δεν βρίσκει τίποτα.

Ψάχνει το ωρολόγι του να το προσφέρει, αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του.

Ο μεγάλος αυτός συγγραφέας κοκκίνησε λίγο στο πρόσωπο και πάνω στην αμηχανία του έσκυψε, φίλησε το χέρι του τυφλού και ψιθύρισε:

«Συγχώρα με, καλέ μου άνθρωπε, γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω» .

Και ο γέρο ζητιάνος απαντά:

«Ευχαριστώ πολύ.

Το πήρα.

Αυτό που μου έδωσες δεν μπορούσα να το βρώ αλλού.

Το νόμισμα της καλοσύνης σπάνια το βρίσκω».