Ένα ορόσημο για μία κοινωνία λογοκρισίας: Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι ακτιβιστές μιλούν για τον «Νόμο για την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο», ο οποίος εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έρχεται σε αντίθεση με το αστικό δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης.

Ο νόμος ψηφίστηκε το 2023 και θα τεθεί συνολικά σε ισχύ στις αρχές Αυγούστου 2025 – δηλαδή σε λίγες ημέρες.

Η «ασφάλεια» στο Διαδίκτυο θα αλλάξει συνολικά το βρετανικό Διαδίκτυο: de facto επαλήθευση της ηλικίας και ποινικοποίηση της κριτικής και της αντιπολίτευσης.

Ο νόμος υποχρεώνει τις διαδικτυακές πλατφόρμες – από το Facebook έως το “X” (πρώην Twitter) έως τις υπηρεσίες ανταλλαγής μηνυμάτων όπως το WhatsApp – να εντοπίζουν και να αφαιρούν «επιβλαβές» περιεχόμενο. Αυτό περιλαμβάνει παράνομο περιεχόμενο, όπως ρητορική μίσους, τρομοκρατική προπαγάνδα ή παιδική πορνογραφία, αλλά και «νόμιμο αλλά επιβλαβές» υλικό που θα μπορούσε να προκαλέσει «ψυχολογική βλάβη».

Θυμίζει έντονα τον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες στην Ε.Ε., αλλά προχωρά λίγο περισσότερο. Ο βρετανικός νόμος εξουσιοδοτεί τη ρυθμιστική αρχή Ofcom να επιβάλει πρόστιμα έως και 10% του παγκόσμιου κύκλου εργασιών τους σε πλατφόρμες, εάν δεν ενεργήσουν αρκετά γρήγορα.

Το αποτέλεσμα θα είναι η υπερβολική λογοκρισία: οι εταιρείες θα προτιμήσουν να διαγράψουν πάρα πολλά παρά να αναλάβουν κινδύνους.

Η σάτιρα, η πολιτική κριτική ή οι αμφιλεγόμενες συζητήσεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν «επιβλαβείς» και να εξαφανιστούν πριν καν συζητηθούν. Υποστηρίχθηκε ότι επρόκειτο για «πορνογραφία» και «προστασία παιδιών». Τώρα, ωστόσο, επηρεάζει όλους και εντελώς διαφορετικά θέματα.

Το άρθρο 179 του νόμου ποινικοποιεί τη διάδοση «ψευδών» πληροφοριών που σκοπίμως αποσκοπούν στην πρόκληση «μη ασήμαντης ψυχολογικής βλάβης» – ακόμη και χωρίς πραγματική βλάβη. Το τι συνιστά επιβλαβή παραπληροφόρηση καθορίζεται, φυσικά, από το κράτος.

Επί του παρόντος, αυτό θα μπορούσε να είναι: κριτική του ορθόδοξου αφηγήματος της κλιματικής αλλαγής, κριτική των εμβολιασμών, κριτική κατά της Ουκρανίας. Αυτά είναι προφανή αλλά όχι ιδιαίτερα δημιουργικά παραδείγματα. Οι επικριτές βλέπουν την αντιπολίτευση, τους δημοσιογράφους και τους αντιφρονούντες στο στόχαστρό τους.

Ο νόμος απαιτεί από τις πλατφόρμες να σαρώνουν περιεχόμενο σε ιδιωτικές συνομιλίες για να βρουν «επιβλαβές» υλικό. Αυτό δεν είναι συμβατό με την κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο (E2EE), την οποία χρησιμοποιούν υπηρεσίες όπως το Signal ή το WhatsApp για την προστασία συνομιλιών από τρίτους.

Η Ofcom μπορεί να αναγκάσει τις εταιρείες να χρησιμοποιούν “διαπιστευμένες τεχνολογίες” για την παρακολούθηση περιεχομένου – ένας ευφημισμός για κερκόπορτες στην κρυπτογράφηση.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε μήνυμα, κάθε φωτογραφία, κάθε βίντεο θα μπορούσε να αναζητηθεί από το κράτος ή από αλγόριθμους.

Παρεμπιπτόντως, η Ε.Ε. θέλει τον ίδιο «Trojan», η Αυστρία μόλις πρόσφατα το πέρασε σε νόμο (με ποσοτικούς περιορισμούς). Το απόρρητο της αλληλογραφίας, επίσης ένα αστικό θεμελιώδες δικαίωμα που κατακτήθηκε με κόπο, είναι ιστορία.

Η πράξη θα γκρέμιζε αυτά τα προστατευτικά τείχη και θα εγκαθίδρυε μαζική παρακολούθηση που θα έκανε το «1984» του Τζωρτζ Όργουελ να μοιάζει με παιδικό παιχνίδι.

Το US Electronic Frontier Foundation (EFF) προειδοποιεί μαζικά: Ο νόμος απειλεί όχι μόνο τους Βρετανούς, αλλά και την παγκόσμια ελευθερία του Διαδικτύου, καθώς οι πλατφόρμες θα μπορούσαν να προσαρμοστούν παγκοσμίως.

Μια αίτηση έχει πλέον υπογραφεί από περισσότερους από 340.000 Βρετανούς. Η κυβέρνηση απάντησε: Ο νόμος παραμένει.