Ο μετεωρολόγος κάνει λόγο για «εξαιρετικές ενεργειακές ελλείψεις» – που σημαίνει ότι η χώρα έχει μια τρύπα ενέργειας τόσο μεγάλη όσο η πολιτική ύβρις που έχει προκαλέσει. Και τώρα, τώρα από όλες τις εποχές, τα μοντέλα καιρού δείχνουν ένα παγωμένο σφυρί για την Ευρώπη.

Ο Maue αναφέρεται σε μια πρόσφατη μελέτη με τίτλο «Σχετικά με τη σχέση μεταξύ των καιρικών καθεστώτων και του ενεργειακού ελλείμματος κατά τη διάρκεια του χειμώνα για 28 ευρωπαϊκές χώρες» στο περιοδικό Meteorological Applications, η οποία εξετάζει τη σχέση μεταξύ καιρικών συνθηκών μεγάλης κλίμακας και ελλείψεων ενέργειας στην Ευρώπη. Οι συγγραφείς αναλύουν πώς το σημερινό ευρωπαϊκό σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας θα αντιμετώπιζε τους ιστορικούς ακραίους χειμώνες. Η απάντηση είναι τόσο σαφής όσο και δυσάρεστη: κακή, πολύ κακή.

Οι ερευνητές ορίζουν το «ενεργειακό έλλειμμα» ως αυτό ακριβώς που το Βερολίνο αρνείται εδώ και χρόνια: στιγμές που η πείνα για ηλεκτρική ενέργεια υπερβαίνει την παραγωγή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας – όχι μόνο λίγο, αλλά «σημαντικά». Μοντελλοποίησαν ένα σταθερό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας με βάση τη σημερινή υποδομή, σε συνδυασμό με ιστορικά καιρικά δεδομένα. Το αποτέλεσμα: Αυτό που ήταν ήδη βίαιο στο παρελθόν θα ήταν καταστροφικό σήμερα, επειδή οι πολιτικοί έχουν απορρίψει τους συμβατικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής ικανούς για βασικό φορτίο τον έναν μετά τον άλλο.

Η μελέτη δείχνει ότι η έλλειψη ηλεκτρικής ενέργειας προκύπτει για διαφορετικούς λόγους ανάλογα με την περιοχή. Σε πιο κρύες χώρες με χαμηλούς ανέμους, η ζήτηση είναι το πρόβλημα: Εάν εμφανιστούν εκατομμύρια θερμάστρες ταυτόχρονα, το σύστημα καταρρέει. Στις θερμότερες χώρες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την αιολική ενέργεια, είναι η παραγωγή: αν δεν φυσάει τίποτα, τίποτα δεν έρχεται, όσες ανεμογεννήτριες κι αν εγκαταστήσετε. Οι συγγραφείς ταξινομούν τον χειμώνα σε έξι καιρικά καθεστώτα, εκ των οποίων οι καταστάσεις ατμοσφαιρικού αποκλεισμού – δηλαδή κρύες, απάνεμες ζώνες υψηλής πίεσης – προκαλούν τις περισσότερες ημέρες έλλειψης. Αυτοί οι αποκλεισμοί δεν επηρεάζουν μόνο μια χώρα, αλλά τη μισή ήπειρο.

Οι ερευνητές προσομοίωσαν επίσης τον χειμώνα του αιώνα 1962/63 με το σημερινό δίκτυο. Το δραματικό συμπέρασμα: Τέτοιες καταστάσεις μόνιμου αποκλεισμού όπως τότε θα δημιουργούσαν μια μακροχρόνια κρίση ηλεκτρικής ενέργειας σε ολόκληρη την ήπειρο που υπερβαίνει ο,τιδήποτε έχει βιώσει το δίκτυο τις τελευταίες δεκαετίες. Και οι Ευρωπαίοι δεν είναι ούτε κατά διάνοια προετοιμασμένοι για αυτό.

Η πραγματικά εκρηκτική λεπτομέρεια βρίσκεται στα ψιλά γράμματα: τα ενεργειακά σημεία συμφόρησης συσχετίζονται χωρικά σε μεγάλο βαθμό. Όταν η Γερμανία παγώνει, οι γείτονές της παγώνουν μαζί της – εν μέρει λόγω της έλλειψης δυνατοτήτων εξαγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Η ιδέα «Απλώς θα αγοράσουμε στο εξωτερικό» αποδεικνύεται ότι είναι η ίδια παραμυθένια λογική με το «Το χειμώνα ο ήλιος πάντα λάμπει κάπου». Εάν όλοι είναι ελλειμματικοί ταυτόχρονα, κανείς δεν θα εξάγει άλλη ηλεκτρική ενέργεια.

Αλλά αυτό δεν είναι αυτό που θέλουν να ακούσουν οι πράσινοι ιδεολογικά τυφλωμένοι φανατικοί του καθαρού μηδενικού ισοζυγίου στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες. Γεγονότα και σκληρά μαθηματικά; Κάτι τέτοιο διαταράσσει μόνο την προπαγανδιστική εικόνα ενός «πράσινου, ουδέτερου ως προς το CO2 μέλλοντος». Η πραγματικότητα; Λοιπόν, αυτό είναι εκτός θέματος. Και τι θα συμβεί αν δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πεθάνουν από το κρύο στη διάρκεια ενός τέτοιου χειμώνα του αιώνα; Λοιπόν, για τους οπαδούς της νέας θρησκείας του κλίματος, αυτές είναι πιθανώς μόνο απαραίτητες προσφορές στον θεό του κλίματος.