info@ethnikoiphylakes.org
Στις 19 Απριλίου, η Βουλγαρία θα διεξαγάγει τις όγδοες βουλευτικές εκλογές της μέσα σε πέντε χρόνια. Το επίκεντρο είναι η αντιπαράθεση μεταξύ του φιλοευρωπαίου πρώην πρωθυπουργού Boyko Borissov (GERB-SDS) και του πρώην προέδρου Rumen Radev με τον νέο του συνασπισμό «Προοδευτική Βουλγαρία».
Ο Radev, ο άβολος υποψήφιος της κυβερνώσας κλίκας στις Βρυξέλλες, ο οποίος ήταν πρόεδρος μέχρι τον Ιανουάριο του 2026, επικρίνει δριμύτατα τις κυρώσεις της Ε.Ε. κατά της Ρωσσίας και τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία. Θεωρεί αδύνατη μια ουκρανική νίκη και ζητά διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα αντί για κλιμάκωση.
Με αυτόν τον τρόπο, αντιτίθεται σαφώς στη γραμμή των Βρυξελλών. Οι τρέχουσες δημοσκοπήσεις βλέπουν την «Προοδευτική Βουλγαρία» με περίπου 31% σαφώς μπροστά από το GERB-SDS του Μπορίσοφ (περίπου 21%).
Ενόψει του προβαδίσματος του Radev στις δημοσκοπήσεις, η βουλγαρική μεταβατική κυβέρνηση υπό τον πρωθυπουργό Andrey Gyurov ζήτησε υποστήριξη από την Ε.Ε.. Ζητά την ενεργοποίηση του «Συστήματος Ταχείας Αντίδρασης» (RRS), το οποίο επιτρέπει σε εγκεκριμένους από την Ε.Ε. «ελεγκτές γεγονότων» να επισημαίνουν περιεχόμενο ως παραπληροφόρηση και να το αφαιρούν από πλατφόρμες όπως το TikTok και το Meta.
Η εκστρατεία υποστηρίζεται από τον πρώην ερευνητή του Bellingcat Christo Grozev, ο οποίος συμβουλεύει τη βουλγαρική κυβέρνηση. Μια δεξαμενή σκέψης που χρηματοδοτείται από την Ε.Ε. δημοσίευσε επίσης μια έκθεση που ισχυρίζεται τη ρωσική παρέμβαση και ζητά λογοκρισία ορισμένων αφηγημάτων, όπως η κριτική των διεφθαρμένων ελίτ ή οι πολιτικές κυρώσεων.
Η διαδικασία ακολουθεί ένα γνωστό μοτίβο: Στην Ουγγαρία, το ίδιο μέσο χρησιμοποιείται εναντίον του Βίκτωρα Όρμπαν, στη Ρουμανία η εκλογή του Calin Georgescu ακυρώθηκε για παρόμοιους λόγους. Οι επικριτές το βλέπουν αυτό ως μια προσπάθεια των Βρυξελλών να αποτρέψουν ανεπιθύμητα εκλογικά αποτελέσματα.
Η Ε.Ε. χρησιμοποιεί εξελιγμένα μέσα σε εκλογές όπως στη Βουλγαρία ή την Ουγγαρία για την καταπολέμηση της εικαζόμενης ρωσικής παρέμβασης και της «παραπληροφόρησης». Επισήμως, πρόκειται για την προστασία της δημοκρατίας.
Οι επικριτές – συμπεριλαμβανομένης της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ – το βλέπουν αυτό ως συστηματική λογοκρισία, η οποία επηρεάζει κυρίως τις λαϊκιστικές και ευρωσκεπτικιστικές φωνές.
Ακολουθούν αναλυτικά οι κεντρικοί μηχανισμοί που έχει δημιουργήσει η κεντρική εξουσία της Ε.Ε. για τον εαυτό της:
Η DSA (σε ισχύ από το 2022) υποχρεώνει πολύ μεγάλες διαδικτυακές πλατφόρμες όπως η Meta, το TikTok, το YouTube να καταπολεμούν τους «συστημικούς κινδύνους» για την κυριαρχία των Βρυξελλών. (βλ. Όχι μόνο η DSA: Συστημικές απειλές για την ελευθερία του λόγου και την ακεραιότητα των δημοκρατικών εκλογών στην Ε.Ε. : Εθνικοί Φύλακες)
Οι πλατφόρμες πρέπει:
Η Επιτροπή της Ε.Ε. εκδίδει επίσης εκλογικές κατευθυντήριες γραμμές και μπορεί να επιβάλει γρήγορα μέτρα σε περίπτωση κρίσης (άρθρο 48 DSA).
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι οι πλατφόρμες πρέπει να αφαιρούν ή να περιορίζουν περιεχόμενο που χαρακτηρίζεται ως «παραπληροφόρηση», όπως η κριτική των κυρώσεων, οι ισχυρισμοί για διαφθορά ή η πολιτική για την Ουκρανία.
Το RRS δεν είναι νόμος της Ε.Ε., αλλά ένα εθελοντικό σύστημα στο πλαίσιο του «κώδικα δεοντολογίας για την παραπληροφόρηση» (που έχει ενσωματωθεί στον νόμο για τις ψηφιακές υπηρεσίες). Ενεργοποιείται ειδικά πριν από τις εκλογές:
Στη Βουλγαρία, ο προσωρινός πρωθυπουργός Gyurov ζήτησε ακριβώς αυτό το σύστημα λόγω της ρωσικής παρέμβασης. Η Επιτροπή της Ε.Ε. έχει σηματοδοτήσει ότι είναι έτοιμη.
Το παλαιότερο RAS (από το 2019) είναι το «κέντρο έγκαιρης προειδοποίησης» της Ε.Ε.:
Στο άρθρο διακρίνεται σαφώς από το RRS: η RAS συλλέγει “στοιχεία”, η RRS τα εφαρμόζει (διαγραφές).
Η Ε.Ε. αναθέτει πολλά σε εξωτερικούς συνεργάτες:
Η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των ΗΠΑ (έκθεση Φεβρουαρίου 2026 «The Foreign Censorship Threat, Part II») κατηγορεί την Ε.Ε.:
Η Ε.Ε. αρνείται τη λογοκρισία και κάνει λόγο για «προστασία από ξένες παρεμβάσεις».
Το γεγονός είναι: Το σύστημα λειτουργεί εξαιρετικά αποτελεσματικά και ενεργοποιείται ακριβώς όταν οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Αυτό που επίσημα ονομάζεται «Ταχεία Αντίδραση» κατά της Ρωσσίας φαίνεται στην πράξη σαν μια πολιτική εργαλειοθήκη που μπορεί να αφαιρέσει γρήγορα δυσάρεστες αφηγήσεις από τον ψηφιακό χώρο. Στη Βουλγαρία, το σύστημα αυτό αναβαθμίζεται επί του παρόντος. Μένει να δούμε αν θα είναι αρκετό για να ανατρέψει το προβάδισμα του Radev στις δημοσκοπήσεις. Σε κάθε περίπτωση, η Ε.Ε. έχει καταστήσει σαφές ότι η απόκλιση από τη γραμμή δεν θα γίνει ανεκτή.
Ακόμα κι αν το κόμμα του Radev είναι απίθανο να επιτύχει την απόλυτη πλειοψηφία, η υπόθεση δείχνει πόσο νευρική αντιδρά η Ε.Ε. σε οποιαδήποτε απόκλιση από τη γεωπολιτική της γραμμή.
Το ερώτημα παραμένει: Πόσο καιρό μπορούν οι Βρυξέλλες να συνεχίσουν να συγκρατούν την αυξανόμενη επιθυμία των ψηφοφόρων για εναλλακτικές λύσεις με λογοκρισία και διοικητικά μέσα;