Τα ψηφιακά νομίσματα της κεντρικής τράπεζας συνοδεύονται πάντα από τον καταναγκασμό για χρήση ψηφιακής ταυτότητας. Στην Ινδία, το eID «Aadhaar» διαφημίστηκε ως ανθρωπιστική πρωτοβουλία για να «γίνουν ορατοί οι αόρατοι άνθρωποι αυτού του κόσμου». Αντίθετα, πολλοί φτωχοί άνθρωποι πέθαναν από την πείνα από το 2016 και μετά επειδή τους αρνήθηκαν την πρόσβαση στην κοινωνική πρόνοια χωρίς ηλεκτρονική ταυτότητα. Στον ολοκληρωτισμό του νέου στυλ, κάθε άτομο, κάθε αντικείμενο και κάθε περιουσιακό στοιχείο πρέπει να επισημαίνεται με ένα εμπορικό σήμα «ανθεκτικό στην πλαστογραφία» ή να έχει μικροτσίπ σαν ζώο και να καταχωρείται σε ένα γενικό μητρώο.

Η δυνατότητα προγραμματισμού του ψηφιακού χρήματος της κεντρικής τράπεζας, μαζί με ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης, δημιουργεί ένα σύστημα στο οποίο οι άνθρωποι και τα ζώα βρίσκονται στο έλεος της άρχουσας τάξης.

Η ταινία συζητά το CBDC και τις κοινωνικές του επιπτώσεις, έργα που έχουν ήδη υλοποιηθεί (π.χ. στη Νιγηρία), κάνει μια σύνδεση με την πολιτική του Covid και εξετάζει επίσης τον ρόλο των κρυπτονομισμάτων στο τρέχον χρηματοπιστωτικό σύστημα.