Αν δεν έφευγα ποτέ μου από κοντά Σου, κι αν δεν είχα πάει, Κύριε μου, τόσο μακριά Σου, δε θα είχα νοιώσει τη χαρά του γυρισμού μου, τώρα, τόση!
Αν δεν είχα έτσι κλάψει και πονέσει, δε θα είχα, τώρα, στην καρδιά Σου αυτή τη θέση. Στους μακρινούς του ταξειδιού μου αιώνες, αν δεν είχα πλανηθεί, δεν θα καθόμουνα στα πόδια Σου με τόση, τώρα, ευγνωμοσύνη.
Δε θα ’χα νοιώσει, ω! Κύριε μου, την απέραντη Σου καλοσύνη, αν δεν Σε είχα παρακούσει με τόσην αφροσύνη.
1 Comment
Έ ξ ο χ ο !
Ευχαριστιούμε πολύ!