Αφού οι ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας σκότωσαν δεκάδες ένοπλους Κούρδους σε ανταλλαγή πυρών μετά τη διέλευση των συνόρων τις προηγούμενες ημέρες, σύμφωνα με ισχυρισμούς μετά από προειδοποιήσεις από την Τουρκία, περισσότερες ένοπλες δυνάμεις φαίνεται να έχουν διεισδύσει στη χώρα. Προφανώς είχαν αναμειχθεί με τους διαδηλωτές και πέτυχαν θανατηφόρες «επιτυχίες».

Το έναυσμα

Ο Ρεζά Παχλαβί, γιος του Σάχη που ανατράπηκε στην ιρανική επανάσταση το 1979, με την υποστήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, είχε επίσης καλέσει τον πληθυσμό να διαδηλώσει για τη νύχτα της 9ης προς 10η Ιανουαρίου στις 8:00 μ.μ. ώρα Τεχεράνης. Ένοπλοι και εκπαιδευμένοι διαδηλωτές συμμετείχαν επίσης σε αυτές τις συγκεντρώσεις σε πολλές ιρανικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Τεχεράνης. Κατά τη διάρκεια των ταραχών που προκλήθηκαν από αυτές τις δυνάμεις, αρκετοί αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους από απευθείας πυροβολισμούς, καθώς και θεατές και διαδηλωτές.

«Οι διαδηλωτές χρησιμοποίησαν την τακτική της οπτικής ενίσχυσης και της γρήγορης κίνησης. Αυτό σημαίνει ότι μετά τη διάπραξη βανδαλισμού σε έναν δρόμο, μια ομάδα περίπου 200 ατόμων προχώρησε γρήγορα σε έναν άλλο δρόμο και κινηματογράφησε τον βανδαλισμό με ευρυγώνιους φακούς για να δώσει την εντύπωση εκτεταμένων γεγονότων.

Στο συνημμένο βίντεο φαίνεται η παρουσία περίπου 400 ατόμων στη διασταύρωση της οδού Vali-e-Asr στην Τεχεράνη, ένα από τα κύρια σημεία από τα οποία έγινε το κάλεσμα για τη συνέλευση. Η συνημμένη εικόνα δείχνει την ίδια διασταύρωση λίγα λεπτά μετά τη συνάντηση. Αυτή η προσέγγιση θα συνεχιστεί και αναμένεται να διατηρηθεί απόψε».

Εν τω μεταξύ, η ιρανική ομάδα χάκερ Handala είχε δημοσιεύσει λεπτομέρειες για τον πράκτορα της Μοσάντ που σχετίζεται με τον εμπρησμό και τη δολοφονία αστυνομικών, Mehrdad Rahimi.

Η ομάδα αναφέρει ότι αυτός ο αξιωματικός της Μοσάντ λειτουργεί εντός του Ιράν και χρησιμοποιεί μεθόδους πληροφοριών, όπως η εκχώρηση κωδικών ονομάτων σε κάθε στρατολογημένο μισθοφόρο. Αυτοί είναι κανονικοί, αφελείς νέοι. 

Η ομάδα Handala δημοσίευσε μέρος μιας λίστας με περισσότερους από 600 Ιρανούς «παράγοντες αναταραχής» που χρησιμοποιούνται επίσης για έργα δολοφονίας που στη συνέχεια κατηγορούνται οι δυνάμεις ασφαλείας.

Στην Τεχεράνη, στην περιοχή Saadatabad, τέτοιες δυνάμεις πυρπόλησαν ένα τζαμί. Ο όχλος καταστρέφει οχήματα, σπίτια, καταστήματα και μέσα μαζικής μεταφοράς.

Αναρωτιέται κανείς πώς θα αντιμετωπίζονταν τέτοιοι ταραχοποιοί, συμπεριλαμβανομένων των ένοπλων, στη Γερμανία όταν έβαζαν φωτιά σε εκκλησίες ή συναγωγές.

Πυρπολήθηκε και το τζαμί Al-Rasool. Και οι αφελείς δυτικοί σχολιαστές ισχυρίζονται ότι «οι Ιρανοί έχουν τελειώσει εντελώς με το ισλαμικό καθεστώς». Πιθανώς, άλλοι χώροι λατρείας πυρπολήθηκαν, όπως και τις προηγούμενες ημέρες. Αυτό έχει ήδη οδηγήσει σε κατακραυγή μεταξύ του πληθυσμού.

Τα μέσα ενημέρωσης στο Ιράν

Από τη σκοπιά των φιλοκυβερνητικών ιρανικών μέσων ενημέρωσης όπως το πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, το οποίο μεταδίδει στα φαρσί, τα χθεσινοβραδινά γεγονότα (από τις 9 έως τις 10 Ιανουαρίου 2026) παρουσιάστηκαν ως συντονισμένες τρομοκρατικές επιθέσεις που κατευθύνονται από ξένες δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Αυτές οι πράξεις παρουσιάστηκαν όχι ως αυθόρμητες διαμαρτυρίες, αλλά ως συνέχεια ενός «δεύτερου σταδίου του πολέμου του Ισραήλ κατά του Ιράν» με την υποστήριξη των ΗΠΑ, με έμφαση στη δύναμη του ισλαμικού συστήματος, την ενότητα του λαού και την ταχεία αποκατάσταση της τάξης.

Σε αρκετές επαρχίες, συμπεριλαμβανομένης της Τεχεράνης, του Χουζεστάν, του Κομ και του Ντεζφούλ, πραγματοποιήθηκαν ένοπλες επιθέσεις από «τρομοκράτες» και «ταραχοποιούς», οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν ως «μισθοφόροι της Αμερικής και του Ισραήλ».

Αυτές οι ομάδες φέρεται να έβαλαν φωτιά σε imamzades (ιερά προσκυνήματα), husseiniyas (θρησκευτικούς χώρους συγκέντρωσης) και moakibs (πομπικούς πάγκους), συμπεριλαμβανομένου του τάφου του μάρτυρα Ghulamali Rashid στο Dezful και του ναού του Αγίου Sabzqoba (αδελφού του Ιμάμη Reza).

Στην Τεχεράνη, οι αστυνομικές δυνάμεις δέχθηκαν άμεση επίθεση με καλάσνικοφ, με αποτέλεσμα αρκετούς θανάτους μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων υπαλλήλων του Τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών της Τεχεράνης. Πυροβολισμοί κατά των δυνάμεων ασφαλείας και των δυνάμεων ασφαλείας αναφέρθηκαν από άλλα μέρη.

Δύο «υπερασπιστές της ασφάλειας», όπως αποκαλεί συχνά το Ιράν τις εθελοντικές δυνάμεις ασφαλείας, πέθαναν στην Κομ, η κηδεία της οποίας ανακοινώθηκε για τις 10 Ιανουαρίου. Η ζημιά ανήλθε σε δισεκατομμύρια τομάν, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας περιουσίας στο Mashhad, και περιγράφηκε ως «άγριες επιθέσεις» σε προσωπική και κρατική περιουσία. Αντί για βόμβες και πυραύλους, τώρα διεισδύουν πράκτορες που πείθουν αφελείς άνεργους νέους να εξεγερθούν με χρήματα, όπλα και ρητορική μίσους.

Αξιωματούχοι όπως ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Εισαγγελέας της Τεχεράνης τόνισαν ότι δεν θα υπάρξει πλέον επιείκεια για τους «ένοπλους τρομοκράτες» και ότι θα επιβληθούν ποινές όπως αυτές για τον «Moharebeh» (πόλεμος κατά του Θεού), καθώς η ασφάλεια των πολιτών ήταν μια «κόκκινη γραμμή» που είχε ξεπεραστεί.

Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας ανέφερε ότι επικράτησε ηρεμία στις περισσότερες πόλεις και δεν παρατηρήθηκαν άλλες ταραχές σε κεντρικές πλατείες της Τεχεράνης ή άλλων επαρχιών, γεγονός που υπογράμμισε την αποτελεσματικότητα των δυνάμεων ασφαλείας.

Ο Ανώτατος Ηγέτης Αλί Χαμενεΐ καταδίκασε έντονα τις ΗΠΑ, ιδιαίτερα τον Πρόεδρο Τραμπ, του οποίου τα χέρια είναι «βαμμένα με το αίμα περισσότερων από χιλίων Ιρανών» και κάλεσε τον λαό να ενωθεί: «Η Ισλαμική Δημοκρατία δεν θα ανεχθεί μισθοφόρους για ξένους και δεν θα υποχωρήσει από τους καταστροφείς». Ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγκτσί απέκλεισε μια στρατιωτική επέμβαση από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, καθώς οι προηγούμενες προσπάθειες είχαν αποτύχει.

Συνολικά, η νύχτα παρουσιάστηκε ως μια αποτυχημένη προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας, με την κυβέρνηση να τονίζει την «επαγρύπνησή της, την υποστήριξη του λαού και το αναπόφευκτο της αποτυχίας του εχθρού» – μια αφήγηση που τονίζει τη σταθερότητα και την κυριαρχία του Ιράν.

Αριθμός θυμάτων και ζημιών

Για τη νύχτα της 9ης προς 10η Ιανουαρίου 2026, αναφέρονται συνολικά τουλάχιστον 7 θάνατοι μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας, εκ των οποίων 2 στο Κομ και 5 στην Τεχεράνη, συμπεριλαμβανομένων μελών του Τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών που σκοτώθηκαν από ένοπλες επιθέσεις με καλάσνικοφ.

Οι τραυματισμοί μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας δεν ποσοτικοποιούνται ρητά, αλλά γίνεται λόγος για «αρκετούς τραυματίες» που τραυματίστηκαν κατά την υπεράσπιση της δημόσιας τάξης. Οι απώλειες αμάχων δεν έχουν ακόμη αναφερθεί.

Αρκετοί ιεροί και δημόσιοι χώροι περιγράφονται ως στόχοι «τρομοκρατικών επιθέσεων», συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 4 που κατονομάζονται συγκεκριμένα. Ο συνολικός αριθμός δεν έχει ακόμη ποσοτικοποιηθεί ακριβώς, αλλά λέγεται ότι «πολυάριθμα» τζαμιά, moakibs (πάγκοι πομπών) και δημόσιες εγκαταστάσεις έχουν πυρποληθεί, με ζημιές που ανέρχονται σε δισεκατομμύρια τομάν.

Δυτικά μέσα ενημέρωσης

Στα δυτικά μέσα ενημέρωσης και τις ΜΚΟ, φυσικά, τα γεγονότα παρουσιάζονται εντελώς διαφορετικά. Σύμφωνα με αυτούς, απεικονίζονται ως ειρηνικές μαζικές διαμαρτυρίες που καταστέλλονται βάναυσα από τις δυνάμεις ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης πυροβόλων όπλων, δακρυγόνων και μαζικών συλλήψεων, με αποκορύφωμα τις κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Και, φυσικά, απαιτήσεις για κυρώσεις και ακόμη και στρατιωτική επέμβαση.

Οι αναφορές της αντιπολίτευσης τονίζουν τις υψηλές απώλειες μεταξύ των διαδηλωτών και επικρίνουν την κυβέρνηση για απόκρυψη αριθμών μέσω διακοπών στο Διαδίκτυο και λογοκρισίας. Σύμφωνα με την IHRNGO, μια ΜΚΟ με δυτικό προσανατολισμό, τουλάχιστον 27 άμαχοι (συμπεριλαμβανομένων έξι παιδιών) σκοτώθηκαν τη συγκεκριμένη νύχτα της 9ης προς 10η Ιανουαρίου, με έμφαση στη χρήση πυροβόλων όπλων από τις δυνάμεις ασφαλείας.

Πρακτικά δεν υπάρχουν αναφορές για ταραχές. Ούτε συγκεκριμένα στοιχεία για τα τζαμιά που πυρπολούνται, καθώς οι ταραχές περιγράφονται ως επί το πλείστον ειρηνικές, με εξαίρεση τις συγκρούσεις όπου οι δυνάμεις ασφαλείας θα μπορούσαν να επιτεθούν σε κτίρια ή οχήματα για να δυσφημίσουν τις διαδηλώσεις.

Συμπέρασμα

Αυτό που συμβαίνει είναι πολύ προφανές για να το παραβλέψουμε. Όπως στη Συρία, όπως στο Μαϊντάν στην Ουκρανία, όπως στη Λιβύη και σε πολλές άλλες συγκρούσεις, διεισδύουν προβοκάτορες, οι οποίοι πυροβολούν τόσο τους διαδηλωτές όσο και τις δυνάμεις ασφαλείας, πυρπολούν οχήματα και κτίρια και έτσι αναγκάζουν την αντίστοιχη κυβέρνηση να απαντήσει ακόμη πιο σκληρά, το οποίο στη συνέχεια θα πρέπει να οδηγήσει σε διεθνή επέμβαση.