Ο/Η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ λέει:

Υπέροχο τό σχόλιο αυτό!
Νά είστε καλά !
Έτσι έπρεπε νά είναι, αλλά η Ν.Τ.Π. προωθεί τό κάθε τι που απομακρύνει από την αληθινή Μετάνοια, προβάλλοντας τίς “συνεδρείες” μέ τούς …..τρελλογιατρούς!

Ο/Η Η Μαύρη Οχιά λέει:

Αρχικά, με εξέπληξε ότι πλέον λείπουν από εμάς τους Έλληνες Ορθόδοξους (;) οι στοιχειώδεις τρόποι συμπεριφοράς και ο απαραίτητος σεβασμός προς τους Ιερείς μας, είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτό μας επιτάσσουν οι καλοί τρόποι. Θεωρώ θρασεία την απάντηση προς το πρόσωπο του ιερέα “Κάνω ψυχοθεραπεία, Παππούλη”. Με το “Παππούλη” θεώρησε ότι μετριάζει την αναίδεια; Πραγματικά, απορώ.

Τώρα, τι ψυχολόγοι και βλακείες! Πώς καταντήσαμε έτσι γελοίοι και ηλίθιοι;

Αμ, δεν σε βάζουν στον Παράδεισο ούτε τα 50 ευρώ της συνεδρίας ούτε ο ψυχολόγος.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Ξέρεις γιατί δεν πηγαίνεις στην Εξομολόγηση. Επειδή εκεί θα έρθεις αντιμέτωπος με το “εγώ” και θα πρέπει να παλέψεις με τον εγωισμό, ενώ στον ψυχολόγο είναι ωραία: κάνεις κύκλους στο πρόβλημα και δεν σου ζητούνται ευθύνες και κυρίως δεν χρειάζεται να ενοχλήσεις τον εγωισμό, που έμαθες τόσο βολικά να τον χαϊδεύεις.

Η πόρτα της Εκκλησίας μετά την Εξομολόγηση ξεπροβοδιζει έναν ειρηνεμένο, ελαφρωμένο, μετανοημένο άνθρωπο με καρδιά μαλακή, ανοιχτή και δεκτική στον διπλανό, έναν άνθρωπο που ζει κάτω από το έλεος και την Χάρη του Θεού.

Βγαίνεις από την πόρτα της Εκκλησίας παρηγορημένος και με ελπίδα, ακόμη κι αν πήρες επιτίμιο, γιατί κάτω από το αγιασμένο πετραχήλι συνάντησες τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα.

Έγινες και πάλι το άσωτο παιδί που, επιτέλους!, γύρισε πίσω στη ζέστη πατρική και όλο αγάπη αγκαλιά.

Αντίθετα, όταν η πόρτα μετά την συνεδρία του ψυχολόγου κλείνει πίσω σου, εσύ βγαίνεις χειρότερος από πριν, με έναν “ασβεστοποιημένο” εγωισμό κακομαθημένου παιδιού, ενθαρρύνοντας την ψευδαίσθηση ότι όλοι στη ζωή σου χρωστάνε, ενώ εσύ είσαι τόσο “καταπληκτικός” και “φυσικά” πάντα αδικημένος.

Ο ψυχολόγος θα σου πει να εργαστείς επάνω στον εαυτό σου, αλλά, για πες μου, πώς θα το κάνεις αυτό μόνος χωρίς πρότυπο;

Πού θα στρέψεις το βλέμμα σου να βρεις κράτημα, ελπίδα, παράδειγμα να ακολουθήσεις και να σπάσεις τον φαύλο κύκλο του κακού περιβάλλοντος σου;

Πού;

Στα συντρίμμια σου;

Μα αυτά είναι που θα σε συνθλίψουν, διότι δεν αντέχεται η σκληρή πραγματικότητα της ζωής μακρυά από το έλεος,την παρηγοριά και τη βοήθεια του Θεού.

Δεν θα τα καταφέρεις δίχως Εκείνον.

Μη γελιέσαι.

Θα φύγεις με την ίδια φουρτούνα με την οποία πάτησες το πόδι σου στο γραφείο του ψυχολόγου και με το πορτοφόλι σου 50+ ευρώ ελαφρύτερο.

Τρέξε στον Εξομολόγο, βρες Πνευματικό, βάλε αρχή για μια ζωή που θα σε προετοιμάζει για την μόνιμη και αιώνια.

Ζήτα πρότυπα στους Αγίους και προσπάθησε να τους μοιάσεις. Ανάτρεξε στον βίο του Αγίου του οποίου φέρεις το όνομα, δες τι έχει να σου πει. Ψάξε να βρεις ποιό είναι το αγκάθι σου και ψάξε τον Άγιο που για αυτόν σου τον Σταυρό είναι εκείνος που θα σου δείξει τον δρόμο, είτε μέσα από την ζωή του που κατάφερε να νικήσει τα πάθη του ο ίδιος με την άσκηση είτε μέσα από την διδασκαλία του.

Ένα παράδειγμα η Αγία Μαρία η Αιγυπτία. Λαμπρή οδηγός για πολλούς από εμάς.

Ο ψυχολόγος, όση εμπειρία και αν διαθέτει, δεν μπορεί να μπει στο είναι σου και να στο ανανεώσει. Ο Χριστός μας διαθέτει μία τεράστια στρατιά ΕΙΔΙΚΩΝ για κάθε πρόβλημα της ζωής μας. Δεν έχεις παρά να έρθεις σε επαφή μαζί τους και θα ΄ρθουν. Κάπως το είπε χθες στην Ακολουθία και δεν το θυμάμαι καλά, ότι ο Κύριός μας είναι ταχύς στο έλεος αλλά βραδύς στην οργή! Για φαντάσου…

Λοιπόν, έλα μη στεναχωριέσαι και μη χάνεις χρόνο.

Τρέξε στο πετραχήλι και μη ντρέπεσαι ό,τι και να έχεις κάνει. Δεν υπάρχει τίποτε που ξενίζει έναν Πνευματικό, πόσω μάλλον τον Θεό.

Η ζωή αυτή είναι η μόνη μας ευκαιρία για το μετά.

Καλή Ανάσταση!