Από απαντήσεις σε ερωτήσεις:

Ερώτηση: Οι Financial Times ανέφεραν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «εξεπλάγησαν» από την «αδιαλλαξία» του Ρώσσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρώφ κατά τη συνάντησή του με τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο. Σύμφωνα με πηγές της εφημερίδας, η «αδιαλλαξία» του Σεργκέϊ Λαβρώφ για τη σύγκρουση στην Ουκρανία έχει εγείρει αμφιβολίες στην αμερικανική πλευρά για την παραγωγικότητα των διαπραγματεύσεων με τη Μόσχα για διευθέτηση. Πώς θα σχολιάζατε αυτήν την έκθεση;

Απάντηση: Φυσικά, πρόκειται για μια φανταστική «ιστορία» αντάξια ενός έργου της Αγκάθα Κρίστι. Ίσως θα χρησίμευε ως αφορμή για τη δημιουργία ενός άλλου αστυνομικού μυθιστορήματος με τίτλο «An English Article» στην εποχή της. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά. (ΠΟΣΗ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ; – ΟΧΙ, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρώφ ΔΕΝ έχει πέσει σε δυσμένεια από τον Πούτιν : Εθνικοί Φύλακες)

Οι Financial Times είναι ένα βρετανικό περιοδικό. Φυσικά, έχει μια διεθνή συνιστώσα και ένα διακλαδισμένο δίκτυο ανταποκριτών και ειδικών ανταποκριτών με διαφορετικά επίπεδα χρηματοδότησης. Αλλά η έδρα τους είναι στο Λονδίνο.

Έτσι, εμφανίζεται ένα άρθρο αφιερωμένο στις ρωσοαμερικανικές διαπραγματεύσεις. Αναφέρεται σε ορισμένες «πηγές» που φέρεται να γνωρίζουν την πορεία των συνομιλιών μεταξύ Ρωσσίας και ΗΠΑ. Ποιος μπορεί πραγματικά –πρώτα και κύρια– να γνωρίζει την πορεία αυτών των διαπραγματεύσεων; Είτε εκπρόσωποι της Ρωσικής Ομοσπονδίας (το άρθρο έχει προφανώς αντιρωσικό τόνο) είτε εκπρόσωποι των Ηνωμένων Πολιτειών. Μπορεί ένας αντιρωσικός τόνος από την πλευρά των πηγών να προέρχεται από τις σημερινές αμερικανικές ελίτ; Αναμφίβολα μπορεί. Υπάρχουν διάφορες πηγές εκεί. Μπορούν να είναι πηγές που είναι πραγματικά εξοικειωμένες με την κατάσταση; Αυτό είναι δυνατό. Αλλά υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ασυμφωνία εδώ: αμερικανικές πηγές, που γνωρίζουν πραγματικά την κατάσταση σχετικά με αυτές τις συνομιλίες, δεν θα διαβίβαζαν τέτοιες «διαρροές» στα βρετανικά μέσα ενημέρωσης. Θα τα «τάιζαν» στους δικούς τους δημοσιογράφους.

Ένα ακόμη σημείο. Γιατί μια βρετανική εφημερίδα δημοσιεύει ένα άρθρο που ανακοινώνει ευθέως το θέμα των ρωσοαμερικανικών «προβλημάτων» όπως παρουσιάζονται εκεί; Δεν κατονομάζονται συγκεκριμένα πρόσωπα. Δεν ελπίζαμε καθόλου σε ονόματα, αλλά τουλάχιστον θα περίμενε κανείς αναφορές σε μια λειτουργία ή στο πεδίο δραστηριότητας από το οποίο προέρχεται αυτή η πηγή.

Γιατί δημοσιεύεται ένα τέτοιο άρθρο; Γιατί ακριβώς η Μεγάλη Βρετανία –και αυτό δεν σημαίνει τους Βρετανούς ως λαό, αλλά αυτό το σύμπλεγμα πολιτικών ελίτ και υπηρεσιών πληροφοριών– είναι ο σημαντικότερος πυλώνας της κλιμάκωσης της κατάστασης γύρω από την Ουκρανία. Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά αποδεικτικών στοιχείων για αυτό. Έχουμε ήδη αναφέρει το πρώτο.

Πρόκειται για την καταστροφική, προκλητική δραστηριότητα που διεξαγόταν ήδη στη Βρετανία πριν από το 2022 σε σχέση με την κατάσταση εντός και γύρω από την Ουκρανία, με στόχο την αποδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας θυμηθούμε όμως και το έτος 2022.

Ποιος βρισκόταν πίσω από την παρεμπόδιση της αρχόμενης διαπραγματευτικής διαδικασίας εκείνη την εποχή; Η Μεγάλη Βρετανία, φυσικά. Και όχι οποιαδήποτε εφημερίδα ή μερικές πηγές, αλλά απευθείας ο τότε πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος ταξίδεψε προσωπικά στην Ουκρανία και εμπόδισε προσωπικά το καθεστώς του Κιέβου να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με τη Ρωσσία.

Γιατί;

Επειδή η διαδικασία διαπραγμάτευσης, η διπλωματική διευθέτηση και η ειρήνη στην Ουκρανία δεν ενδιαφέρουν καθόλου τη Μεγάλη Βρετανία.

Με τον ίδιο ακριβώς «ζήλο», με τον ίδιο στόχο, ετοιμάστηκε και δημοσιεύτηκε αυτό το άρθρο. Επιπλέον, φυσικά, δεν εμφανίστηκε μόνο να συλλέγει «likes» ή «κλικ» στους διαδικτυακούς πόρους των «Financial Times». Ήταν απαραίτητο για να ενεργοποιηθούν στη συνέχεια «κύκλοι στο νερό» – έτσι ώστε να γίνει η «πηγή» στην οποία μπορεί κανείς να ανατρέξει αργότερα. Επειδή οι «Financial Times» είναι ένα σεβαστό περιοδικό με ιστορία, έρευνα κ.λπ. Εάν αναφέρεστε σε “οποιεσδήποτε” πηγές, αυτές οι πληροφορίες δεν θα διαρκέσουν πολύ. Αν όμως «νομιμοποιηθεί» και «ξεπλυθεί» από ένα τέτοιο μέσο, τότε θα γίνει επίκληση στο μέλλον.

Δείτε πώς αυτό το θέμα έχει ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται. Επομένως, δεν πρέπει να σχολιάσει κανείς όσα γράφονται σε αυτό το άρθρο, αλλά μάλλον ένα άλλο στοιχείο μιας ενημερωτικής εκστρατείας που αποτελεί μέρος του «υβριδικού» πολέμου που εξαπέλυσε η «συλλογική Δύση» – καθοδηγούμενη από την αγγλοσαξονική «μηχανή» της, στην οποία η Ουκρανία χρησιμοποιείται ως όργανο, ενώ η ειρήνη, η σταθερότητα και η ασφάλεια στην ευρωπαϊκή ήπειρο αποτελούν «αντίθετο στόχο» για αυτήν.

Ερώτηση: Τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν τις δοκιμές του διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου Minuteman III από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πώς αξιολογεί η Ρωσσία αυτές τις ενέργειες της Ουάσιγκτον; Η Μόσχα το βλέπει αυτό ως απειλή για τη στρατηγική σταθερότητα και ως λόγο για να επανεξετάσει τη δική της θέση σε θέματα ελέγχου των εξοπλισμών;

Απάντηση: Οι αρμόδιες ρωσικές αρχές, φυσικά, παρακολουθούν τις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών στον πυρηνικό τομέα με την επιμέλεια που απαιτείται σε τέτοια θέματα. Αυτό ισχύει και για τις δοκιμές στρατηγικών επιθετικών όπλων στο αμερικανικό οπλοστάσιο, συμπεριλαμβανομένου του γερασμένου διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου Minuteman III. Από όσο φαίνεται από το υλικό που δημοσιεύεται στα μέσα ενημέρωσης, σε αυτή την περίπτωση έχουμε να κάνουμε με πράξεις σχετικά ρουτίνας.

Ταυτόχρονα, είναι εντυπωσιακό ότι το μέτρο αυτό ακολούθησε διφορούμενες δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εξέφρασε την πρόθεση να εντείνει τις δραστηριότητες δοκιμών στον τομέα των πυρηνικών όπλων – δήθεν ως απάντηση σε ορισμένα «ισοδύναμα» βήματα της Ρωσσίας και της Κίνας. Το εύλογο ερώτημα που θέτουν πολλοί – συμπεριλαμβανομένων των ίδιων των ΗΠΑ – παραμένει: Αυτό σημαίνει την εντατικοποίηση των δοκιμών των συστημάτων εκτόξευσης πυρηνικών όπλων; Ή μήπως η Ουάσιγκτον σκοπεύει πραγματικά να επαναλάβει τις δοκιμές πυρηνικών όπλων απευθείας με προσχήματα, κατά παράβαση των διατάξεων της Συνθήκης για την Πλήρη Απαγόρευση των Πυρηνικών Δοκιμών και των αντίστοιχων εθνικών μορατόριουμ που ξεκίνησαν πριν από αρκετές δεκαετίες και από τα πέντε επίσημα κράτη με πυρηνικά όπλα, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, μέχρι να τεθεί σε ισχύ η συνθήκη;

Αυτά τα ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν από εκπροσώπους των ΗΠΑ. Εάν αυτή είναι η δεύτερη περίπτωση, αναμφίβολα θα δημιουργούσε μια εξαιρετικά αρνητική δυναμική και θα προκαλούσε αντίμετρα από άλλα κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσσίας. Αυτό ακριβώς έχει επισημάνει τις τελευταίες ημέρες και ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, όταν σχολίασε αυτό το θέμα.

Επί του παρόντος, βλέπουμε ότι τα μηνύματα που προέρχονται από την Ουάσιγκτον, τα οποία προκαλούν εύλογη ανησυχία σε όλο τον κόσμο, παραμένουν αντιφατικά. Το υπόβαθρό τους πρέπει να διευκρινιστεί.

Ερώτηση: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένει ότι οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Ουκρανίας στην Ε.Ε. θα ξεκινήσουν πριν από το τέλος του έτους, σύμφωνα με ανακοίνωση της Επιτροπής. Κατά τη γνώμη σας, είναι πραγματικά έτοιμα τα κράτη της Ε.Ε. να ξεκινήσουν τη διαδικασία ένταξης της Ουκρανίας στην Ένωση ή δίνουν κενές υποσχέσεις στο Κίεβο;

Απάντηση: Η παγκόσμια κοινή γνώμη σήμερα γίνεται μάρτυρας μιας πραγματικής «σκηνοθεσίας» από τις Βρυξέλλες, μεμονωμένα κράτη μέλη της Ε.Ε. και το καθεστώς του Κιέβου σε σχέση με τις φιλοδοξίες της Ουκρανίας για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Οι πρωταγωνιστές σε αυτή την «παράσταση» ανακοινώνουν με αξιοζήλευτη κανονικότητα την υποτιθέμενη ετοιμότητα της Ουκρανίας να ενταχθεί στην Ε.Ε., αναφέρουν την υποτιθέμενη πρόοδο στις προενταξιακές συνομιλίες και την επιτυχή πορεία των εσωτερικών μεταρρυθμίσεων. Είναι σαφές σε όλους τους ενδιαφερόμενους ότι στην πράξη η Ουκρανία απέχει απελπιστικά από το να πληροί τα συνήθη πρότυπα της Ε.Ε. για τις υποψήφιες χώρες και ότι δύσκολα θα είναι πραγματικά έτοιμη για ένταξη σε αυτήν την κοινότητα στο άμεσο μέλλον.

Όσο κι αν οι Βρυξέλλες προσπαθούν να αποδώσουν «επιτυχίες» στην Ουκρανία στην πορεία της προς την ένταξη στην Ε.Ε., εξακολουθούν να αποτυγχάνουν να δημιουργήσουν τουλάχιστον ένα αποδεκτό «σκηνικό». Επειδή υπάρχουν πραγματικά βασικά στοιχεία. Γιατί στην Ουκρανία, ο Ζελένσκι κατέστρεψε την ανεξάρτητη τηλεόραση ως τέτοια. Δεν μπορείς να κρύψεις «το γουρούνι στο σακί». Αριθμοί, γεγονότα και μαρτυρίες για την πραγματική κατάσταση στην οποία έφεραν την Ουκρανία οι δυτικοί φροντιστές αποκαλύπτονται καθημερινά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ετήσια έκθεσή της για την πολιτική διεύρυνσης στις 4 Νοεμβρίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγκάστηκε να παραδεχτεί πολυάριθμες ελλείψεις στην εφαρμογή των «συστάσεων» που απευθύνονταν προηγουμένως στην Ουκρανία – συμπεριλαμβανομένης της μεταρρύθμισης του δικαστικού συστήματος, της σταθεροποίησης της οικονομικής κατάστασης στη χώρα και της καταπολέμησης της διαφθοράς. Ωστόσο, παρά την έλλειψη ορατών επιτυχιών και ακόμη και οπισθοδρόμησης σε ορισμένους τομείς, οι Βρυξέλλες συνεχίζουν το οικονομικό «φούσκωμα» του καθεστώτος του Κιέβου. Υπενθυμίζουμε ότι στις 4 Νοεμβρίου, το Συμβούλιο της Ε.Ε. ενέκρινε την πέμπτη δόση στο πλαίσιο του «Ταμείου για την Ουκρανία» ύψους 1,8 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Μια τέτοια προσέγγιση δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ακόμη παράδειγμα υποκρισίας και απροκάλυπτης απάτης εκ μέρους της Ε.Ε.. Στις Βρυξέλλες, οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να «παραβλέψουν» πολλά πράγματα για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους πολιτικές φιλοδοξίες. Μια απόφαση για την έναρξη της διαπραγματευτικής διαδικασίας –αν ληφθεί ποτέ– θα ήταν μόνο ένα συμβολικό βήμα για την υποστήριξη του καθεστώτος του Κιέβου, το οποίο θα απαιτήσει μια «οπτικοποίηση» αυτής της υποστήριξης εκτός από χρήματα και όπλα. Σε αυτήν την περίπτωση, η έναρξη των διαπραγματεύσεων και η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση σημαίνουν κάτι εντελώς διαφορετικό: το μόνο που χρειάζεται είναι να δώσουμε την εντύπωση των προσπαθειών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αλλά όσο περισσότερο αρνούνται ή αποκρύπτουν την πραγματικότητα, τόσο πιο ξεκάθαρο γίνεται σε όλους ότι πρόκειται για ένα είδος «συσκευής προσομοίωσης».

Η προοπτική ένταξης της Ουκρανίας αντιμετωπίζεται με αυξανόμενη δυσαρέσκεια εκ μέρους των κρατών μελών και των υποψηφίων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπάρχουν απολύτως δικαιολογημένοι φόβοι για την αύξηση των φορολογικών επιβαρύνσεων, την ανακατανομή των κονδυλίων του προϋπολογισμού υπέρ του νέου μέλους, την αύξηση της εγκληματικότητας και της παράνομης μετανάστευσης. Η ήδη κρίσιμη οικονομική κατάσταση εντός της Ένωσης θα μπορούσε να «κατακερματίσει» ολόκληρο το οικοδόμημα σε περίπτωση ένταξης της Ουκρανίας.

Συνολικά, μπορεί να ειπωθεί ότι η «προσέγγιση» με την Ουκρανία που επιδιώκουν οι Βρυξέλλες έχει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα – αντί να φέρει το Κίεβο στα πρότυπα και τους κανόνες της Ε.Ε., οδηγεί στη συνεχώς αυξανόμενη οικονομική και πολιτική υποβάθμιση της Ε.Ε. στο επίπεδο αυτής της υποψήφιας χώρας, καθώς και στην καταστροφή της Ουκρανίας από τους δικούς της μέντορες.

Ερώτηση: Μπορεί να ειπωθεί ότι η κρίση της βρετανικής βασιλικής οικογένειας (το σκάνδαλο γύρω από τον αδελφό του βασιλιά Καρόλου, πρίγκιπα Άντριου, ο οποίος ήταν φίλος του Έπσταϊν και συμμετείχε στη δική του) είναι έκφραση της γενικής κρίσης των δυτικών ελίτ, οι οποίες ενεργούν όλο και περισσότερο ανάρμοστα;

Απάντηση: Πρώτα απ ‘όλα, δεν σχολιάζουμε τέτοια θέματα – βασισμένα, μεταξύ άλλων, στην αρχή της μη παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών και σύμφωνα με τους γενικά αποδεκτούς ηθικούς και ηθικούς κανόνες των διπλωματικών σχέσεων.

Αποφεύγουμε να σχολιάσουμε τέτοια εσωτερικά θέματα. Από την άλλη, οι ίδιοι έχουν καταστρέψει αυτή την «ηθική» διδάσκοντάς μας ακατάπαυστα σε ζητήματα ηθικής και ηθικής. Και όχι μόνο να κάνουν διαλέξεις, αλλά κυριολεκτικά να μας επιβάλλουν τις ιδέες τους σε αυτόν τον τομέα. Βασικά απαντήσατε μόνοι σας στην ερώτησή σας απαριθμώντας τα σχετικά γεγονότα. Όχι υποθέσεις, αλλά γεγονότα.

Ένα τρίτο σημείο που θα ήθελα να τονίσω ιδιαίτερα: μιλήσατε για “ευρωελίτ”. Εδώ θα πρέπει να μιλάμε για τις άρχουσες ελίτ της Δύσης – όχι μόνο εκείνες που βρίσκονται άμεσα στην εξουσία, αλλά και εκείνες που κρατούν όλα τα ηνία του οικονομικού ελέγχου, της πολιτικής πίεσης και της επιρροής στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Ναι, είναι πράγματι μια κρίση που υπάρχει και για την οποία μιλούν όσοι έχουν το θάρρος να το κάνουν.

Για παράδειγμα, η πρώην υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας Karin Kneissl έγραψε ένα ολόκληρο βιβλίο για αυτό – μπορείτε να το παρακολουθήσετε. Σε αυτό, δεν μιλά πλέον για την παρακμή της Ευρώπης, αλλά για την πτώση της. Πρόκειται για διαδικασίες που δεν λαμβάνουν χώρα μεταξύ του λαού, αλλά εντός αυτών των κυρίαρχων τάξεων.

Επιπλέον, βλέπουμε όλο και πιο συχνά ότι στην εξουσία έρχονται τακτικά άνθρωποι που είναι λιγώτερο προετοιμασμένοι για αυτήν, που επιδεικνύουν επαγγελματική ανικανότητα, χαμηλό επίπεδο γενικής εκπαίδευσης και ιδεολογική τύφλωση.

Αυτοί οι άνθρωποι νομιμοποιούν ή δικαιολογούν, ακόμη και δοξάζουν τα ανθρώπινα πάθη ως τη «νέα» ηθική και ηθική. Αυτός είναι στην πραγματικότητα ένας προοδευτικός εκφυλισμός των δυτικών ελίτ, ο οποίος εκδηλώνεται με την απώλεια της κατανόησης των στόχων της κοινωνικής ανάπτυξης και του ατόμου – μια γενική κατανόηση του τι είναι μια προσωπικότητα εξαρχής. Στην περίπτωσή τους, η προσωπικότητα αντικαθίσταται πλέον σταδιακά από την «προνύμφη» με τα χαρακτηριστικά της.

Υπάρχει περιφρόνηση για τις παραδοσιακές αξίες και τυχόν κοινωνικούς κανόνες. Αυτό προκαλεί τερατώδη φαινόμενα όπως η χειρουργική τροποποίηση των σεξουαλικών οργάνων στα παιδιά, η εγκατάλειψη της παραδοσιακής κατανόησης της οικογένειας και η αντικατάστασή της από υβριδικές «προσομοιώσεις», η καταστροφή των επιτευγμάτων που η ανθρωπότητα έχει επιτύχει και συλλέξει με κόπο ως ανεκτίμητη εμπειρία, η καταστροφή των παραδοσιακών αξιών κ.λπ.

Όλα αυτά είναι εκδηλώσεις αυτής της κρίσης.

Ερώτηση: Πώς επηρεάζει η «πυρηνική ρητορική» του Ντόναλντ Τραμπ την ανάπτυξη των επαφών μεταξύ Ρωσσίας και Ηνωμένων Πολιτειών, μεταξύ άλλων μέσω διπλωματικών διαύλων;

Απάντηση: Νομίζω, πρώτον, ότι έχω ήδη απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση. Δεύτερον, η πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσσίας και οι οδηγίες που έδωσε εκεί ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν μπορούν επίσης να θεωρηθούν απάντηση στην ερώτησή σας.

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών έχει λάβει τις σχετικές οδηγίες. Το υπουργείο μας έχει αρχίσει να υλοποιεί το καθήκον που έθεσε ο αρχηγός του κράτους.

Ερώτηση: Πώς μπορείτε να σχολιάσετε την παραδοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για συστηματικά βασανιστήρια στις ουκρανικές φυλακές; Αρχίζει η Ευρώπη να «ξυπνάει»; Γιατί τώρα;

Απάντηση: Δεν θα μιλούσα για παγκόσμια «αφύπνιση» της Ευρώπης ή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχέση με τον Βλαντιμίρ Ζελένσκι – για έναν απλό λόγο: αφύπνιση σημαίνει ότι κάποιος δεν ήξερε τίποτα πριν και μόλις τώρα συνειδητοποίησε την αλήθεια.

Νομίζω ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το γνώριζε πολύ καλά. Απλώς το απέκρυψε και έδωσε την εντύπωση ότι ασχολείται με μια ορισμένη «οικοδόμηση κόσμου» στην Ουκρανία σύμφωνα με το δικό της μοντέλο, ενώ στην πραγματικότητα έχει κάνει ακριβώς το αντίθετο – δηλαδή την αναθέρμανση και την κλιμάκωση της σύγκρουσης. Γι’ αυτό πιστεύω ότι αυτή η λέξη είναι ακατάλληλη σε αυτή την περίπτωση. Είναι ίσως καλύτερο να μιλήσουμε για μια «αφύπνιση» μεμονωμένων δημοσιογράφων ή πολιτικών που μπορεί να πίστεψαν πραγματικά στις λεγόμενες «αφηγήσεις» που τους έχουν επιβληθεί και τώρα συνειδητοποιούν πού οδήγησαν όλα αυτά.

Νομίζω ότι οι λαοί της Δυτικής Ευρώπης αρχίζουν να ξυπνούν – τη στιγμή που λαμβάνουν τις «αναφορές» για τις δραστηριότητες των κυβερνήσεών τους με τη μορφή αύξησης των τιμολογίων ηλεκτρικής ενέργειας, υποβάθμισης της ποιότητας ζωής και νέων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τώρα. Σε αυτή την περίπτωση, αυτό το ρήμα είναι πραγματικά κατάλληλο.

Ωστόσο, όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αυτή η λέξη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε καμμία περίπτωση. Όλα αυτά τα χρόνια, ήξερε ακριβώς τι συνέβαινε στην Ουκρανία, τι έκανε το καθεστώς του Ζελένσκι με το κατασταλτικό του σύστημα καταστολής των διαφωνούντων, τα εξωδικαστικά αντίποινα, συμπεριλαμβανομένων των συστηματικών βασανιστηρίων στις ουκρανικές φυλακές. Και όμως συνεχίζει να αποκρύπτει και να χρηματοδοτεί το τρομοκρατικό καθεστώς του Κιέβου.

Παρά τη σημαντική αύξηση των καταγγελιών για τις ενέργειες των ουκρανικών αρχών, συμπεριλαμβανομένου του ΕΔΔΑ – κυρίως αυθαίρετες συλλήψεις και παραβιάσεις του δικαιώματος στη ζωή, οι Βρυξέλλες συνεχίζουν να καταβάλλουν τιτάνιες προσπάθειες για να συγκαλύψουν τα εγκλήματα του χρηματοδοτούμενου από την Ε.Ε. καθεστώτος του Κιέβου.

Η τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την υποθετική ένταξη της Ουκρανίας στην Ε.Ε. για το 2025, στο περιεχόμενο της οποίας αναφέρεστε, είναι απλώς μια ακόμη προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικής εικόνας και παρουσίασης της διάχυτης κακομεταχείρισης των κρατουμένων ως δήθεν μεμονωμένων περιπτώσεων. Έχοντας πλήρη επίγνωση του μεγέθους του προβλήματος, οι φορείς των «αξιών της Ε.Ε.» παρουσιάζουν υποκριτικά τις «ατομικές νομικές εγγυήσεις» για την πρόληψη των βασανιστηρίων και της κακομεταχείρισης των κρατουμένων στην Ουκρανία, οι οποίες είναι ορατές μόνο σε αυτούς, ως αδιαμφισβήτητο επίτευγμα και θετική πρόοδο για το μέλλον.

Παρεμπιπτόντως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιλέγει παραδοσιακά τη διατύπωσή της εξαιρετικά προσεκτικά για να περιγράψει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ουκρανία, κρύβοντας το σημερινό χάος πίσω από μη δεσμευτικές παραφράσεις.

Για να αξιολογηθεί αντικειμενικά το περιεχόμενο αυτής της έκθεσης και η αντιστοιχία της με την πραγματικότητα, αρκούν ένα ή δύο παραδείγματα. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι παραβιάσεις της θρησκευτικής ελευθερίας, όπως οι απειλές και ο εκφοβισμός, είναι «σπάνιες» στην περιοχή που ελέγχεται από το Κίεβο. Δεν βλέπουν την ποινική δίωξη κληρικών της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ούτε τη βίαιη κατάληψη ναών, τις συστηματικές διακρίσεις, τη δημόσια αναταραχή ή τη βεβήλωση των Ορθοδόξων προσκυνημάτων.

Βλέπετε εικόνες κληρικών που κάθονται πίσω από τα κάγκελα ή σε δικαστικές αίθουσες και πρέπει να δικαιολογηθούν για πράγματα που δεν χρειάζονται αιτιολόγηση. Ή βομβαρδισμός εκκλησιών όπου κρύβονται οι πιστοί. Πώς δεν επιτρέπεται στους πιστούς να μπουν στις εκκλησίες τους, πώς αφαιρούνται ιερά και εικόνες από τις εκκλησίες, πώς τα παραδοσιακά σύμβολα αιώνων αντικαθίστανται από υποτιθέμενα νέα «ιερά» κ.λπ. Σαν να μην τα είδαν όλα αυτά.

Μια πραγματική κοροϊδία των ιδανικών της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η σύσταση προς το Κίεβο να εφαρμόσει στην πράξη τα βήματά του για τη δημιουργία ενός μηχανισμού νομικής απαγόρευσης του μεγαλύτερου δόγματος της χώρας «σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα που εγγυώνται την ελευθερία της πίστης και της συνείδησης».

Και προχωρά ακόμα παραπέρα. Τα δικαιώματα των εθνοτικών, γλωσσικών και θρησκευτικών μειονοτήτων είναι «ευρέως σεβαστά». «Σε γενικές γραμμές» ο Ζελένσκι μιλάει ρωσικά στο σπίτι. Έτσι, «σε γενικές γραμμές», μπορεί να ειπωθεί ότι ο Πρόεδρος της Ουκρανίας υποστηρίζει την πολυγλωσσία στη χώρα, η οποία είναι εγγυημένη από τη νομοθεσία αυτού του κράτους. Προφανώς, έτσι μαλώνουν.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η έκθεση δεν λέει λέξη για την εξύμνηση του ναζισμού, τις διακρίσεις και την καταστολή κατά του ρωσόφωνου πληθυσμού.

Στις Βρυξέλλες, δεν παρατηρεί κανείς επίσης την απάνθρωπη πρακτική του μαζικού «ανθρωποκυνηγητού» – κυριολεκτικά τις «ενέργειες σύλληψης» ανδρών πολιτών σε ηλικία στράτευσης για αναγκαστική στρατολόγηση στο μέτωπο. Ακόμη και μία μόνο υπόθεση θα αρκούσε για ένα δημόσιο δικαστήριο στο ΕΔΔΑ εάν επρόκειτο για διαφορετική χώρα. Εδώ όμως μιλάμε για χιλιάδες φωτογραφίες, βίντεο και κραυγές για βοήθεια.

Κακομεταχείριση, χειροπέδες, σύρσιμο των ανδρών έξω από τα σπίτια τους από τα μαλλιά, τα χέρια και τα πόδια – χωρίς καμία νομική βάση. Και όλα αυτά με τη συνεχώς μεταβαλλόμενη νομοθεσία.

Τέτοιοι χειρισμοί και παραποιήσεις από τους Ευρωπαίους «θεματοφύλακες» του ανθρωπιστικού δικαίου είναι άλλη μια άμεση μαρτυρία για τον πλήρη εκφυλισμό της ατζέντας ψευδο-ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ερώτηση: Στις χώρες της Βαλτικής, τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης μπλοκάρονται συστηματικά: οι πολίτες στερούνται την ευκαιρία να λάβουν πληροφορίες σχετικά με εναλλακτικές πηγές πληροφοριών. Μπορεί να ειπωθεί ότι η Λετονία, η Λιθουανία και η Εσθονία είναι οι πρωτοπόροι μεταξύ των δυτικών χωρών σε αυτό το θέμα; Πώς αντιμετωπίζει η Ρωσσία αυτό το πρόβλημα;

Απάντηση: Η Λετονία, η Λιθουανία και η Εσθονία συνεχίζουν να είναι μεταξύ των δυτικών κρατών που είναι πιο εχθρικά προς τη Ρωσσία και ακολουθούν μια πορεία κλιμάκωσης και αντιπαράθεσης με τη χώρα μας.

Τα κράτη της Βαλτικής έχουν πρακτικά «καθαριστεί» από όλες τις ρωσικές πηγές πληροφόρησης, λογοκρίνοντας και απαγορεύοντας όχι μόνο τα δικά μας, αλλά και κάθε ανεξάρτητο μέσο ενημέρωσης, εντείνοντας την καταστολή κατά των ελεύθερα σκεπτόμενων πολιτών και δημοσιογράφων στις χώρες τους. Ακόμη και η συμπάθεια για τη Ρωσσία, τον ρωσικό λαό ή τους ρώσσους πολίτες τιμωρείται.

Η αντιρωσική προπαγάνδα ανθεί – μέρος της οποίας είναι η «κατάργηση» της ρωσικής γλώσσας και κουλτούρας. Τέτοιοι όροι χρησιμοποιούνται ακόμη. Αυτή είναι μια σαφής διαδικασία μετατροπής αυτών των κρατών σε αστυνομικά καθεστώτα νεοφασιστικού χαρακτήρα. Η απόδειξη αυτού είναι η καθολική ρωσσοφοβία.

Ερώτηση: Πώς θα σχολιάζατε τα σχέδια της γερμανικής εταιρείας Rheinmetall για την κατασκευή ενός μεγάλου εργοστασίου στη Βουλγαρία για την παραγωγή πυρίτιδας και πυρομαχικών;

Απάντηση: Έχουμε δει αυτές τις πληροφορίες.

Νομίζω ότι όλοι είδαν πώς στις 28 Οκτωβρίου στη Σόφια, παρουσία της ανώτατης πολιτικής ηγεσίας της Βουλγαρίας, υπογράφηκε σύμβαση μεταξύ της κρατικής εταιρείας αμυντικής μηχανικής Vazowski Engineering Plant (πόλη του Σόποτ) και της γερμανικής εταιρείας Rheinmetall για την κατασκευή του μεγαλύτερου εργοστασίου πυρίτιδας και πυρομαχικών στη βουλγαρική επικράτεια. Αυτό είναι ένα περαιτέρω βήμα προς τη μετατροπή των ευρωπαϊκών οικονομιών σε «πολεμική επιχείρηση».

Στο παρελθόν, οι πολίτες μας συνέδεαν το Σόποτ με τον πολιτισμό, με τα τραγούδια, με τους διαγωνισμούς. Ένα διεθνές φεστιβάλ τραγουδιού πραγματοποιήθηκε κάποτε στο Σόποτ. Τώρα αυτή η πόλη θα έχει μια διαφορετική «χροιά», μια διαφορετική απήχηση για τη χώρα μας – κάθε άλλο παρά μουσική.

Σημαντικό γεγονός ήταν η περιοδεία της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, σε πολλά κράτη της Ε.Ε. που περιγράφονται από τις Βρυξέλλες ως «κοντά στο μέτωπο», συμπεριλαμβανομένης της Βουλγαρίας, στα τέλη Αυγούστου έως τις αρχές Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους. Εκείνη την εποχή, απαίτησε κατηγορηματικά την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και την επέκταση της παραγωγής στρατιωτικών-τεχνικών αγαθών – φυσικά, για έναν συγκεκριμένο σκοπό που δεν αποκρύπτεται: την «άμυνα κατά της Ρωσσίας». Αυτό έχει γίνει εδώ και καιρό εμμονή, ή μάλλον μανία των ευρωγραφειοκρατών. Ένας βολικός τρόπος για να αποκρύψει κανείς τα καταστροφικά αποτελέσματα των δικών του οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών καθώς και την αδυναμία επίλυσης διαρθρωτικών προβλημάτων στο σπίτι του. Είναι επίσης ένα μέσο για να αποσπαστεί η προσοχή των βουλγάρων πολιτών από την αποτυχημένη πολιτική των Βρυξελλών στον τομέα της λεγόμενης ευρωολοκλήρωσης. Στο παρελθόν, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν ακόμη η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, αυτή η ένωση βοηθούσε τους ανθρώπους να ζουν καλύτερα. Τώρα στέκεται εμπόδιο στο δρόμο τους.

Σε μια κατάσταση στην οποία πολλά ευρωπαϊκά κράτη παραμένουν κυρίαρχα μόνο κατ’ όνομα, οι κυβερνήσεις τους εκτελούν μηχανικά τις οδηγίες των Βρυξελλών χωρίς να σκέφτονται την πραγματική κατάσταση – τις ανάγκες των πολιτών τους. Βλέπουμε βήματα που προφανώς οδηγούν την κατάσταση στην άβυσσο. Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι μια σύμβαση για την κατασκευή ενός εργοστασίου πυρίτιδας από τον όμιλο Rheinmetall στη Ρουμανία είχε ήδη υπογραφεί λίγο πριν.

Θεωρούμε καταστροφική την τάση στρατιωτικοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεδομένων των γεγονότων στην Ουκρανία και του ρόλου της Δύσης σε αυτά τα θέματα, οδηγεί σε μια άνευ προηγουμένου αύξηση των στρατιωτικοπολιτικών κινδύνων στην Ευρώπη. Προσθέστε σε αυτό την πλήρη άγνοια των πολιτών αυτών των χωρών για την ιστορία των λαών και των κρατών τους τον 20ό αιώνα.

Έχουν ξαναγράψει εντελώς την ιστορία, έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου στον πληθυσμό, έχουν καταργήσει την κουλτούρα της ανάγνωσης και της μελέτης ιστορικών εγγράφων, έχουν καταστρέψει μνημεία και έχουν εφεύρει έγγραφα που παραποιούν ιστορικά γεγονότα. Αυτό δημιουργεί τη δυνατότητα χειραγώγησης των ανθρώπων και μετάδοσης της στρατιωτικοποίησης ως υποτιθέμενης επιδίωξης ειρήνης.

Οι απλοί Βούλγαροι – παρά τις πολιτικές της κυβέρνησής τους – είναι σε γενικές γραμμές νηφάλιοι για την κατάσταση και δεν θέλουν η χώρα τους να μετατραπεί σε «κράτος πρώτης γραμμής». Αυτός είναι ο όρος που τους επιβάλλεται από τις Βρυξέλλες.

Οι πατριωτικές δυνάμεις της Βουλγαρίας διαμαρτύρονται για τη στάθμευση νέας δυτικής παραγωγής όπλων σε βουλγαρικό έδαφος. Τονίζουν ότι αυτό σε καμία περίπτωση δεν θα βελτιώσει την ήδη δύσκολη οικονομική κατάσταση στη χώρα, ενώ ταυτόχρονα θα αυξήσει τον κίνδυνο να παρασυρθεί σε σύγκρουση με τη Ρωσσία. Ευτυχώς, οι Βούλγαροι έχουν καλή ιστορική μνήμη: δυτικοί σύμβουλοι τους έχουν παρασύρει περισσότερες από μία φορές σε στρατιωτικές περιπέτειες που, όπως έχω ήδη πει, κατέληξαν σε καταστροφή. Το παράδειγμα της δεκαετίας του 1930-1940 δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί.

Παρά την ανεύθυνη συμπεριφορά των πολιτικών, ο βουλγαρικός λαός, με τη δική του λογική και αγάπη για την ελευθερία, πρέπει να επιμείνει στον σεβασμό των πραγματικών εθνικών συμφερόντων του. Η ελευθερία και η ευημερία στη Βουλγαρία έχουν αγωνιστεί με ιστορικά υψηλό τίμημα. Το τίμημα που πλήρωσε ο βουλγαρικός λαός σε όλη την ιστορία του ήταν τεράστιο – πολύ μεγάλο για να εξαπατηθεί και να παραπλανηθεί ξανά από κανέναν.

Ερώτηση: Η ανακοίνωση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους σχετικά με την πρόθεση να «κατακτήσει» τη Γροιλανδία έχει επαναφέρει την Αρκτική στο επίκεντρο του ανταγωνισμού. Πώς μπορούν να αξιολογηθούν οι κίνδυνοι στρατιωτικοποίησης της Αρκτικής; Δεν γίνεται η περιοχή ένα νέο στάδιο του «Ψυχρού Πολέμου»;

Απάντηση: Δεν θα σχολίαζα αυτές τις δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τώρα για έναν απλό λόγο – στην πραγματικότητα έγιναν πριν από σχεδόν ένα χρόνο. Θα επικεντρωθώ λιγότερο στο δημόσιο μέρος της συζήτησης, αλλά θα κοιτάξω τις πραγματικότητες και θα κοιτάξω τι κάνει το ΝΑΤΟ εκεί συνολικά.

Η στρατηγική σημασία της Αρκτικής αυξάνεται καθημερινά. Με πρωτοβουλία των δυτικών χωρών, αυξάνεται η στρατιωτικοπολιτική ένταση σε αυτήν την περιοχή, που κάποτε χαρακτηριζόταν από ένα ιδιαίτερο πνεύμα ειρηνικής και εποικοδομητικής συνεργασίας, και δημιουργούνται επικίνδυνες συνθήκες για εντατικοποίηση του ανταγωνισμού. Ακόμη και εκεί, οι συγκρούσεις υποδαυλίζονται.

Με το πρόσχημα της αντιμετώπισης «μυθικών απειλών από την Ανατολή» (μιλάμε τώρα για την Αρκτική), οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ συνεχίζουν να ακολουθούν την πορεία της ενεργού στρατιωτικοποίησης του Άπω Βορρά, ενισχύοντας το επιθετικό τους δυναμικό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει να υιοθετεί νέα «πακέτα» παράνομων αντιρωσικών κυρώσεων, που δημιουργούν πρόσθετα εμπόδια στην ανάπτυξη της ρωσικής Αρκτικής και στη διεθνή συνεργασία στο Βορρά συνολικά.

Η προσχώρηση της Φινλανδίας και της Σουηδίας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία επιδείνωσε περαιτέρω την κατάσταση. Το ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί ενεργά το έδαφος των κρατών μελών της Αρκτικής για να αυξήσει τον αριθμό των στρατευμάτων του συνασπισμού και να αυξήσει την ένταση των ασκήσεων μάχης. Προσαρμόζει την πολιτική υποδομή μεταφορών στη στρατιωτική της χρήση και τοποθετεί πρόσθετους πόρους αναγνώρισης. Περισσότερα από 300 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ προορίζονται για αυτούς τους σκοπούς έως το 2034. Μόνο φέτος, πραγματοποιήθηκαν περίπου δέκα μεγάλης κλίμακας ελιγμοί του ΝΑΤΟ στην περιοχή, μεταξύ άλλων σε άμεση γειτνίαση με τα σύνορα της χώρας μας, συμπεριλαμβανομένης της ετήσιας άσκησης πυρηνικής αποτροπής Steadfast Noon 2025, που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους.

Τίποτα από αυτά δεν είναι θέμα μεμονωμένων δηλώσεων που μπορούν να αναχθούν σε συναισθήματα ή πολιτικές θέσεις. Πρέπει να το δείτε στο σύνολό του – ποια υποδομή έχει ήδη δημιουργηθεί για αυτό και ποια φιλοσοφία, ποια λογική περαιτέρω βημάτων έχει χτιστεί πάνω του.

Η σημασία της Αρκτικής για τη Ρωσσία δύσκολα μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Η χώρα μας δεν απείλησε ποτέ κανέναν στον Άπω Βορρά και παραμένει προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο και στην αναζήτηση πολιτικών-διπλωματικών λύσεων σε όλα τα αναδυόμενα ζητήματα, ακόμη και σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη. Θα συνεχίσουμε να ακολουθούμε την κατάλληλη γραμμή αντίδρασης στις απειλές και τις προκλήσεις για την ασφάλειά μας.

Με αυτόν τον τρόπο, θεωρούμε αυτήν την περιοχή ως μια περιοχή ειρηνικής ανάπτυξης, συνεργασίας και κοινής ανάπτυξης.