info@ethnikoiphylakes.org
Το 1943, η Βεγγάλη της Ινδίας πέθαινε.
3.000.000 άνθρωποι πέθαιναν από την πείνα σε έναν από τους χειρότερους
λιμούς στην ανθρώπινη ιστορία.
Αλλά αυτή δεν ήταν φυσική καταστροφή: αυτή ήταν ΠΟΛΙΤΙΚΗ!
Ο Ουΐνστον Τσώρτσιλ, ο άνθρωπος που εορτάστηκε ως ήρωας που έσωσε την Ευρώπη,
σκόπιμα διέθεσε τρόφιμα μακριά από τη Βεγγάλη για να αποθηκεύσει προμήθειες
για Βρετανούς στρατιώτες και Έλληνες πολίτες.
Όταν οι δικοί του αξιωματούχοι τον παρακάλεσαν να στείλει βοήθεια,
ο Τσώρτσιλ απάντησε: «...και πείτε μου, γιατί δεν έχει πεθάνει ακόμα ο Γκάντι;».
Κατηγόρησε τους Ινδούς ότι αναπαράγονταν σαν κουνέλια.
Πλοία γεμάτα σιτάρι από την Αυστραλία έπλεαν ακριβώς δίπλα από την πεινασμένη
Βεγγάλη με εντολή του Τσώρτσιλ για να αποθηκευτούν σε αποθέματα που
δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ. (!)
Εν τω μεταξύ, το Λονδίνο διοργάνωνε δεξιώσεις.
Η Αμερική ΓΝΩΡΙΖΕ. Ο Πρόεδρος Ρούσβελτ λάμβανε λεπτομερείς αναφορές
για εκατομμύρια θανάτους, αλλά η Αμερική ΔΕΝ έκανε ΤΙΠΟΤΑ.
Η Βρετανία ήταν σύμμαχός τους εναντίον του Χίτλερ και δεν μπορούσαν να
θεωρηθούν ότι ασκούσαν κριτική στον Τσώρτσιλ κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Τότε, συνέβη κάτι απροσδόκητο: Ο Μαχαραγιάς του Μπικαναίρ, ένας Ινδός πρίγκιπας,
διέφυγε από τις τάξεις του.
Ρευστοποίησε την προσωπική του περιουσία,
πουλώντας κοσμήματα, χρυσό και θησαυρούς του παλατιού και αγόρασε
σιτηρά με τα δικά του χρήματα.
Έστειλε νηοπομπές τροφίμων στη Βεγγάλη, αψηφώντας τις βρετανικές αρχές που
προσπάθησαν να τον σταματήσουν, ισχυριζόμενοι ότι θα διατάρασσε
την πολεμική οικονομία.
Βρετανοί αξιωματούχοι τον απείλησαν με κατηγορίες προδοσίας.
Τους είπε: «Συλλάβετε με τότε! Αλλά αυτοί οι άνθρωποι θα φάνε πρώτα».
Άλλα ινδικά βασίλεια τον ακολούθησαν:
οι Νιζάμ της Χαϊντεραμπάντ, οι ναοί των Σιχ, οι μουσουλμανικές οργανώσεις,
άντλησαν πόρους και δημιούργησαν έναν υπόγειο σιδηρόδρομο
διανομής τροφίμων που οι βρετανικές αρχές δεν μπορούσαν να ελέγξουν πλήρως.
Πολωνοί πρόσφυγες που είχαν καταφύγει στην Ινδία, άνθρωποι που μόλις
είχαν επιβιώσει από τη ναζιστική κατοχή, έστειλαν ό,τι λίγο είχαν
σε χωριά της Βεγγάλης.
Οι άνθρωποι που η Βρετανία αποίκισε για 200 χρόνια σώζονταν από άλλους
αποικιοκρατούμενους και πρόσφυγες πολέμου, ενώ ο Τσώρτσιλ και ο Ρούσβελτ
ΔΕΝ έκαναν ΤΙΠΟΤΑ.
Μέχρι να τελειώσει ο λιμός το 1944, 3.000.000 ΗΤΑΝ ΝΕΚΡΟΙ !!!!
Ο Τσώρτσιλ δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη.
Όταν τα βρετανικά αρχεία άνοιξαν τελικά δεκαετίες αργότερα, οι δηλώσεις του
ήταν τόσο ρατσιστικές και σκληρές που ακόμη και οι σύγχρονοι Βρετανοί
ιστορικοί σοκαρίστηκαν.
Ο ρόλος της Αμερικής θάφτηκε σιωπηλά σε απόρρητα έγγραφα του πολέμου.
Σήμερα, στην Καλκούτα, παλαιότερα γνωστή ως Κολκάτα, υπάρχει ένα μνημείο
για τα θύματα του λιμού, αλλά μόλις που αναφέρει τον ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΤΣΩΡΤΣΙΛ,
επειδή η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΗΝ ΕΝΟΧΗ.
Ο λιμός που δημιουργήθηκε από πολιτική, αγνοήθηκε από τους συμμάχους και
επιβίωσε επειδή οι αποικισμένοι λαοί έσωσαν ο ένας τον άλλον.
2 Comments
Δέν έχετε απολύτως κανένα άδικο.
Μάλιστα θά προσέθετα πώς τά τοποθετήσατε πάρα πολύ σωστά καί ιστορικώς ακριβή.
Δέν έχει δυστυχώς αποτυπωθεί στό σύνολό της η ανείπωτα αρνητική πολιτική του κι όχι μόνο πορεία….
Σας ευχαριστούμε θερμώς γιά τήν συμμετοχή σας στά σχόλιά μας.
Συγκλονιστικό! Το εωσφορικό πείσμα και σχέδιο ενός γερο-απολιθώματος κόστισε τη ζωή σε 3 εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτός ο βατραχόμορφος σατανάς, που μέχρι και σήμερα εορτάζεται ως ελευθερωτής και σωτήρας, αναρωτιέμαι σε τι διαφέρει απο τον Στάλιν, τον Χίτλερ, τον Μάο, τον Κεμάλ; Δυσκολεύομαι να βρω διάφορες.