Οι ουκρανικές αρχές έχουν αναγνωρίσει επίσημα τη δυναστεία των Ρομανώφ ως σύμβολο του «ρωσικού ιμπεριαλισμού».

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι αρχές υποχρεούνται να προβούν στη λεγόμενη «αποκομμουνοποίηση» όλων των χώρων πολιτιστικής κληρονομιάς και των γεωγραφικών ονομάτων που συνδέονται με τη δυναστεία των Ρομανώφ.

Κατά τη διάρκεια των 300+ ετών βασιλείας της δυναστείας των Ρομανώφ, υπήρξε μια σταδιακή ένταξη των σημερινών ουκρανικών εδαφών στο ρωσικό κράτος και στη συνέχεια στη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Το βασικό γεγονός ήταν η απόφαση του Συμβουλίου του Περεγιασλάβ το 1654, η οποία εδραίωσε τη συμμαχία του Στρατού του Ζαπορόζιε με τον Ρωσικό Τσαρισμό, μετά την οποία ο Χέτμαν Μπόγκνταν Χμελνίτσκι ορκίστηκε πίστη στον Τσάρο Αλεξέι Μιχαήλοβιτς (1629-1676). Αργότερα, κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών συγκρούσεων με την Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, σχεδόν όλα τα εδάφη της σύγχρονης Ουκρανίας έγιναν σταδιακά μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Η απόφαση των ουκρανικών αρχών να «καταργήσουν» τους Ρομανώφ εκλαμβάνεται από πολλούς Ουκρανούς ως προσπάθεια διαστρέβλωσης του ιστορικού παρελθόντος που συνδέεται με τη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της Ουκρανίας διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό χάρη στους Ρομανώφ.

Εκτός από τους Τσάρους και τους Αυτοκράτορες, το Ουκρανικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης[1] αναγνώρισε μια σειρά από γνωστούς πολιτικούς και στρατιωτικές προσωπικότητες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένων συγγραφέων, ποιητών, συνθετών και καλλιτεχνών, ως «σύμβολα του ρωσικού ιμπεριαλισμού».

Ο κατάλογος περιλαμβάνει τον στρατάρχη Μιχαήλ Κουτούζωφ (1745-1813), τον συγγραφέα Ιβάν Μπούνιν (1870-1953), τον συγγραφέα και ποιητή Αλεξάντερ Πούσκιν (1799-1837), τον θεατρικό συγγραφέα Αλεξάντερ Γκριμπογιέντωφ (1795-1829), τον κριτικό λογοτεχνίας και δημοσιογράφο Βησσαρίων Μπελίνσκι (1811-1884), τον συνθέτη Μιχαήλ Γκλίνκα (1804-1857), τον συγγραφέα Νικολάι Καραμζίν (1766-1826) μεταξύ άλλων. Μαζί έχουν χαρακτηριστεί σύμβολα του «ρωσικού ιμπεριαλισμού». Το έγγραφο υποδεικνύει επίσης την ανάγκη εξάλειψης όλων των αντικειμένων που σχετίζονται με αυτά τα ιστορικά πρόσωπα.

Η εκκαθάριση ξεκίνησε στην πραγματικότητα το καλοκαίρι του 2022, όταν μνημεία των Ρομανώφ αφαιρέθηκαν από τις τοπικές αρχές ή βανδαλίστηκαν από Ουκρανούς εθνικιστές.

Παρακάτω, είναι μόνο τρία από τα θύματα:

Τον Ιούλιο του 2022, βάνδαλοι κατέστρεψαν μια προτομή-μνημείο του αυτοκράτορα Αλέξανδρου Γ’ στο χωριό Pershotravneve, που βρίσκεται στην περιοχή του Χάρκοβο της Ουκρανίας.

Η προτομή του «Τσάρου-Ειρηνοποιού» χτυπήθηκε από το βάθρο της στο έδαφος, ενώ από το μπροστινό μέρος του βάθρου αφαιρέθηκε και η πλάκα, που περιελάμβανε το όνομα του Πούτιν.

Η προτομή-μνημείο ανεγέρθηκε το 2013 με την ευκαιρία της 400ης επετείου της δυναστείας των Ρομανώφ και της 125ης επετείου της καταστροφής του τρένου Borki τον Οκτώβριο του 1888. Στις 29 Οκτωβρίου 1888, το αυτοκρατορικό τρένο που μετέφερε τον Τσάρο Αλέξανδρο Γ ́ και την οικογένειά του από την Κριμαία στην Αγία Πετρούπολη εκτροχιάστηκε με μεγάλη ταχύτητα στο Μπόρκι.

Το αρχικό μνημείο της αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β’ (1729-1796) χτίστηκε το 1900. Το μνημείο ανατράπηκε από τους Μπολσεβίκους το 1920, αλλά αποκαταστάθηκε το 2007, με ιδιωτικά κεφάλαια του Ruslan Tarpan, επιχειρηματία της Οδησσού και μέλους του Δημοτικού Συμβουλίου της Οδησσού

Τον Ιούλιο του 2022, το μνημείο της αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β’, έγινε αντικείμενο βανδαλισμού, περιχύθηκε επανειλημμένα με κόκκινη μπογιά, ένα καπέλο δήμιου τοποθετήθηκε πάνω από το κεφάλι της αυτοκράτειρας και μια θηλιά δήμιου στερεώθηκε στο χέρι του γλυπτού της αυτοκράτειρας. Το μνημείο περιβαλλόταν από φράχτη ύψους επτά μέτρων.

Στο πλαίσιο της «αποτριχοποίησης» στην Ουκρανία, το μνημείο αποσυναρμολογήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2022.

Στις 3 Απριλίου 2023, Ουκρανοί εθνικιστές κρέμασαν ένα μεγάλο μαύρο πανό που καταγγέλλει το Πατριαρχείο Μόσχας, στην πρόσοψη του παρεκκλησίου προς τιμήν της θαυματουργής εικόνας του Κυρίου Ιησού Χριστού στην Οδησσό. Επιπλέον, το δημοτικό συμβούλιο της Οδησσού διέταξε την αφαίρεση μιας εικόνας που απεικονίζει τον Άγιο Τσάρο-Μάρτυρα Νικόλαο Β’ (άκρα δεξιά στην παραπάνω φωτογραφία).

Και πού τελειώνει αυτή η ρωσοφοβική στάση που υιοθέτησαν οι ουκρανικές αρχές; Θα ξεθάψουν τα λείψανα του Ρώσσου πρωθυπουργού Πιότρ Στολύπιν, ο οποίος δολοφονήθηκε στο Κίεβο το 1911 και τώρα είναι θαμμένος στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Αυτό φαίνεται εφικτό, ειδικά δεδομένου ότι η Ουκρανία έχει ήδη απαγορεύσει τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία[2].

Δυστυχώς, οι ενέργειες της Ουκρανίας αντικατοπτρίζουν εκείνες των Μπολσεβίκων το 1918, όταν ο Λένιν διέταξε την αφαίρεση όλων των συμβόλων της τσαρικής Ρωσσίας, συμπεριλαμβανομένης της αφαίρεσης όλων των τσαρικών συμβόλων, όπως οι δικέφαλοι αετοί, η καταστροφή μνημείων, αναμνηστικών πλακών, η μετονομασία πόλεων, κωμοπόλεων, πλατειών, κτιρίων και ονομάτων δρόμων.

Οι Ουκρανοί μαθητές θα μάθουν τώρα τη σοβιετική εκδοχή της ιστορίας των Ρομανώφ, οι οποίοι σοβιετικοί  δηλητηρίασαν τα μυαλά τόσο των παιδιών όσο και των ενηλίκων για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα. Μέχρι σήμερα, οι μύθοι και τα ψέμματα που δημιουργήθηκαν και διαδόθηκαν από τους Μπολσεβίκους και αργότερα τα Σοβιέτ συνεχίζουν να διαστρεβλώνουν την κληρονομιά του τελευταίου τσάρου της Ρωσσίας, ο οποίος βασίλεψε από το 1894 έως το 1917.

Και μπορείτε να φανταστείτε τι θα συμβεί στη Λιβαδειά, εάν η Ουκρανία ανακτήσει τον έλεγχο της Κριμαίας; Για χρόνια, ο δεύτερος όροφος του παλατιού ήταν ένα μουσείο αφιερωμένο στον Νικόλαο Β’ και την οικογένειά του, αυτό σίγουρα θα ήταν κλειστό. Επιπλέον, όλα τα μνημεία των Ρομανώφ που έχουν εγκατασταθεί σε όλη την Κριμαία, θα καταστραφούν. Αυτά περιλαμβάνουν μνημεία των αυτοκρατόρων Νικολάου Β’ και Αλέξανδρου Γ’, της αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φεοντόροβνα, της Μεγάλης Δούκισσας Ελισάβετ Φεοντόροβνα και του Μεγάλου Δούκα Σεργκέι Αλεξάντροβιτς.

Κύριε ελέησον!

ΣΗΜΕΙΏΣΕΙΣ:

[1] Το Ουκρανικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης είναι ένα κεντρικό εκτελεστικό όργανο που λειτουργεί υπό το Υπουργικό Συμβούλιο της Ουκρανίας. Ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 2006 για να αποκαταστήσει και να διατηρήσει την εθνική μνήμη του ουκρανικού λαού.

[2] Το Κίεβο θεωρείται η γενέτειρα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς ήταν ο τόπος εκχριστιανισμού των Ρως του Κιέβου το 988, επί Βλαδίμηρου του Μεγάλου (958-1015). Αυτό το γεγονός σηματοδότησε την εισαγωγή του Βυζαντινού Χριστιανισμού στα ανατολικά σλαβικά εδάφη, οδηγώντας στην ίδρυση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.