Η Ουγγαρία μπλοκάρει τη βοήθεια στην Ουκρανία παρά τις απειλές του Μερτς: Κλιμακώνεται η διαμάχη για το δικαίωμα βέτο στην Ε.Ε.

21 Μαρ
0

Η Ουγγαρία μπλοκάρει τη βοήθεια στην Ουκρανία παρά τις απειλές του Μερτς: Κλιμακώνεται η διαμάχη για το δικαίωμα βέτο στην Ε.Ε.

Ο αποκλεισμός από την Ουγγαρία ενός πακέτου βοήθειας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ουκρανία έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις σε επίπεδο Ε.Ε..

Ο Μερτς περιγράφει το βέτο ως «πράξη κατάφωρης απιστίας».

Ο Όρμπαν τονίζει ότι έχει το δικαίωμα να το κάνει.

Οι ιστορικές ρίζες της ομοφωνίας σε ευαίσθητα θέματα ανάγονται στα πρώτα χρόνια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Τώρα;

Συνοπτικά:

  • Η Ουγγαρία μπλοκάρει πακέτο βοήθειας 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ουκρανία
  • Έντονη κριτική από τον Φρίντριχ Μερτς και τον αρχηγό της φινλανδικής κυβέρνησης
  • Η αρχή της ομοφωνίας επιτρέπει εμπόδια σε βασικά ζητήματα της Ε.Ε.
  • Οι ιστορικές ρίζες ανάγονται στη Συνθήκη της Ρώμης
  • Το βέτο ως μέσο προστασίας της κυριαρχίας των μικρότερων κρατών
Το γεγονός ότι η Ουγγαρία μπλόκαρε το προγραμματισμένο πακέτο βοήθειας 90 δισεκατομμυρίων ευρώ των Βρυξελλών για την Ουκρανία στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. ώθησε ορισμένους ηγέτες της Ε.Ε. να χρησιμοποιήσουν ξεκάθαρα λόγια και απειλές.
 
Ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς (CDU) έκανε λόγο για «πράξη κατάφωρης απιστίας» από την πλευρά της κυβέρνησης της Βουδαπέστης.
 
Ο Φινλανδός πρωθυπουργός Πέτερι Όρπο δήλωσε ότι παρά την υπάρχουσα «συμφωνία», ο πρωθυπουργός Βίκτωρ Όρμπαν «πρόδωσε» τους άλλους ηγέτες.
 
Ο Μερτς απείλησε επίσης να περικόψει τα κονδύλια της Ε.Ε. προς την Ουγγαρία στις διαπραγματεύσεις για τον επόμενο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό ή να κάνει την ανάθεση ακόμη αυστηρότερων όρων.

Η Ουγγαρία βλέπει τη βάση για την έγκριση να χάνεται λόγω της υπόθεσης Druzhba

Ο Όρμπαν είχε σηματοδοτήσει τον Δεκέμβριο του 2025 ότι θα υποστήριζε το πακέτο των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο αντιμετωπίστηκε επικριτικά από την κυβέρνησή του.
 
Στη συνέχεια, όμως, στα τέλη Ιανουαρίου 2026, ένα ρωσικό drone κατέστρεψε τον αγωγό Druzhba που διέρχεται από την Ουκρανία. Αυτό προμηθεύει επίσης την Ουγγαρία και τη Σλοβακία με πετρέλαιο.
 
Η ηγεσία στο Κίεβο δηλώνει τώρα ότι δεν είναι δυνατό και πολύ επικίνδυνο να επισκευαστεί ο αγωγός βραχυπρόθεσμα. Η Ουγγαρία και η Σλοβακία, από την άλλη πλευρά, βλέπουν πολιτικούς λόγους πίσω από την άρνηση επισκευής της Druzhba.
 
Ως εκ τούτου, ανακοίνωσαν ότι θα συνδέσουν την έγκριση των χρημάτων της βοήθειας με την αποκατάσταση.
 
Πιο πρόσφατα, ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky ανακοίνωσε ότι θα επισκευάσει τον αγωγό μέχρι τις αρχές Μαΐου.
Οι βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν στην Ουγγαρία στις 12 Απριλίου. Ο Όρμπαν απειλείται με καταψήφιση μετά από 16 χρόνια στην εξουσία.
 
Στην προεκλογική εκστρατεία, προσπαθεί να κερδίσει πόντους παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως εγγυητή της αποτροπής περαιτέρω κλιμάκωσης στην Ουκρανία – και κρατώντας την Ουγγαρία μακριά από έναν πιθανό πόλεμο.

Η ομοφωνία ως κανόνας για τη λήψη αποφάσεων

Η Ε.Ε. αναζητά τώρα τρόπους για να εξασφαλίσει βοήθεια στην Ουκρανία εκτός προϋπολογισμού. Με αυτόν τον τρόπο, το ουγγρικό βέτο πρόκειται να παρακαμφθεί. Ο Όρμπαν, εν τω μεταξύ, δεν εντυπωσιάστηκε από τις απειλές από τη Γερμανία.
 
Απαντώντας στις δηλώσεις του Μερτς και σε παρόμοιες φωνές, ο αρχηγός της ουγγρικής κυβέρνησης Βίκτωρ Όρμπαν είπε:
«Απείλησαν λίγο, μετά κατάλαβαν ότι δεν θα λειτουργούσε».
 
Η αρχή της ομοφωνίας σε πολλούς τομείς έχει κατοχυρωθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο με στόχο να δοθεί η δυνατότητα στα μικρότερα έθνη να διατηρήσουν την κυριαρχία τους και τα συμφέροντα των πολιτών τους.
Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει δικαίωμα αρνησικυρίας ως ανεξάρτητο νομικό μέσο.
 
Αντίθετα, σε κεντρικούς τομείς του ευρωπαϊκού δικαίου, είναι θέμα συμμόρφωσης με την αρχή της ομοφωνίας.
 
Ήδη από τη Συνθήκη της Ρώμης του 1957, η ομοφωνία θεωρούνταν ο κανόνας για τη λήψη αποφάσεων. Εξετάστηκε το ενδεχόμενο σταδιακής μετάβασης στην ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία σε ορισμένους τομείς, προκειμένου να αποφευχθούν οι αποκλεισμοί.
 
Ωστόσο, η συμμετοχή όλων των κρατών μελών θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα – και ορισμένες χώρες επέμειναν σε αυτό.

Ο Ντε Γκωλ διαμαρτυρήθηκε με την «πολιτική της άδειας καρέκλας»

Αυτό ήταν ιδιαίτερα εμφανές στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν ο Γάλλος πρόεδρος Σαρλ ντε Γκωλ διακήρυξε την «πολιτική της άδειας καρέκλας» για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων με αντάλλαγμα πρόσθετες αρμοδιότητες για τις Βρυξέλλες.
 
Στο τέλος, υπήρξε ο «Συμβιβασμός του Λουξεμβούργου» του 1966, σύμφωνα με τον οποίο μια χώρα είχε τη δυνατότητα να απαιτεί ομόφωνες αποφάσεις όταν διακυβεύονται βασικά εθνικά συμφέροντα.
 
Αυτό θα πρέπει να ισχύει ακόμη και όταν προβλέπεται επίσημα απόφαση με πλειοψηφία. Η συμφωνία δεν ήταν επίσημος νόμος ή εκτελεστός νόμος, αλλά στην πραγματικότητα διαμόρφωσε μια πολιτική κουλτούρα της κοινότητας προσανατολισμένη στη συναίνεση και όχι στην αντιπαράθεση.
 
Από τη δεκαετία του 1980, η αρχή της ομοφωνίας έχει αναβληθεί, επειδή η ικανότητα δράσης έπρεπε να διατηρηθεί καθώς αυξανόταν ο αριθμός των μελών.
 
Ωστόσο, διατηρήθηκε σκόπιμα σε ορισμένες ιδιαίτερα ευαίσθητες περιοχές. Αυτά περιελάμβαναν τη φορολογική πολιτική, την κοινωνική πολιτική, τμήματα της ενεργειακής πολιτικής, την ένταξη νέων κρατών μελών – και την εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.
 
Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο και οι τροποποιήσεις των Συνθηκών απαιτούν επίσης ομοφωνία. Κατά συνέπεια, η ίδια η αρχή της ομοφωνίας θα μπορούσε να καταργηθεί μόνο ομόφωνα.

Το βέτο χρησιμοποιήθηκε σε τουλάχιστον 47 περιπτώσεις μόνο από το 2011

Το γεγονός ότι αυτή η αρχή της ομοφωνίας υπάρχει ιδιαίτερα σε αυτούς τους ευαίσθητους τομείς έχει ιστορική και πολιτική προστατευτική λειτουργία. Η παραχώρηση της κυριαρχίας λήψης αποφάσεων σε βασικούς τομείς της κρατικής τάξης, όπως η εξωτερική πολιτική και η φορολογία, στα κράτη μέλη προστατεύει την εθνική τους κυριαρχία.
 
Επιπλέον, η αρχή της ομοφωνίας προστατεύει την ισορροπία εντός της Ε.Ε.: αποτρέπει τα μικρότερα κράτη από το να υπερψηφίζονται απλώς σε θέματα που επηρεάζουν επίσης τα συμφέροντά τους. Επιπλέον, η ομοφωνία ενισχύει την αρχή της επικουρικότητας και αναγκάζει επίσης τις Βρυξέλλες να σταθμίσουν εάν είναι απαραίτητος ένας ευρωπαϊκός κανονισμός.
 
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της ΕΟΚ, της ΕΚ και της Ε.Ε., μεμονωμένες χώρες έχουν επανειλημμένα χρησιμοποιήσει την αρχή της ομοφωνίας για να προστατεύσουν τα βασικά εθνικά συμφέροντα. Τα τελευταία χρόνια, ήταν κυρίως η Ουγγαρία και η Πολωνία.
 
Συνολικά, υπήρξαν τουλάχιστον 47 βέτο από 15 κράτη μέλη σε 39 θέματα από το 2011, σύμφωνα με τον Michal Ovádek, λέκτορα ευρωπαϊκών θεσμών, πολιτικής και χάραξης πολιτικής στο University College του Λονδίνου.
 
Η Πολωνία έχει ασκήσει βέτο σε τουλάχιστον επτά υποθέσεις από το 2011, κυρίως για θέματα μετανάστευσης. Ουγγαρία σε 20 περιπτώσεις. Οι περισσότερες άλλες χώρες σε μία ή δύο μόνο περιπτώσεις.
 
 
(Με υλικό από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Leave the field below empty!