Η δημοκρατία είναι η βάση της ελευθερίας, της ευημερίας και της ασφάλειάς μας, λέει η Ursula von der Leyen σύμφωνα με πρόσφατο δελτίο Τύπου της Ε.Ε.: Τα βασικά στοιχεία αυτής της δημοκρατίας θα πρέπει να ενισχυθούν από την «ασπίδα της δημοκρατίας» της Ε.Ε.. Είναι, όμως, παραγματικά έτσι; Το δελτίο τύπου αναφέρει επίσης:

Βασικό αποτέλεσμα της Ευρωπαϊκής Ασπίδας για τη Δημοκρατία θα είναι ένα νέο Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοκρατικής Ανθεκτικότητας, το οποίο θα συγκεντρώνει την εμπειρογνωσία και τους πόρους της Ε.Ε. και των κρατών μελών για τη βελτίωση της συλλογικής μας ικανότητας να προβλέπουμε, να εντοπίζουμε και να αντιμετωπίζουμε απειλές και να οικοδομούμε δημοκρατική ανθεκτικότητα.

Με τα κράτη μέλη στον πυρήνα του, το Κέντρο θα χρησιμεύσει ως πλαίσιο για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών και τη στήριξη της ανάπτυξης ικανοτήτων για την προστασία από εξελισσόμενες κοινές απειλές, ιδίως τη χειραγώγηση των πληροφοριών και τις παρεμβάσεις από το εξωτερικό και την παραπληροφόρηση.

Ο αγώνας κατά της «παραπληροφόρησης» και της υποτιθέμενης χειραγώγησης πληροφοριών από το εξωτερικό πρόκειται να περάσει στον επόμενο γύρο: κέντρο ανθεκτικότητας, δίκτυο ελέγχου γεγονότων, επιδοτήσεις για επιλεγμένα μέσα ενημέρωσης και «influencers».

Η παραπληροφόρηση και η ξένη επιρροή είναι προβλήματα που οι ευρωκράτες ηγέτες ζωγραφίζουν στον τοίχο μέρα με τη μέρα φοβούμενοι ότι θα χάσουν επιρροή και θέσεις. Ο πολίτης, ωστόσο, τα αντιλαμβάνεται όλο και περισσότερο ως προσχηματικές δικαιολογίες για επιθέσεις λογοκρισίας.

Την άποψη αυτή επιβεβαιώνει η ευρωβουλευτής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ESN, Christine Anderson, η οποία ασκεί δριμεία κριτική στην υποτιθέμενη ασπίδα της δημοκρατίας: «Δεν πρέπει να υπάρχει κάτι τέτοιο σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία. Δεν είναι τίποτε καινούργιο από την τήρηση και την επέκταση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος χρηματοδότησης για ΜΚΟ και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που είναι προσηλωμένες στην επίσημη ατζέντα της Ε.Ε. – με άμεση οικονομική εξάρτηση από την Επιτροπή. Αμέτρητα σκάνδαλα σχετικά με την παράνομη χρηματοδότηση ΜΚΟ προφανώς δεν αποτρέπουν την Ε.Ε. από το να αξιοποιήσει την κοινωνία των πολιτών στο κάρο της. Οι ΜΚΟ γίνονται κυβερνητικές ΜΚΟ που οργανώνονται από την κυβέρνηση, όπως στην Κίνα».

Φυσικά, αυτή η υποτιθέμενη κοινωνία των πολιτών γίνεται πολιτικά ελεγχόμενη μέσω πριγκιπικών επιδοτήσεων: «Όλα τα μέτρα στοχεύουν στην πολιτικοποίηση της λεγόμενης κοινωνίας των πολιτών. Εάν το κράτος πληρώνει αυτούς που λένε την αλήθεια, τότε αυτό δεν είναι δημοκρατία, αλλά μια ελεγχόμενη δημόσια σφαίρα.

Οι Βρυξέλλες μιλούν για «προστασία της δημοκρατίας» – αλλά εννοούν προστασία από τη δημοκρατική ποικιλλομορφία των απόψεων. Όποιος ασκεί πολιτικό έλεγχο στα μέσα ενημέρωσης, τις πλατφόρμες και τους influencers καταστρέφει τα θεμέλια που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται», καταγγέλλει η Anderson.

Και καταλήγει: «Με αυτό το πρόγραμμα, η Επιτροπή τολμά να καθιερώσει μια ευρωπαϊκή κυριαρχία ερμηνείας – από τον έλεγχο γεγονότων έως την παρακολούθηση εκλογών έως την προώθηση του «ορθού» περιεχομένου. Αυτή είναι η ιδεολογική αυτοενδυνάμωση – ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός αλήθειας στο όνομα της ανθεκτικότητας. Αλλά η δημοκρατία δεν χρειάζεται προστατευτικά τείχη, αλλά ελευθερία και διαμάχες. Όποιος προστατεύει τη δημοκρατία από τον πολίτη την καταργεί».