Συνάντησα την έκρηξη του Διαστημικού Λεωφορείου Challenger το 1986, ίσως πριν από ένα ή δύο χρόνια, μέσω μιας αναζήτησης στο διαδίκτυο, και βρήκα τη συνωμοσία ότι αυτά τα άτομα που υποτίθεται ότι πέθαναν στο Challenger ζουν διπλές ζωές.

Η ιδέα πίσω από αυτή τη θεωρία είναι ότι η διαστημική έκρηξη ήταν μια τραγωδία που είδαν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο -συμπεριλαμβανομένων των παιδιών- και επαναλήφθηκε ξανά και ξανά. Λόγω αυτής της «φρικτής τραγωδίας», πρότεινε η αφήγηση, κανείς δεν πρέπει ποτέ να τολμήσει ξανά στο διάστημα ή να επιστρέψει στο φεγγάρι.

Όταν αρχίζεις να μελετάς ψεύτικες σημαίες, αρχίζεις να βλέπεις το ίδιο σενάριο επανειλημμένα: υπάρχει πάντα μια κάμερα, υπάρχει πάντα μια καταγεγραμμένη εικόνα και αυτή η εικόνα επαναλαμβάνεται μέχρι αηδίας μέχρι να επικρατήσει η ιδέα.

Το ίδιο μοτίβο συνέβη στις 9/11, το ίδιο πράγμα όταν υποτίθεται ότι πήγαμε στο φεγγάρι – είναι πάντα τα ίδια συγκεκριμένα κλιπ που επαναλαμβάνονται ατελείωτα.

Ωστόσο, με το Challenger, βλέπουμε κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Η συνωμοσία υποδηλώνει ότι αν εξετάσετε τα στοιχεία μέσω αναζητήσεων στο Διαδίκτυο (και πρέπει να το πάρετε με επιφύλαξη, καθώς δεν ξέρετε πόσο έγκυρα είναι), τα άτομα από το πλήρωμα του Challenger είναι πολύ ζωντανά και εξακολουθούν να ζουν τη ζωή τους.

Ακόμα και το Snopes1, στην προσπάθειά τους να καταρρίψουν αυτή τη θεωρία, στην πραγματικότητα τεκμηριώνει πώς έξι από τα επτά μέλη του πληρώματος του Challenger έχουν αυτό που αποκαλούν «εκπροσώπους» ή σωσίες που μοιάζουν εντυπωσιακά και ζουν σήμερα.

Αυτό εγείρει ένα κρίσιμο ερώτημα: Πιστεύουμε ότι είναι δυνατόν οι χαρακτήρες να «σκοτωθούν» μόνο για να επανεμφανιστούν παίζοντας έναν άλλο ρόλο;

Ένα άλλο παράδειγμα που εμπίπτει σε αυτή τη συνωμοσία σωσία/επαναπροσδιορισμού ταυτότητας περιλαμβάνει κάποιον που όλοι γνωρίζουμε: τον Alex Jones.

Ο Alex Jones μοιάζει εντυπωσιακά με τον Bill Hicks, έναν stand-up κωμικό που πέθανε το 1994 από καρκίνο στο πάγκρεας σε ηλικία 32 ετών. Ο Jones έγινε γνωστός τη δεκαετία του 1990 με παρόμοια φυσική ομοιότητα με τον Hicks – χαρακτηριστικά προσώπου, μοτίβα ομιλίας, τρόπους, μοτίβα φωνής.

Είναι σαν το ίδιο άτομο να εξαφανίστηκε σε έναν χαρακτήρα και να εμφανίστηκε ως άλλος.

Έτσι, το ερώτημα που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι το εξής: Πιστεύουμε ότι είναι δυνατό για τις κυρίαρχες δυνάμεις να σκοτώνουν ανθρώπους μπροστά στα μάτια μας και απλώς να τους αναθέτουν σε έναν άλλο χαρακτήρα; Ή απλώς σκοτώνουν ανθρώπους μπροστά στα μάτια μας με τα πιο απλά μέσα;

Όσο περισσότερο το σκέφτεσαι αυτό, τόσο περισσότερο συνειδητοποιείς ότι αυτά τα γεγονότα είναι ψυχολογικές επιχειρήσεις – ψεύτικες σημαίες – και δεν μπορείς να πιστέψεις τίποτα από όσα βλέπεις στην τηλεόραση.

Το γεγονός του Charlie Kirk: Όταν η μηχανή κινείται

Ένα πράγμα που μου έρχεται πάντα στο μυαλό: Γιατί εμπλέκεται πάντα μια κάμερα;

Γιατί καταγράφεται πάντα μια συγκεκριμένη σκηνή; Αυτό είναι που εξαπλώνεται ιογενώς – όχι μόνο με τη δολοφονία του Charlie Kirk, αλλά και με άλλα πρόσφατα γεγονότα: τη δολοφονία του μαύρου άνδρα και της λευκής γυναίκας, τη δολοφονία του CEO της United Healthcare.

Όλα αυτά τα γεγονότα τυχαίνει να αποτυπώνονται με αυτή τη συγκεκριμένη άποψη. Γιατί αποτυπώνεται πάντα τέλεια;

Εδώ είναι το θέμα: όταν κάτι συμβαίνει πραγματικά φυσικά, συνήθως δεν βλέπουμε αυτό να συλλαμβάνεται από έναν φωτογραφικό φακό. Δεν είδαμε τη βιντεοκασέτα του ιδρυτή της Cash App, Bob Lee, και υπάρχουν άλλες δολοφονίες υψηλού προφίλ που απλά δεν είδαμε. Αλλά αυτά τα γεγονότα θέλουν να μας δώσουν κάτι να καταλάβουμε – τα αποτυπώνουν καθαρά, υπάρχει πάντα μια κάμερα.

Αυτό με κάνει να σκέφτομαι: περισσότερο από πιθανό, αν υπάρχει μια κάμερα τέλεια τοποθετημένη, πιθανότατα κλίνει προς ψυχολογικές λειτουργίες και όχι φυσικά γεγονότα. Αυτό είναι το πρώτο βήμα.

Βήμα δεύτερο: Τα στοιχεία που λείπουν

Πρέπει να φωνάξω 

Γιατί δεν ήταν μέχρι που είδα το άρθρο της2 που συνειδητοποίησα ότι αυτό είναι πραγματικά πιο πιθανό ψεύτικο από ο,τιδήποτε άλλο.

Αυτό που συνάντησα ήταν η παρατήρησή της: Έχετε ένα χώρο γεμάτο φοιτητές που χρησιμοποιούν τα τηλέφωνά τους για να καταγράψουν τα πάντα. Το ενενήντα οκτώ τοις εκατό των φοιτητών είναι ενεργοί σε κοινωνικές πλατφόρμες καθημερινά. Οι έφηβοι έχουν εμμονή με την καταγραφή της ζωής τους.

Μου λέτε ότι με όλους αυτούς τους φοιτητές παρόντες, τίποτα άλλο δεν αποτυπώνει αυτό το γεγονός; Κανείς άλλος δεν το ηχογράφησε; Αυτό είναι τρελλό, γιατί αργότερα θα δείτε “ω, κοιτάξτε, εδώ είναι το βίντεο”, αλλά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν άλλες γωνίες μας φέρνει πίσω στο σημείο νούμερο ένα: είναι πάντα αυτή η εικόνα. Γιατί είναι πάντα αυτή η συγκεκριμένη εικόνα;

Επισημαίνοντας άλλα σχετικά στοιχεία:

• Έλλειψη πολλαπλών γωνιών κάμερας (το ίδιο πρόβλημα που είδαμε με την κατάσταση Τραμπ)

• Χρήση στοιχείων βίντεο που δημιουργούνται από AI σε ορισμένες ενότητες και κλιπ

• Χέρια σαν μανεκέν που δεν φαίνονται φυσικά

Αυτά τα βίντεο τεχνητής νοημοσύνης βλέπουμε να καρποφορούν.

Ο σκοπός των ανωμαλιών

Να τι λέω στους ανθρώπους που εξετάζουν αυτά τα πράγματα: τα χέρια του μανεκέν, τα στοιχεία τεχνητής νοημοσύνης και όλα τα άλλα αφήνονται εκεί επίτηδες.

Αν επιλέξετε να αποδεχτείτε την κυρίαρχη αφήγηση ότι ο Charlie Kirk δολοφονήθηκε, αγνοείτε όλα αυτά τα κραυγαλέα σημάδια και αποδέχεστε την ιστορία. Παραδίνεσαι στην υποταγή ό,τι θέλουν να πιστέψετε. 

Αυτός είναι ο λόγος που κυριολεκτικά προσπάθησα να μην το κοιτάξω αρχικά. Όταν συνέβη για πρώτη φορά, σκέφτηκα «ω, αυτό είναι λυπηρό», αλλά μετά από ώρες λέω, «ουάου, εντάξει – αυτό μοιάζει με ψεύτικη σημαία».

Και πάλι, εδώ είναι η βασική εικόνα: με ένα φυσικό γεγονός, συμβαίνει, και αυτό είναι. Αλλά όταν βλέπετε το σύστημα να κινείται – όταν το μηχάνημα κινείται άψογα – το ραντάρ σας πρέπει να κρούει συναγερμό.

Το γεγονός είναι ότι αυτό ήταν πιθανότατα μια ψεύτικη σημαία, μια psyop.

Ποιος ξέρει αν ο πραγματικός Charlie Kirk βρίσκεται κάπου αλλού και ζει τη ζωή του, αλλά με βάση όλα όσα μπορούμε να παρατηρήσουμε, αυτό μοιάζει σαν να κατασκευάστηκε για να κάνει τους ανθρώπους να ενοχλούνται, να θυμώνουν και να αναστατώνονται ο ένας με τον άλλον – ανακατεύοντας τα νερά για να ανέβουν τα τρολ.

Αυτό ακριβώς βλέπουμε τώρα. Αυτός είναι ο στόχος των ψυχολογικών επιχειρήσεων.

Η ετυμηγορία

Μπορείτε να βγάλετε την ετυμηγορία μόνοι σας. Είμαι εδώ για να πω: νούμερο ένα, δεν ξέρω με βεβαιότητα. νούμερο δύο, δεν με νοιάζει πραγματικά από την άποψη της συναισθηματικής επένδυσης. Αλλά με βάση όλα τα στοιχεία, μπορώ είτε:

Επιλογή Α: Πιστέψω την κυρίαρχη αφήγηση επειδή την είδα στην τηλεόραση και απλώς το αποδέχομαι για αυτό που είναι.

Επιλογή Β: Κοιτάζω την ιστορία και συνειδητοποιώ ότι συμβαίνουν δολοφονίες, αλλαγή ταυτότητας, υπάρχουν πάντα αυτές οι τέλειες γωνίες κάμερας και όταν αυτά τα τρία ή τέσσερα στοιχεία ευθυγραμμίζονται, το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για μια ψευδή σημαία – ένα psyop, ένα σκηνοθετημένο γεγονός.

Μπορώ είτε να πάω με το μοτίβο των αποδεικτικών στοιχείων είτε να πάω με το μοναδικό κομμάτι των «αποδεικτικών στοιχείων» – που η κυρίαρχη αφήγηση μου είπε ότι είναι πραγματικό, και θα πρέπει να το αποδεχτώ.

Κλίνω προς αυτό που λένε τα στοιχεία: μοιάζει με σκηνοθετημένο γεγονός.

Είμαι περίεργος να δω τι πιστεύετε όλοι, αλλά δεν πιστεύω πλέον την αφήγηση ότι ο Charlie Kirk δολοφονήθηκε – γιατί η αποδοχή αυτού σημαίνει ότι αγνοούμε όλα τα στοιχεία που υποδηλώνουν ότι αυτό ήταν πιθανότατα σκηνοθετημένο.

Αυτό μοιάζει με ένα άλλο παράδειγμα της ανορθόδοξης αφήγησης που επικρατεί παρά την κυρίαρχη και συνωμοσιολογική προπαγάνδα.

Διάολε, η πιθανότητα μπορεί να είναι ότι μάλλον δεν ήταν καν εκεί.