Τόσο η Bild όσο και το Der Spiegel κερδίζουν πολλά από αυτό. Η Bild γράφει: «Ο εκπρόσωπος της Weidel Daniel Tapp είχε δηλώσει στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι το αφεντικό του είχε προσκληθεί, αλλά αποφάσισε να μην έρθει».

Πιθανότατα δεν το έκανε αυτό, αλλά είπε ότι δεν θα επισκεπτόταν ούτε την παράσταση ούτε το εστιατόριο του φεστιβάλ, και αυτές οι πληροφορίες βασίζονται επίσης σε δελτία τύπου. Αλλά έτσι ήταν, δεν κάθισε ανάμεσα στο κοινό, αλλά σε ένα ιδιωτικό δωμάτιο που δεν ανήκε στην περιοχή της παράστασης, όπως συνηθίζεται σε ιδιωτικά δωμάτια.

Το Der Spiegel, από την άλλη πλευρά, ανακοινώνει με τον καλύτερο τρόπο «ότι η Weidel ήταν εκεί – αν και η ίδια είχε προηγουμένως υποσχεθεί το αντίθετο». Για να δηλώσει στη συνέχεια στην επόμενη πρόταση τι πραγματικά υποσχέθηκε σύμφωνα με τον Τύπο: «Προηγουμένως, η Weidel είχε ισχυριστεί ότι δεν θα επισκεπτόταν την παράσταση ή το εστιατόριο του φεστιβάλ παρά το γεγονός ότι είχε προσκληθεί». Στο Der Spiegel, δεν διαβάζουν καν τα δικά τους κείμενα. Αλλά το πιο όμορφο πράγμα είναι ο τίτλος της Bild: «Ενώ η Βίκυ τραγουδούσε, η Alice Weidel κρύφτηκε στο κάστρο». Μα, φυσικά, έτσι θα ήταν: η Wiedel καθόταν φοβισμένη στο υπόγειο, ενώ η ποικιλλόμορφη ζωή της «δημοκρατίας μας» έκανε σώου επί σκηνής.

Παραδόξως, η φωτογραφία της εφημερίδας Bild, η οποία είναι τόσο υπερβολική, δείχνει ότι όχι μόνο η Weidel και η πριγκήπισσα Thurn und Taxis απολάμβαναν την ιδιωτικότητα της κρυψώνας, αλλά και τουλάχιστον τρεις άλλοι, δύο άνδρες και μια γυναίκα, καθώς και δύο άνδρες από το προσωπικό στο παρασκήνιο. Το να “κρύβεσαι”, φαντάζομαι, μοιάζει πολύ διαφορετικό, δεν συμφωνείτε;

Παρεμπιπτόντως, αν πήραν στα σοβαρά τον δικό τους τίτλο, το ερώτημα δεν πέρασε από το μυαλό κανενός στην Bild, ότι έχουμε ήδη καταλήξει ορισμένοι πολιτικοί να πρέπει να κρύβονται επειδή η ανοχή έχει γίνει μια παρεξηγημένη άγνωστη λέξη στους γνωστούς και διαβόητους κύκλους, για να μην αναφέρουμε τη λογική.

Η πριγκήπισσα Gloria Thurn und Taxis το είδε παρόμοια. «Η φασαρία αποδεικνύει», είπε, «τι συμβαίνει με την ελευθερία της έκφρασης στη χώρα μας, ότι ούτε καν μια ιδιωτική επίσκεψη από μία δημοκρατικά εκλεγμένη, επιτυχημένη πολιτικό δεν είναι πλέον δυνατή».

Βάσει αυτών των δημοσιευμάτων του Τύπου, τα οποία μπορούμε να εμπιστευτούμε ή όχι, πρέπει να ανακαλέσω την εκτίμησή μου. Όχι για τη Βίκυ Λέανδρο, τα λόγια της μιλούν από μόνα τους. Αλλά για την πριγκήπισσα Gloria von Thurn und Taxis, την οποία είχα κατηγορήσει άδικα ότι αγκαλιάζει την τρέχουσα κατάσταση των πραγμάτων.

Όχι, δεν το έκανε, τιμώρησε τους αριστερούς με περιφρόνηση και μπόρεσε να τηρήσει τον λόγο της και την πρόσκλησή της. Έχει αντιταχθεί στο ολοένα και πιο ολοκληρωτικό κλίμα στη Γερμανία – μια πραγματική κλιματική αλλαγή, ακόμη και ανθρωπογενή, η οποία είναι ευπρόσδεκτη στους αριστερούς κύκλους αντί να φοβάται– με τον δικό της τρόπο.

Έχει τον σεβασμό μου γι’ αυτό!

Ωστόσο, η ιστορία δεν έχει τελειώσει, γιατί εν τω μεταξύ η Gloria von Thurn und Taxis έχει μιλήσει η ίδια. Στο NIUS Live, όχι μόνο της πήραν συνέντευξη, αλλά και την άφησαν να πει λεπτομερώς, μπορείτε να ακούσετε το ρεπορτάζ περίπου στο λεπτό 32.

Είχε καλέσει τη φίλη της Alice Weidel, κάτι που κανείς δεν έπρεπε να γνωρίζει, επειδή όλοι γνώριζαν πώς θα αντιδρούσαν οι συνήθεις κύκλοι. Καθώς κάθισαν σε ένα μικρό κύκλο πίνοντας τσάι, έμαθαν ότι το εστιατόριο του φεστιβάλ είχε γράψει στον διοργανωτή ότι δεν θα εξυπηρετούσε τους περίπου 50 προσκεκλημένους αν η κυρία Weidel ήταν παρούσα. 

H Weidel τότε πρότεινε ήρεμα ότι θα μπορούσε να μείνει στο κάστρο, ήταν συνηθισμένη σε τέτοιες επιθέσεις. Αλλά εν τω μεταξύ, ο Λέανδρος είχε επικοινωνήσει με την εφημερίδα Bild.

Η πριγκήπισσα Thurn und Taxis της τηλεφώνησε και η Λέανδρος επέμεινε στην άποψή της. Η πριγκίπισσα σημείωσε ότι οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση ήταν εντελώς μάταιη, επειδή η τραγουδίστρια ήταν εντελώς πεισματάρα, αλλά αυτό δεν την ενοχλούσε τόσο πολύ, επειδή «δεν είχαμε όρεξη να παρακολουθήσουμε τη συναυλία της ούτως ή άλλως».

Στο κάστρο, οι άνθρωποι εξακολουθούσαν να εκπλήσσονται, επειδή ένα τραγούδι όπως το “Αγαπώ τη ζωή” (“Ιch liebe das Leben”) σίγουρα δεν θα ακουγόταν από τους αριστερούς και οι οπαδοί της Λέανδρος ήταν πιο πιθανό να είναι δυνητικοί ψηφοφόροι του AfD παρά αριστεροί ακτιβιστές.

Ακολούθησε ένα email από τον διοργανωτή, ο οποίος επίσης επιδόθηκε σε απειλές. Η Thurn und Taxis ζήτησε τώρα από τους στενούς φίλους της να εξηγήσουν σε άλλους φίλους ότι, αν δεν ήθελαν να παρακολουθήσουν την παράσταση, θα μπορούσαν να έρθουν στο κάστρο μετά το δείπνο, όπου θα μπορούσαν να απολαύσουν το βράδυ. Μερικοί από τους ανθρώπους που απευθύνθηκαν ήρθαν στο κάστρο, πολλοί έβγαλαν φωτογραφίες, οι οποίες δεν ενόχλησαν κανέναν, και ένας από τους συμμετέχοντες έστειλε στη συνέχεια την προαναφερθείσα φωτογραφία στην εφημερίδα Bild.

Ήταν μια ωραία βραδιά ανάμεσα σε περίπου 25 άτομα και σε κανένα δεν έλειψε η συναυλία. Μια πράξη διαμαρτυρίας αξίζει ιδιαίτερης μνείας: «Οι Ισπανοί φίλοι μας προχώρησαν μάλιστα: μπήκαν στη συναυλία, κάθισαν στην πρώτη σειρά και μόλις άρχισε η Λέανδρος να τραγουδά, σηκώθηκαν, επιδεικτικά, και βγήκαν έξω».

Η εκτίμηση της πριγκίπισσας: «Είναι απλά ανείπωτο ότι θέτουμε εκτός νόμου τους ανθρώπους σήμερα, όπως συνέβαινε στον Μεσαίωνα. Οι άνθρωποι που είναι βασικά άμεμπτοι πολίτες απεικονίζονται ως δεξιοί εξτρεμιστές από τους πολιτικούς και τον Τύπο που είναι υποταγμένος σε αυτούς, κάτι που δεν είναι σε καμμία περίπτωση αλήθεια.

Η εφημερίδα Bild και άλλα τμήματα του Τύπου θέλουν να υποκινήσουν τους ανθρώπους ο ένας εναντίον του άλλου. Όσον αφορά τη λειτουργία του εστιατορίου, είχε πει στην οικοδέσποινα ότι η αστυνομία δεν μπορούσε να εγγυηθεί την ασφάλεια των πελατών. Η αστυνομία ισχυρίζεται τώρα το αντίθετο.

Σε κάθε περίπτωση, οι διαδηλωτές κινήθηκαν γύρω από το συγκρότημα του παλατιού, χτυπώντας και πετώντας μπουκάλια μπύρας στον κήπο, «αλλά τι να πει κανείς; Τα γρυλίσματα των χοίρων δεν φτάνουν στο φεγγάρι!», πρόσθεσε η πριγκήπισσα.

Αυτά όσον αφορά την απεικόνιση της Gloria von Thurn und Taxis, που παραδίδεται με έναν τόνο απόλυτης γαλήνης και χωρίς κανένα ίχνος αυτού του αφρισμού στο στόμα που τόσο συχνά παρατηρείται μεταξύ των υποστηρικτών της «δημοκρατίας μας». Το γεγονός ότι δεν ενέδωσε ήταν ήδη εμφανές από τα όχι και τόσο αξιόπιστα δημοσιεύματα του Τύπου. Τώρα επιτέλους αποκαλύφθηκε η πραγματικότητα.

Και όσον αφορά τη Βίκυ Λέανδρο: κλείνουμε με μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της «Theo, πάμε στο Lotz» («Theo, wir fahr’n nach Lotz») και της λέμε ότι δεν θα ήταν και τόσο μεγάλη απώλεια αν πήγαινε πραγματικά εκεί με όποιον Theo και στη συνέχεια έμενε εκεί.

Τώρα, το αν οι άνθρωποι στην πολωνική πόλη Lodz το βλέπουν έτσι είναι ένα άλλο ερώτημα.