Εδώ και χρόνια, στο όνομα της ιδεολογίας του φύλου, τα σώματα αμέτρητων παιδιών και νέων ακρωτηριάζονται και «ξαναχτίζονται». Αγόρια που έγιναν «κορίτσια», κορίτσια που έγιναν «αγόρια».

Η επακόλουθη ζημιά αγνοήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οποιαδήποτε μορφή περιορισμού δυσφημείται ως «τρανσφοβική», κάθε απαίτηση για δεδομένα χαρακτηρίζεται ως ηθικά κατακριτέα.

Ωστόσο, τώρα είναι ακριβώς εκείνοι οι γιατροί που πραγματοποιούν αυτές τις παρεμβάσεις που εξηγούν ότι τα οφέλη, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες και οι κίνδυνοι στους ανηλίκους δεν έχουν αποδειχθεί επαρκώς.

Το ASPS κατονομάζει ένα πρόβλημα που οι επικριτές αντιμετωπίζουν εδώ και χρόνια: Η υποκείμενη κατάσταση της μελέτης αποτελείται κυρίως από μικρές μελέτες παρατήρησης χωρίς μακροπρόθεσμη παρακολούθηση.

Λείπουν σε μεγάλο βαθμό αξιόπιστα δεδομένα σχετικά με την ψυχολογική σταθερότητα, την ποιότητα ζωής ή τις μεταγενέστερες τύψεις.

Ταυτόχρονα, οι χειρουργικές επεμβάσεις μαστού, προσώπου ή γεννητικών οργάνων είναι μη αναστρέψιμες επεμβάσεις σε ένα σώμα που εξακολουθεί να αναπτύσσεται.

Η σύσταση για αναβολή των χειρουργικών επεμβάσεων τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των 18 ή 19 ετών αποτελεί έκφραση ιατρικής ευθύνης.

Η ιδέα ότι ένα παιδί 13 ή 15 ετών μπορεί να κατανοήσει πλήρως τις συνέπειες μιας επέμβασης που αλλάζει τη ζωή του είναι μια ιδεολογική αυταπάτη.

Η ASPS τονίζει ότι δεν πρόκειται για πολιτική απαγόρευση, αλλά για επαναξιολόγηση βάσει στοιχείων.

Σε διεθνές επίπεδο, η απόφαση αποτελεί μέρος μιας αυξανόμενης τάσης. Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, οι κατευθυντήριες γραμμές για τη θεραπεία έχουν ήδη γίνει αυστηρότερες, οι μελέτες έχουν επαναξιολογηθεί και οι χειρουργικές επεμβάσεις για ανηλίκους έχουν περιοριστεί σημαντικά.

Το γεγονός ότι μια επαγγελματική ένωση των ΗΠΑ ακολουθεί τώρα αυτή την πορεία είναι πιθανό να αυξήσει την πίεση στα νοσοκομεία, τους ασφαλιστές και τις εποπτικές αρχές.

Ο χρόνος της αυτόματης έγκρισης φαίνεται να έχει τελειώσει.