Στην πολιτεία του Νιου Τζέρσεϋ των ΗΠΑ, ο κυβερνήτης Phil Murphy υπέγραψε τον νόμο A4085 στις 11 Σεπτεμβρίου, ο οποίος νομιμοποιεί τη «φυσική οργανική αναγωγή» και την «ελεγχόμενη εποπτευόμενη αποσύνθεση» ανθρώπινων λειψάνων, πιο γνωστή ως ανθρώπινη κομποστοποίηση.

Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Jon Fleetwood, το Νιου Τζέρσεϋ είναι η 14η πολιτεία που περιλαμβάνει ακόμη και τους νεκρούς στην ατζέντα για το κλίμα. Ο εκπρόσωπος Julio Marenco της κομητείας Hudson, ο οποίος προώθησε το νομοσχέδιο, δήλωσε:

«(…) Το πιο σημαντικό είναι ότι παρέχει σε όλους έναν άλλο αξιοπρεπή τρόπο να αντιμετωπίσουν τα λείψανα των αγαπημένων τους προσώπων. Στο Νιου Τζέρσεϋ, είμαστε μια από τις μεγαλύτερες αγορές για αυτό. Και επειδή είμαστε τόσο πυκνοκατοικημένοι, είναι μια πολιτεία που εξαντλείται ο χώρος».

Το γραφείο του κυβερνήτη Murphy τόνισε επίσης ότι «η εισαγωγή ρυθμιζόμενων και εποπτευόμενων πρακτικών ανθρώπινης κομποστοποίησης παρέχει στις οικογένειες του Νιου Τζέρσεϋ μια σεβαστή και περιβαλλοντικά συνειδητή επιλογή στο τέλος της ζωής τους».

Η δίκη είναι τόσο τρομακτική όσο ακούγεται, λέει ο Fleetwood. Ένα ανθρώπινο σώμα τοποθετείται σε ένα χαλύβδινο δοχείο, καλυμμένο με άχυρο, ροκανίδια ή μηδική και σφραγίζεται σε αυτό, ενώ κυκλοφορεί ζεστός αέρας. Τις επόμενες 45 έως 60 ημέρες, το σώμα αποσυντίθεται σε ένα σωρό από αυτό που οι υποστηρικτές αποκαλούν «έδαφος πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά». Οι οικογένειες θα μπορούσαν στη συνέχεια να επιλέξουν να τα σκορπίσουν σαν στάχτη, να τα βάλουν σε έναν κήπο ή να τα χρησιμοποιήσουν για να γονιμοποιήσουν ένα φυτό εσωτερικού χώρου.

Αυτό δεν είναι μεταφορά, σύμφωνα με τον Fleetwood. Αυτό κυριολεκτικά σημαίνει αποσύνθεση του ανθρώπινου σώματος σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί πλέον να διακριθεί από το λίπασμα.

Ο «πράσινος» θάνατος ως πολιτική για το κλίμα

Ο νέος νόμος του Νιου Τζέρσεϋ δεν επηρεάζει μόνο τις ταφές, αλλά και την πολιτική, συνεχίζει ο Fleetwood.
Οι υποστηρικτές θα παρουσίαζαν την ανθρώπινη κομποστοποίηση ως μια «φιλική προς το περιβάλλον» επιλογή ταφής, υποστηρίζοντας ότι μειώνει τις εκπομπές CO₂, μειώνει τη χρήση γης για νεκροταφεία και αποφεύγει τις χημικές ουσίες ταρίχευσης.

Η Νέα Υόρκη έκανε ρητά αυτή τη σύνδεση με την ατζέντα για το κλίμα όταν νομιμοποίησε την ανθρώπινη κομποστοποίηση το 2022 και τη συνέδεσε με τους κλιματικούς στόχους της πολιτείας για μείωση των εκπομπών έως το 2050. Το ίδιο σκεπτικό εξαπλώνεται πλέον σε εθνικό επίπεδο.

Οι ακτιβιστές για το κλίμα υποστηρίζουν τώρα ότι η αποσύνθεση των ανθρώπινων σωμάτων σε σωρούς κομποστοποίησης είναι ένα απαραίτητο βήμα για να «σωθεί» ο πλανήτης.

Τα γραφεία τελετών έχουν αρχίσει να εμπορεύονται αυτή την πρακτική ως εναλλακτική λύση χωρίς ενοχές για οικογένειες που θέλουν να αποφύγουν το υποτιθέμενο καταστροφικό αποτύπωμα των παραδοσιακών κηδειών ή αποτεφρώσεων. Ο Fleetwood, από την άλλη πλευρά, βλέπει μια ανησυχητική τάση σε αυτή την προσέγγιση και γράφει:

«Υπάρχει μια μακάβρια ειρωνεία εδώ. Αυτό που κάποτε αφορούσε σωρούς σκουπιδιών, ζώα φάρμας ή απορρίμματα κήπων, τώρα διαφημίζεται ως ένα «βιώσιμο» μέλλον για τα ανθρώπινα λείψανα.

Ο ίδιος ο θάνατος βιομηχανοποιείται κάτω από τη σημαία της προστασίας του περιβάλλοντος.

Οι υποστηρικτές περιγράφουν την κομποστοποίηση του ανθρώπινου σώματος ως «ήπια μεταμόρφωση», «έδαφος πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά», «ζωή από το θάνατο». Αλλά χωρίς το γυαλιστερό χαρτί μάρκετινγκ, η ανθρώπινη κομποστοποίηση μοιάζει λιγώτερο με σεβασμό για τους νεκρούς και περισσότερο με εμπορευματοποίηση του σώματος».

Θρησκευτικές και ηθικές ανησυχίες

Ο Fleetwood επισημαίνει επίσης ότι πολλοί θρησκευτικοί ηγέτες βλέπουν την πρακτική ως παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ασυμβίβαστη με τις παραδόσεις που θεωρούν το σώμα ιερό. Η αναγωγή του ανθρώπου σε λίπασμα αντιμετωπίζει το σώμα ως πρώτη ύλη αντί να το θεωρεί άξιο στο θάνατο. Ως εκ τούτου, η Αρχιεπισκοπή του Νιούαρκ δημοσίευσε μια δήλωση κατά του νέου νόμου:

«Η Καθολική Εκκλησία δεν υποστηρίζει την ανθρώπινη κομποστοποίηση επειδή η πρακτική δεν σέβεται το ανθρώπινο σώμα με τρόπο που να συνάδει με την πίστη μας ή να αντανακλά την ελπίδα μας για την ανάσταση».

Όμως, παρά τις βαθιές ηθικές αντιρρήσεις, η τάση επιταχύνεται, επικρίνει ο Fleetwood. Η Ουάσιγκτον νομιμοποίησε την πρακτική το 2019 και σε μόλις έξι χρόνια ακολούθησαν άλλες 13 πολιτείες: Κολοράντο, Όρεγκον, Βερμόντ, Καλιφόρνια, Νέα Υόρκη, Νεβάδα, Αριζόνα, Ντέλαγουερ, Μέρυλαντ, Μινεσσότα, Μέην, Τζώρτζια και τώρα Νιου Τζέρσεϋ.

«Πίσω από το ήπιο μάρκετινγκ κρύβεται κάτι απαίσιο: μια κοινωνία που έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει τους νεκρούς ως σωρούς κομπόστ στην υπηρεσία της κλιματικής ιδεολογίας.

Είτε απεικονίζεται ως «φιλικό προς το περιβάλλον», «εξοικονόμηση κόστους» ή «ήπιο», η πραγματικότητα είναι ότι οι Αμερικανοί έχουν συνηθίσει να βλέπουν τα ανθρώπινα σώματα ως κάτι άλλο από λίπασμα για την πράσινη ατζέντα», καταλήγει ο Fleetwood.