Για παράδειγμα, η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε. Kaja Kallas (η οποία έχει επανειλημμένα επικριθεί για την πολεμική της στάση απέναντι στη Ρωσσία) περιέγραψε εσωτερικά την Πρόεδρο της Επιτροπής ως «δικτάτορα» εναντίον της οποίας μπορούσε να κάνει ελάχιστα ή τίποτα. 

Η φιλελεύθερη Εσθονή πολιτικός θα ήθελε να έχει περισσότερη δύναμη και επιρροή. Η von der Leyen (η οποία προφανώς έχει μάθει από την Angela Merkel), ωστόσο, φαίνεται να προτιμά να διασφαλίσει ότι καμμία άλλη επιτροπή δεν θα λάβει «πάρα πολλές» αρμοδιότητες κατακερματίζοντας τις αρμοδιότητες. Αυτό θα αποδυνάμωνε τη δική της θέση.

Στην περίπτωση της Kaja Kallas, για παράδειγμα, με την απόσυρση των αρμοδιοτήτων για τη Μεσόγειο, τη δημιουργία μιας νέας Γενικής Διεύθυνσης για τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και τον Περσικό Κόλπο. Αυτό υπάγεται άμεσα στην Επιτροπή της Ε.Ε. και όχι στο Γραφείο της Επιτρόπου Kallas. Η von der Leyen παρενέβη επίσης στις επιθυμίες του προσωπικού της.

Ωστόσο, η πολιτικός του CDU, η οποία, όπως και η φιλελεύθερη συνάδελφός της, επαινέθηκε στις Βρυξέλλες επειδή θα ήταν περισσότερο βάρος στη χώρα της, προκαλεί οργή και εκεί. Η υπόθεση της ένεσης γονιδίου Pfizer ήταν μόνο μία από τις πολλές.

Όμως, ενώ οι άνδρες αντίπαλοί της δεν φοβούνται να επικρίνουν άμεσα την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Kallas ακολουθεί τον έμμεσο δρόμο. Γιατί αυτή η «διαρροή» είναι εγγυημένο ότι δεν είναι σύμπτωση, αλλά στρατηγική. Τώρα είναι θέμα χρόνου να κλιμακωθεί το «ξεκατίνιασμα» στις Βρυξέλλες.