Μόλις επιλύθηκε η μαζική διακοπή ρεύματος στο νοτιοδυτικό Βερολίνο, εμφανίζονται νέες απειλές.

Η επονομαζόμενη τρομοκρατική «Vulkangruppe» ανακοίνωσε νέες επιθέσεις σε μια επιστολή που δημοσιεύτηκε στο Indymedia το βράδυ της Τετάρτης. Κυριολεκτικά, διαβάζουμε:

«Αυτή η επίθεση δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση, ούτε μια μεμονωμένη έκρηξη. Είναι η πρώτη ροή λάβας σε μια μεγάλη εκστρατεία που θα εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα. Επιτιθέμεθα στις υποδομές που κρατούν τον καπιταλισμό σε λειτουργία:

Σιδηροδρομικές γραμμές που μεταφέρουν όπλα και σκουπίδια. Εργοστάσια που συνεχίζουν την εκμετάλλευση υπό το πρόσχημα της «βιωσιμότητας». Ηλεκτρικά δίκτυα που φωτίζουν τις βίλες των πλουσίων ενώ οι φτωχοί παραμένουν στο σκοτάδι. Tesla, Vattenfall, RWE – τα έργα σας είναι οι στόχοι μας. Δεν θα σταματήσουμε μέχρι να καταρρεύσει ο απολιθωμένος και ψηφιακός κολοσσός».

Σε επιστολή που αργότερα διαγράφηκε από την πλατφόρμα, φέρεται μάλιστα να ανακοινώθηκε επίθεση στην παροχή ρεύματος στο Marzahn-Hellersdorf, όπως ανέφερε η Berliner Zeitung λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι. Λέγεται ότι είπε:

«Η παροχή ρεύματος στην περιοχή Marzahn-Hellersdorf [είναι] εξοπλισμένη με ασφάλεια χρόνου».

Όπως γράφει σήμερα και η Tagesspiegel, η αστυνομία ελέγχει τη γνησιότητα, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει βρει στοιχεία εφαρμογής.

Αυτή η κλιμάκωση – λίγες μέρες μετά την εμπρηστική επίθεση που βύθισε δεκάδες χιλιάδες στο κρύο και το σκοτάδι – έχει προκαλέσει ένα κύμα τρέχουσας κριτικής. Στρέφεται κυρίως κατά των μακροχρόνιων αποτυχιών της πολιτικής: τον συστηματικό ευτελισμό του αριστερού εξτρεμισμού και την παραμέληση της προστασίας των υποδομών ζωτικής σημασίας.

Αξιοσημείωτο είναι ότι σε όλο το αριστερό φάσμα – από τα κατεστημένα ΜΜΕ μέχρι την αυτόνομη σκηνή – κυριαρχεί η οριοθέτηση και η κριτική των δράσεων της τρομοκρατικής ομάδας «Vulkangruppe».

Η Taz, για παράδειγμα, περιγράφει την επίθεση της 3ης Ιανουαρίου ως «αδικαιολόγητη» και προειδοποιεί ότι «βλάπτει μαζικά την υπόθεση» της αριστεράς, καθώς επιβαρύνει άσκοπα τους ευάλωτους. Η Freitag, από την άλλη πλευρά, το βλέπει αυτό ως μια αντιπαραγωγική κλιμάκωση που αποδέχεται τον πόνο για τους ηλικιωμένους και τους άρρωστους, τροφοδοτεί τη δεξιά αναταραχή και δεν προωθεί την ενεργειακή μετάβαση, αλλά βλάπτει την αριστερή πολιτική στο σύνολό της.

Ακόμη και στην αυτόνομη και αριστερή εξτρεμιστική σκηνή, η οποία είναι πιθανό να είναι ιδεολογικά πιο κοντά στη Vulkangruppe, δεν υπάρχει υποστήριξη. Στην κεντρική πλατφόρμα Indymedia, όπου παραδοσιακά δημοσιεύονται επιστολές τρομοκρατικής ευθύνης, εμφανίστηκε μια επιστολή από την υποτιθέμενη «αρχική Vulkangruppe» από το 2011, η οποία αποστασιοποιείται ρητά από τις τρέχουσες ενέργειες:

«Αποστασιοποιούμαστε ρητά από όλες τις ενέργειες των τελευταίων ετών (…) Τα κείμενα και οι πράξεις των τελευταίων ετών δεν προέρχονται από εμάς».

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Προστασία του Συντάγματος χαρακτηρίζει αυτή την επιστολή αποστασιοποίησης ως αυθεντική. Ομάδες όπως η Παρεμβατική Αριστερά (IL) ή οι αυτόνομες δομές Antifa δεν έχουν εκδώσει δημόσιες δηλώσεις που να υπερασπίζονται την πράξη ή να σχολιάζουν με αλληλεγγύη – αντίθετα, η σύγχυση λόγω των ανταγωνιστικών επιστολών και η αμφιλεγόμενη στάση απέναντι στη μαχητικότητα τέτοιων ενεργειών κυριαρχούν στη σκηνή.

Η “Vulkangruppe” λειτουργεί έτσι αρκετά απομονωμένη, γίνεται αντιληπτή ως επιβλαβής και κλιμακούμενη και δεν βρίσκει ευρεία υποστήριξη ακόμη και σε δυνητικά στενούς κύκλους. Σε μια δεύτερη ανάληψη ευθύνης, η ομάδα απορρίπτει κατηγορηματικά τις εικασίες για μια ρωσική επιχείρηση ψευδούς σημαίας: Αυτές δεν είναι «τίποτα περισσότερο από μια προσπάθεια να κρύψουν τη δική τους αδυναμία» (βλ. εδώ και εδώ).

Ένα ιδιαίτερα έντονο σημείο κριτικής είναι ότι οι επιθέσεις επηρεάζουν κυρίως τον γενικό πληθυσμό – Οι ηλικιωμένοι, οι άρρωστοι, οι οικογένειες και τα κανονικά νοικοκυριά – που δεν ευθύνονται πρωτίστως για τα καταγγελλόμενα συστημικά λάθη (καπιταλισμός, βιομηχανία ορυκτών καυσίμων). Η προαναφερθείσα επιστολή, η οποία δημοσιεύτηκε χθες το βράδυ στο Indymedia, αναφέρει:

«Ζητούμε συγγνώμη από τους λιγώτερο εύπορους που επηρεάζονται από τις διακοπές – τα βάσανά σας δεν είναι ο στόχος μας, αλλά η συνέπεια ενός συστήματος που πολεμάμε. Συγκρατούμαστε με τους ιδιοκτήτες και τους διαχειριστές βίλας στο Lichterfelde και το Steglitz: Μπορείτε να αντέξετε οικονομικά τις γεννήτριες ρεύματος έκτακτης ανάγκης ενώ καταστρέφουμε τα θεμέλια της κυριαρχίας σας».

Ευτελισμός του αριστερού εξτρεμισμού: «Τυφλός στο αριστερό μάτι»

Η πιο έντονη κριτική απευθύνεται στον επί δεκαετίες ευτελισμό της αριστερής βίας. Ο Benjamin Jendro του συνδικάτου αστυνομικών (GdP) είπε στην Die Welt:

«Έχουμε υποβαθμίσει τον αριστερό εξτρεμισμό στη χώρα μας εδώ και δεκαετίες».

Ο ερευνητής του εξτρεμισμού Hendrik Hansen προειδοποιεί για «τυφλά σημεία» από την πλευρά των αρχών ασφαλείας, οι οποίες εστιάζουν μονόπλευρα στον δεξιό εξτρεμισμό και παραμελούν τις αριστερές απειλές.

Σε ένα άρθρο με τίτλο «Τυφλός στο αριστερό μάτι», η Jüdische Allgemeine μιλά για «συστηματικό ευτελισμό της αριστερής εξτρεμιστικής βίας», που ευνοείται από την πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία δείχνουν υπερβολική προσοχή στα αριστερά περιβάλλοντα από φόβο ψευδών αποδόσεων.

Η βία από τα αριστερά συχνά υποτιμάται ως «διαμαρτυρία» ή «ακτιβισμός», ενώ οι δεξιές πράξεις θεωρούνται αμέσως τρομοκρατικές.

Αυτή η στάση ενθαρρύνει δράστες όπως η «Vulkangruppe», η οποία, προσέξτε, λειτουργεί ατιμώρητα από το 2011 χωρίς ποτέ να έχει συλληφθεί κάποιο μέλος. Οι ειδικοί το βλέπουν αυτό ως «υποτιμημένο κίνδυνο του αριστερού εξτρεμισμού».

Αποτυχίες προστασίας των υποδομών: Μια ανοιχτή πλευρά

Οι επικριτές, εν τω μεταξύ, κατηγορούν τους πολιτικούς ότι παραμελούν την προστασία των υποδομών ζωτικής σημασίας (KRITIS) εδώ και χρόνια. Παρά τις προειδοποιήσεις του Γραφείου Προστασίας του Συντάγματος για επιθέσεις σε δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, έλειπαν προληπτικά μέτρα όπως καλύτερη προστασία ή απολύσεις. Ο Hansen επικρίνει στην Die Welt ότι η πιθανότητα «οι άνθρωποι εδώ στο έδαφος να είναι σε θέση να επιτεθούν σε υποδομές» δεν ταιριάζει στην αφήγηση της πολιτικής και των αρχών για την ασφάλεια. Αντ’ αυτού, θα κατασκευαζόταν ένας εξωτερικός εχθρός όπως η Ρωσσία.

Ο δήμαρχος του Βερολίνου Kai Wegner (CDU) δέχεται επίθεση για έλλειψη προστασίας υπό την κυβέρνησή του, ενώ η αντιπολίτευση και οι ειδικοί ζητούν ταχύτερη προστασία.

Ταυτόχρονα, όμως, δεν φτάνει αρκετά για να εξαχθεί το συμπέρασμα από αυτές τις παραλείψεις ότι το κράτος στο σύνολό του ή πρωτίστως είναι «τυφλό» στον αριστερό εξτρεμισμό. Στην πραγματικότητα, πολλές εμπειρίες τις τελευταίες δεκαετίες δείχνουν ότι οι υπηρεσίες κρατικής ασφάλειας έχουν τουλάχιστον εξίσου σοβαρά «τυφλά σημεία» κατά του δεξιού εξτρεμισμού.

Ο ρόλος του Γραφείου Προστασίας του Συντάγματος στο πλαίσιο της NSU είναι ιδιαίτερα εύγλωττος από αυτή την άποψη: Μέχρι σήμερα, η καταστροφή εγγράφων, πληροφοριοδοτών σε άμεση γειτνίαση με τους δράστες και τα χρόνια αγνόησης των δεξιών εξτρεμιστικών κινήτρων για το έγκλημα θεωρούνται σύμβολο θεσμικής αποτυχίας. Τίθεται ακόμη και το ερώτημα αν αυτό είναι απλώς μια αποτυχία. Εξάλλου, τα κρατικά κεφάλαια έρρεαν μέσω πληροφοριοδοτών σε νεοναζιστικές ομάδες, από τις οποίες προέκυψε αργότερα το περιβάλλον της NSU.

Επιπλέον, τα εγκλήματα ακροδεξιών εξτρεμιστών είναι αριθμητικά πιο συχνά στη Γερμανία εδώ και χρόνια και έχουν σημαντικά υψηλότερο δυνητικό κίνδυνο στη βιαιότητά τους – μέχρι δολοφονίες, τρομοκρατικές επιθέσεις και συστηματικό εκφοβισμό ολόκληρων πληθυσμιακών ομάδων – από την αριστερή εξτρεμιστική βία.

Μια ειλικρινής συζήτηση για την πολιτική ασφάλειας πρέπει επομένως να επιτύχει και τα δύο: να κατονομάσει ξεκάθαρα τον πραγματικό κίνδυνο της αριστερής εξτρεμιστικής μαχητικότητας, χωρίς να σχετικοποιεί τη δομική, ιστορικά αποδεδειγμένη και ακόμα δηλητηριώδη απειλή του δεξιού εξτρεμισμού.

Σε ορισμένους πολιτικούς λόγους και στήλες σχολίων, οι δεκαετίες ατιμωρησίας των παραγόντων που πιθανώς ανήκουν στην τρομοκρατική οργάνωση «Vulkangruppe» ερμηνεύονται κριτικά.

Ορισμένες φωνές φτάνουν ακόμη και στο σημείο να εικάζουν ότι οι κυβερνητικές υπηρεσίες θα μπορούσαν σκόπιμα να κάνουν τα στραβά μάτια ή να διεξάγουν τις έρευνες μάλλον χαλαρά αντί να διώκουν συστηματικά την ομάδα.

Οι εικασίες αυτές τροφοδοτούνται από την αντίληψη ότι, παρά τις επανειλημμένες επιθέσεις και την ανάληψη ευθυνών όλα αυτά τα χρόνια, δεν έχουν παρουσιαστεί ταυτοποιημένα πρόσωπα, γνωστές ομάδες δραστών και κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να μπορεί να σταθεί στο δικαστήριο, ενώ την ίδια στιγμή τα μη βίαια εγκλήματα διώκονται με συνέπεια στην καθημερινή ζωή.

Μέχρι σήμερα, οι αρχές γνωρίζουν πολλά «ποινικά αδικήματα» για τα οποία φορείς που αυτοχαρακτηρίζονται ως «ηφαιστειακές ομάδες» έχουν αναλάβει την ευθύνη από το 2011. Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εσωτερικών, πρόκειται για αρκετές πράξεις πυρκαγιάς και δολιοφθοράς σε κρίσιμες υποδομές (αγωγοί καλωδίων, γραμμές ηλεκτρικού ρεύματος και ραδιοφώνου, σιδηροδρομική κυκλοφορία κ.λπ.). Συνολικά, περίπου δώδεκα – συγκεκριμένα περίπου 11 με 12 – τέτοιες επιθέσεις έχουν καταγραφεί από το 2011.

Φαίνεται επίσης περίεργο το γεγονός ότι η αστυνομία θεωρεί γνήσια την ανάληψη ευθύνης, αν και κανείς δεν έχει συλληφθεί ή ταυτοποιηθεί. Αυτό εγείρει το ερώτημα εάν αυτό είναι πραγματικά απλώς μια παράβλεψη ή μια έκφραση μιας «ιδεολογικά επιλεκτικής» προσέγγισης της αριστερής εξτρεμιστικής βίας (βλ. εδώ).

Σε κάθε περίπτωση, είναι επίσης ύποπτο ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει συλλήψεις, δεν έχουν απαγγελθεί σαφώς κατηγορίες και δεν υπάρχουν ύποπτοι γνωστοί με το όνομά τους που έχουν τοποθετηθεί στην «Ομάδα του Ηφαιστείου», και ότι η ομάδα εμφανίζεται επίσης σε κοινοβουλευτικές ερωτήσεις ή επίσημες εκθέσεις κατάστασης ως φαινόμενο και όχι ως σαφώς προσδιορισμένη δομή.

Όποιος πολίτης που παρκάρει παράνομα δεν σκοπεύει να πληρώσει τα πρόστιμά του θα διώκεται ανελέητα, ενώ στην περίπτωση κατά τεκμήριο εξαιρετικά επικίνδυνων ομάδων όπως το «Vulkangruppe» – παρά τις επανειλημμένες πράξεις δολιοφθοράς κρίσιμων υποδομών όλα αυτά τα χρόνια – καμμία συγκρίσιμη ερευνητική πίεση δεν είναι δημόσια αισθητή.

Το αργότερο, ο χειρισμός της NSU από το κράτος θα πρέπει να κάνει τους πάντες εξαιρετικά δύσπιστους όταν η αντιμετώπιση των λεγόμενων ακραίων ομάδων γίνεται πολιτικό ζήτημα.