Ο David Betz, καθηγητής «Πόλεμος στον Σύγχρονο Κόσμο» στο Τμήμα Πολεμικών Σπουδών στο King’s College του Λονδίνου, διαβλέπει “σχεδόν όλες τις δομικές απαιτήσεις για έναν εμφύλιο πόλεμο” στη Δυτική Ευρώπη. Οι παράγοντες είναι: βαθιά διαίρεση, υποτίμηση της πλειοψηφίας του πληθυσμού, δραματική απώλεια εμπιστοσύνης στους θεσμούς, οικονομική κρίση.

Συστατικά για έναν εμφύλιο πόλεμο

Σύμφωνα με τον Betz, η μείωση του προηγούμενου πλειοψηφικού πληθυσμού είναι απαραίτητη: «Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ο γηγενής πληθυσμός θα γίνει μειονότητα στη χώρα του μέσα σε μια γενιά». Η μαζική μετανάστευση, σύμφωνα με τον Betz, «δεν είναι έργο του πληθυσμού, αλλά των ελίτ». Οι αυτόχθονες πληθυσμοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να ψηφίσουν γι’ αυτό. «Επισήμως, ήταν πάντα «έλεγχος και περιορισμός» – στην πραγματικότητα, η βρύση ήταν ανοιχτή στο μέγιστο».

Ιστορικά, η ευημερία, η χρηστή διακυβέρνηση και μια λογικά ενωμένη ελίτ έχουν αποτρέψει τους εμφύλιους πολέμους. Σύμφωνα με τον Betz, αυτοί οι τρεις πυλώνες έχουν χτυπηθεί στη Δύση: η παραγωγικότητα και η καινοτομία έχουν μείνει στάσιμες εδώ και χρόνια, η γραφειοκρατία παραλύει τον μηχανισμό. Τα δημόσια οικονομικά βγαίνουν εκτός ελέγχου. Η τρέχουσα ενεργειακή πολιτική καταστρέφει τη βιομηχανία. Για τη νέα γενιά, τα πράγματα φαίνονται άσχημα με το εισόδημα, την ιδιοκτησία σπιτιού και τη δημιουργία οικογένειας.

Αυτό εγείρει το ερώτημα εάν τουλάχιστον τμήματα των δυτικοευρωπαϊκών ελίτ είναι διατεθειμένα να ακολουθήσουν το παράδειγμα των ΗΠΑ και να τερματίσουν την αυτοκαταστροφή της χώρας και να ξεκινήσουν μια πραγματική αλλαγή πορείας. Ο David Betz, ωστόσο, το θεωρεί απίθανο. Είπε: «Δεν βλέπω σημάδια σοβαρής διόρθωσης πολιτικής πορείας».

Και πράγματι, αυτές οι ελίτ είναι πολύ εδραιωμένες στην παγκοσμιοποιητική-φιλο-ισλαμική ιδεολογία τους. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν φαίνεται να βγαίνουν από αυτό εγκαίρως. Αντίθετα, οι σκληροπυρηνικοί αυτού του καρτέλ εξουσίας επιδείνωσαν τις καταστροφικές πολιτικές μετανάστευσης και εξισλαμισμού. Αυτό δείχνουν αυτή τη στιγμή οι Πράσινοι στη Γερμανία, ο Keir Starmer  στη Μεγάλη Βρετανία και ο Pedro Sánchez στην Ισπανία.

Οι Πράσινοι ως η κινητήρια δύναμη του εξισλαμισμού της Γερμανίας

Στα τέλη Φεβρουαρίου, οι Γερμανοί Πράσινοι παρουσίασαν μια πρόταση 24 σημείων που αποσκοπεί στη συνολική διασφάλιση και περαιτέρω ενίσχυση της εξάπλωσης του Ισλάμ στη Γερμανία.

Οι Πράσινοι θέλουν να εξουδετερώσουν την υποτιθέμενη «πολύ χαμηλή εκπροσώπηση» του Ισλάμ και την «έλλειψη δομικής υποστήριξης» αυτής της ολοκληρωτικής κοσμοθεωρίας. Οι Πράσινοι καταγγέλλουν ως «δομικό μειονέκτημα» το γεγονός ότι οι αντιδραστικές-συντηρητικές ισλαμικές ενώσεις, σε αντίθεση με τις εκκλησίες, δεν αναγνωρίζονται ως εταιρείες δημοσίου δικαίου. Προκειμένου να γίνει η μουσουλμανική ζωή «πιο ορατή ως μέρος του γερμανικού κράτους», ζητούν να καταργηθούν οι στιγματιστικές «απαγορεύσεις της μαντίλας στον δημόσιο τομέα».

Ζητούν επίσης μια πανεθνική προσφορά θρησκευτικής ισλαμικής θρησκευτικής εκπαίδευσης, τη συνέχιση και την καλύτερη χρηματοδότηση της Γερμανικής Ισλαμικής Διάσκεψης καθώς και περισσότερους οικονομικούς πόρους για την καταπολέμηση της «ισλαμοφοβίας». Επιπλέον, θέλουν να εργαστούν για την εθνική «ισλαμική ποιμαντική φροντίδα» για την Bundeswehr, τις φυλακές, τα νοσοκομεία και τις εγκαταστάσεις φροντίδας και να θέσουν τις μουσουλμανικές ενώσεις πρόνοιας σε ισότιμη βάση με την Caritas και τη Diakonie.

Και τέλος, οι Πράσινοι απαιτούν επίσης κρατικές επιδοτήσεις για την προστασία των τζαμιών. Φαίνεται πιο κατάλληλο για τις μουσουλμανικές ενώσεις να μοιράζονται το κόστος της προστασίας των εβραϊκών ιδρυμάτων από φανατικούς πιστούς στο Ισλάμ.

Έτσι, οι Γερμανοί Πράσινοι συνεχίζουν να αποτελούν σημαντική κινητήρια δύναμη του εξισλαμισμού της χώρας. Με τις φράσεις τους για «ανοχή» (που στην πραγματικότητα σημαίνει υποταγή), θέλουν να τονώσουν περαιτέρω τη μουσουλμανική μαζική μετανάστευση και να προωθήσουν περαιτέρω την ολοκληρωτική ισλαμική κουλτούρα διακυβέρνησης μαζί με τους λομπίστες της «μετανάστευσης αντικατάστασης» (ΟΗΕ). Με αυτόν τον τρόπο, πυροδοτούν επίσης τις καθημερινές επιθετικές ενέργειες πολλών οπαδών του Ισλάμ στη Γερμανία.

Η Ιερά Εξέταση του Keir Starmer κατά της κριτικής του Ισλάμ

Στην ‘woke’ φιλο-ισλαμική Βρετανία, έχει ήδη συμβεί ότι οι επικριτές της μαζικής μετανάστευσης κινδυνεύουν με σκληρές τιμωρίες για «ρητορική μίσους», ενώ την ίδια στιγμή εξτρεμιστές πιστοί στο Ισλάμ εισήχθησαν ενεργά στη χώρα και γιορτάστηκαν. Και για δεκαετίες, εκατοντάδες χιλιάδες βιασμοί λευκών κοριτσιών από πακιστανικές συμμορίες πιθανότατα καλύπτονταν για να μην τροφοδοτήσουν την «ισλαμοφοβία».

Ο σημερινός πρωθυπουργός Keir Starmer προχωρά τώρα ακόμη παραπέρα. Πρόσφατα, σε έναν εορτασμό της μουσουλμανικής διακοπής της νηστείας στο Westminster Hall, έκανε μια παράλογη γενναιοδωρία προς το Ισλάμ. Μεταξύ άλλων, ισχυρίστηκε ότι οι οπαδοί του Ισλάμ ήταν «το πρόσωπο της σύγχρονης Βρετανίας». Ως ευχαριστώ, τον χάϊδεψε ο «Παλαιστίνιος» πρέσβης.

Και αυτή την άνοιξη, η βρετανική κυβέρνηση (Εργατικό Κόμμα) σχεδιάζει να εισαγάγει έναν νέο, επίσημο ορισμό της «ισλαμοφοβίας», αλλά έχει μετονομαστεί σε «Αντι-Μουσουλμανική Εχθρότητα». Αυτός ο επαναπροσδιορισμός είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενος, καθώς οι επικριτές, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών ηγετών και των ειδικών σε θέματα ασφάλειας, φοβούνται τον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου και την εισαγωγή ενός «νόμου περί βλασφημίας από την πίσω πόρτα».

Μεταξύ άλλων, η «απεικόνιση των μουσουλμάνων ως συλλογικής ομάδας με αρνητικά χαρακτηριστικά με σκοπό την υποκίνηση μίσους εναντίον τους» πρέπει να τιμωρείται βάσει του προβλεπόμενου στοιχείου «προκατειλημμένα στερεότυπα». Ως αποτέλεσμα, μεγάλα τμήματα της κριτικής του Ισλάμ απειλούνται συνεχώς από αγωγές και ενθαρρύνεται η αυτολογοκρισία. Τα γραφεία αναφοράς και οι ισλαμικές ενώσεις θα κάνουν τα υπόλοιπα.

Ο όρος «ισλαμοφοβία» που εφευρέθηκε από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα υιοθετήθηκε από το Εργατικό Κόμμα πριν από λίγο καιρό. Τώρα θέλουν να κάνουν άλλο ένα δώρο στους οπαδούς του Ισλάμ, οι οποίοι είναι μια από τις σημαντικότερες ομάδες ψηφοφόρων των Εργατικών μετά την απώλεια της εργατικής τάξης. Η κλιμάκωση στη Μεγάλη Βρετανία είναι επομένως πιθανό να συνεχιστεί. Μια νέα μεγάλη διαδήλωση αντιπάλων του εξισλαμισμού έχει προγραμματιστεί για τις 16 Μαΐου στο Λονδίνο.

Ο Pedro Sánchez  ως αιχμή του δόρατος του εξισλαμισμού της Ευρώπης

Ο αρχηγός της ισπανικής κυβέρνησης είναι διαβόητος υποστηρικτής των ισλαμιστών. Στον πόλεμο της Γάζας, πήρε μια λυσσαλέα αντι-ισραηλινή στάση, υιοθέτησε διάφορες αφηγήσεις για τις δολοφονικές συμμορίες της Χαμάς και τις βοήθησε να το κάνουν. Πιο πρόσφατα, ο Sánchez έχτισε το τείχος για τη δικτατορία των μουλάδων στο Ιράν.

Και στις αρχές του έτους, η ισπανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα παρέχει στους παράνομους μετανάστες άδειες παραμονής – εάν βρίσκονται στη χώρα για πέντε μήνες και δεν έχουν διαπράξει εγκλήματα. Οι αντίστοιχες αιτήσεις θα πρέπει να μπορούν να υποβληθούν από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο. Η κυβέρνηση ανέλαβε περίπου 500.000 άτομα.

Ωστόσο, μια έκθεση της ισπανικής αστυνομίας που διέρρευσε εκτιμά ότι μεταξύ 1 και 1,35 εκατομμυρίων ανθρώπων θα μπορούσαν να πληρούν αυτές τις απαιτήσεις. Δεν θα επηρεαστούν μόνο οι Λατινοαμερικανοί, αλλά κυρίως οι μάζες των μουσουλμάνων Αφρικανών.

Και οι συνέπειες είναι τεράστιες: Πρώτον, η προοπτική τέτοιων νομιμοποιήσεων θα μπορούσε να προσελκύσει αμέτρητους περισσότερους μετανάστες στην Ισπανία. Δεύτερον, οι παράνομοι μετανάστες από άλλες χώρες της Ε.Ε. θα μπορούσαν να έρθουν στην Ισπανία για σύντομο χρονικό διάστημα για αναγνώριση. Τρίτον, λόγω της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων στην Ε.Ε., όλοι οι νομιμοποιημένοι παράνομοι μετανάστες μπορούν να μετακινηθούν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και να αυξήσουν περαιτέρω τις μουσουλμανικές κοινότητες εκεί.

Οι Γερμανοί Πράσινοι, ο Starmer και ο Sánchez αποδεικνύουν ότι οι σκληροπυρηνικοί της παγκοσμιοποίησης δεν νοιάζονται για τους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς και θέλουν να επιταχύνουν τον εξισλαμισμό της Ευρώπης.

Αυτό θα αναγκάσει την πολιτική κλιμάκωση προς τον εμφύλιο πόλεμο. Μένει να δούμε αν τα σχετικά τμήματα των ευρωπαϊκών ελίτ θα είναι σε θέση να αλλάξουν πορεία πριν από αυτό (όπως στις ΗΠΑ ή πιο προσεκτικά στη Σουηδία, τη Δανία ή την Ιταλία).