Απευθυνόμενος σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα στην ηλεκτρονική πλατφόρμα Clubhouse, ο Hussein Mortazavi Zanjani, ο οποίος υπηρέτησε ως επικεφαλής της διαβόητης φυλακής μεταξύ 1987-88, είπε ότι οι παρθένες κρατούμενες εξαναγκάστηκαν να παντρευτούν φρουρούς πριν από την εκτέλεσή τους.

Σύμφωνα με πρώην πολιτικούς κρατούμενους, αυτή η απάνθρωπη πρακτική βασίστηκε στην πεποίθηση ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια που πέθαιναν ως παρθένες θα πήγαιναν κατευθείαν στον παράδεισο.

Ο Mortazavi ανέφερε ότι ο πατέρας μιας από τις εκτελεσθείσες κρατούμενες του είπε μετά την εκτέλεσή της:

«Αυτό που με πονάει και με εξοργίζει βαθιά στη ζωή δεν είναι η δολοφονία της κόρης μου, αλλά ότι έφεραν χρήματα και ισχυρίστηκαν ότι ήταν για έναν γάμο που επικυρώθηκε από το νόμο της Σαρία. Αυτή η πράξη ήταν πιο καταστροφική και τρομακτική για μένα από την απώλεια του παιδιού μου».

Ο πρώην αξιωματούχος είπε επίσης ότι ο σημερινός πρόεδρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Ebrahim Raisi, είχε άμεσο ρόλο στην εκτέλεση πολιτικών κρατουμένων, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν βάσει φετφά του τότε ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Ruhollah Khomeini. Ο Raisi ήταν τότε αναπληρωτής εισαγγελέας της Τεχεράνης.

Τα σχόλια του Mortazavi πυροδότησαν θύελλα αντιδράσεων, με ορισμένους πρώην κρατούμενους να λένε ότι δεν παρείχε καμμία νέα και ουσιαστική πληροφορία σχετικά με τις μαζικές εκτελέσεις.

Ποιος είναι ο Mortazavi

Ο Mortazavi εξήγησε ότι στάλθηκε για πρώτη φορά στη φυλακή Evin το 1981 για να διεξάγει «πολιτιστικό έργο» από έναν κληρικό ονόματι Shafi’i, ο οποίος αργότερα έγινε αναπληρωτής του Υπουργείου Πληροφοριών.

Σύμφωνα με πρώην κρατούμενους, ένα από τα καθήκοντα του Mortazavi ήταν να παίρνει συνεντεύξεις από κρατούμενους πριν από την απελευθέρωσή τους.

Αυτές οι συνεντεύξεις έγιναν σύμφωνα με τη δήλωση του τότε Ανώτατου Ηγέτη Αγιατολάχ Χομεϊνί ότι «η φυλακή είναι ένα σχολείο». Σκοπός τους ήταν να παρέχουν καθοδήγηση και ενθάρρυνση στους κρατούμενους.

Ο Mortazavi έγινε τελικά επικεφαλής της φυλακής Gohardasht, κοντά στην Τεχεράνη, και επικεφαλής της φυλακής Evin. Ισχυρίστηκε ότι παραιτήθηκε από τη θέση αυτή κατά τη διάρκεια των μαζικών εκτελέσεων πολιτικών κρατουμένων.

Ο Mortazavi έθεσε υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του 2000, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει μια έδρα. Υιοθέτησε το σύνθημα «Δεν είμαι ούτε πρόσωπο ούτε πιόνι», το οποίο έδειχνε την πρόθεσή του να αποφύγει να εμπλακεί σε πολιτικά παιχνίδια ή να χρησιμοποιηθεί ως πιόνι από άλλους.

Στη δεκαετία του 1990, ο Mortazavi μιλούσε τακτικά σε φοιτητικές συγκεντρώσεις, αλλά οι δεξιές φοιτητικές ομάδες ήταν απρόθυμες να τον προσκαλέσουν λόγω της σχέσης του με το αριστερό κίνημα.

Δεν γνωρίζει τον αριθμό των κρατουμένων

Ο Mortazavi έχει συμμετάσχει σε πολλές εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Clubhouse κατά τις οποίες επαναλάμβανε συχνά προηγούμενα σχόλια που είχε κάνει. Ορισμένοι πολιτικοί κρατούμενοι λένε ότι οι παρατηρήσεις του ήταν γεμάτες αντιφάσεις.

Ισχυρίστηκε ότι είχε πρόσβαση σε καθημερινά στατιστικά στοιχεία κρατουμένων, αλλά ξέχασε βολικά τα στοιχεία.

Ο πρώην επικεφαλής της φυλακής Evin ισχυρίστηκε ότι αρχικά υπήρχαν περισσότεροι κρατούμενοι που συνδέονται με την ομάδα Mujahedin-e Khalk (MEK), τους οποίους οι Ιρανοί αξιωματούχοι θεωρούν τρομοκράτες, παρά μέλη του αριστερού κινήματος. Ο αριθμός των αριστερών κρατουμένων υποτίθεται ότι αυξήθηκε μετά τη σύλληψη μελών του κομμουνιστικού κόμματος Τουντέχ.

Ο Mortazavi απεικόνισε τον επικεφαλής της φυλακής ως μια φιγούρα χωρίς εξουσία που δεν ήταν σε θέση να λάβει αποφάσεις σχετικά με θέματα όπως η μεταφορά κρατουμένων σε νοσοκομεία.

Ωστόσο, ορισμένοι πρώην πολιτικοί κρατούμενοι ισχυρίζονται ότι ο επικεφαλής της φυλακής και άλλοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία των φακέλλων των κρατουμένων για το «Συμβούλιο Θανάτου», μια ομάδα υπευθύνων λήψης αποφάσεων που αποφασίζουν εάν οι κρατούμενοι πρέπει να ζήσουν ή να πεθάνουν.

Κούρδοι και Μπαχάι κρατούμενοι

Σχετικά με την εμπειρία του στον τόπο της εκτέλεσης, ο Mortazavi είπε: «Ένας από τους Κούρδους με πλησίασε και ισχυρίστηκε ότι θα τον σκότωναν λόγω της κουρδικής του ταυτότητας».

Σε ένα άλλο τμήμα της ομιλίας του, αναγνώρισε την καταπίεση που αντιμετωπίζουν τα μέλη των κουρδικών και μπαχάι μειονοτήτων.