Πώς να αντιμετωπίσετε την ευθανασία;

Ένα ερώτημα που ξεσηκώνει τα πνεύματα και για το οποίο οι απόψεις διίστανται πολύ. Υπήρξε επίσης κριτική όταν ένας άνδρας στην πολιτεία της Ουάσιγκτον των ΗΠΑ πείστηκε από την κόρη του να οδηγηθεί στο θάνατό του με την άρρωστη σύζυγό του συνοδευόμενη από γιατρό. Μόνο τότε έλαβε την απαραίτητη διάγνωση, η οποία δημιούργησε υποψίες για ιατρική χειραγώγηση.

Ακόμη και όταν οι «δίδυμες Kessler» επέλεξαν τον δρόμο της «υποβοηθούμενης αυτοκτονίας» σε ηλικία 89 ετών, η Bild έγραψε, για παράδειγμα, ότι δεν είδε «κανένα πρότυπο» σε αυτό, αν και αυτό είναι νόμιμο στη Γερμανία (η ενεργητική ευθανασία, από την άλλη, δεν είναι).

Από την άλλη, άνθρωποι που έχουν κλονιστεί άσχημα από τη μοίρα, όπως ο Paul Sagar, λέκτορας πολιτικής θεωρίας στο King’s College του Λονδίνου, ο οποίος είναι παράλυτος από την κλείδα και κάτω μετά από ένα ατύχημα, λένε: «Υποστηρίζω το δικαίωμα στην ελεύθερη επιλογή για αυτοκτονία – μέσα σε ένα δομημένο πλαίσιο».

Εν τω μεταξύ, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πιθανό να συμφωνήσουν ότι η εμπορευματοποίηση της ευθανασίας δεν είναι επιθυμητή. Στο άρθρο «Ο Καναδάς πρωτοπορεί στη δωρεά οργάνων μετά την ευθανασία», για παράδειγμα, αναφέραμε ότι η καρδιά ενός θύματος θανάτου από ευθανασία μεταμοσχεύθηκε για πρώτη φορά. Εδώ, οι ηθικολόγοι φοβούνται ότι αυτή η πρακτική της αφαίρεσης οργάνων θα μπορούσε να οδηγήσει στην άσκηση πίεσης στους ανθρώπους να επιλέξουν τον θάνατο. Εξίσου ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η παγκόσμια βιομηχανία ευθανασίας στοχεύει όλο και περισσότερο τα παιδιά. (βλ. ΕΔΩ: Edit “Ο Καναδάς πιέζει να ξεκινήσει η ευθανασία των παιδιών” with Elementor, ΕΔΩ: Η παγκόσμια βιομηχανία ευθανασίας στοχεύει τα παιδιά : Εθνικοί Φύλακες, ΕΔΩ: Καλώς ήρθατε στο Τέταρτο Ράιχ: Ο Καναδάς σχεδιάζει να σκοτώσει αυτιστικά παιδιά : Εθνικοί Φύλακες ΕΔΩ: ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ: Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου βόμβα FOIA εκθέτουν μυστικά κυβερνητικά πειράματα σε αυτόχθονα παιδιά στον Καναδά (αποκλειστική συνέντευξη) : Εθνικοί Φύλακες, ΚΑΙ ΕΔΩ: Η καναδική κυβέρνηση έχει πλέον κάνει ευθανασία σε 90.000 πολίτες με το πρόγραμμα «υποβοηθούμενης αυτοκτονίας». : Εθνικοί Φύλακες)

Τώρα, ακόμη και ένα τόσο καθιερωμένο μέσο όπως η Ärzteblatt δημοσιεύει ένα άρθρο με τον τίτλο: «Οι ιατρικοί ηθικολόγοι προειδοποιούν: Η υποβοηθούμενη αυτοκτονία γίνεται επιχειρηματικό μοντέλλο». Λέει ότι αρκετοί ιατροί ηθικολόγοι επεκρίνουν μια σε μεγάλο βαθμό ανεξέλεγκτη κατάσταση στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία στη Γερμανία. Επί του παρόντος, παρατηρείται σημαντική αύξηση των περιπτώσεων υποβοηθούμενης αυτοκτονίας.

Σύμφωνα με οργανώσεις ευθανασίας, περίπου 1.000 άνθρωποι πέθαναν στη Γερμανία το 2024 ως αποτέλεσμα υποβοηθούμενης αυτοκτονίας – 400 περισσότεροι από το 2022. Και επιπλέον:

«Όλο και περισσότερο, οι πάροχοι αναπτύσσουν επίσης κερδοφόρα επιχειρηματικά μοντέλλα για αυτούς, γράφουν οι ιατροηθικολόγοι Jan Schildmann (Halle) και Georg Marckmann (Μόναχο) καθώς και ο ψυχιατρικός ηθικολόγος από το Μπόχουμ Jakov Gather σε ένα φιλοξενούμενο άρθρο για την Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Συνιστούν την ανάπτυξη μιας έννοιας προστασίας που παρέχει ολοκληρωμένες συμβουλές σε άτομα με επιθυμίες αυτοκτονίας, τους προσφέρει βοήθεια και καθορίζει τον εθελοντικό χαρακτήρα μιας πιθανής αυτοκτονίας. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι υπηρεσίες πρόληψης αυτοκτονιών και υποβοηθούμενης αυτοκτονίας δεν πρέπει να διαχωρίζονται μεταξύ τους, αλλά να ενσωματώνονται».

Οι συγγραφείς θα επισημάνουν ότι «οι αποφάσεις σχετικά με τα αιτήματα για υποβοηθούμενη αυτοκτονία αφορούν δύο από τα υψηλότερα αγαθά: την προστασία της ζωής και τον σεβασμό της αυτοδιάθεσης». Και για να αντιμετωπιστούν υπεύθυνα αυτές οι αποφάσεις, όσοι είναι εξοικειωμένοι με την πρόληψη της αυτοκτονίας θα πρέπει να συμφωνήσουν με όσους παρέχουν υποβοηθούμενη αυτοκτονία σε κατάλληλες δομές και ποιοτικά κριτήρια για την πρακτική της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας.

Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρεται επίσης ότι το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο διατύπωσε ένα θεμελιώδες δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό του θανάτου το 2020. Παράλληλα, όμως, οι δικαστές είχαν τονίσει και ότι το κράτος θα μπορούσε να κάνει κανονισμούς για να ελέγξει αν όντως η απόφαση ελήφθη χωρίς εξωτερική πίεση. Δύο νομοσχέδια, τα οποία, μεταξύ άλλων, προέβλεπαν συμβουλευτικά καθήκοντα και προθεσμίες λήψης αποφάσεων, δεν θα είχαν καταφέρει να επιτύχουν πλειοψηφία στην Bundestag το 2023.