Παράθυρα που παρέμειναν κλειστά και πόρτες κλειδωμένες στο μαρτύριο του Miguel A. – ένα βαρύ κατηγορητήριο για μια νεκρά αδιάφορη κοινωνία.

Το επόμενο πρωί, κάποιος βρήκε το άψυχο σώμα του Miguel σε ένα ρυάκι.

Θύμα μιας σκληρής πράξης βίας και επίσης θύμα μιας συλλογικής παθητικότητας, της αποτυχίας ανθρώπων που πιθανώς όλοι θεωρούν τους εαυτούς τους καλούς πολίτες και καλούς γείτονες.

Πριν από τρεις ημέρες, η δίκη και η επεξεργασία αυτών των αηδιαστικών γεγονότων ξεκίνησε στο περιφερειακό δικαστήριο του Meiningen.

Τέσσερεις νέοι κατηγορούνται: δύο κορίτσια, ηλικίας τότε 15 και 16 ετών, και δύο έφηβοι. Η κοινή ανθρωποκτονία από παράλειψη και η επικίνδυνη σωματική βλάβη είναι η κατηγορία της εισαγγελίας. Ανεξάρτητα από το τι θα αποφασίσουν τελικά οι δικαστές, τίποτε δεν θα φέρει πίσω τον Miguel, ο οποίος θεωρούνταν ένας διασκεδαστικός νεαρός άνδρας που ήθελε να χτίσει ένα ευτυχισμένο μέλλον για την οικογένειά του.

Τίποτε δεν βγαίνει από αυτό, γιατί ο νεαρός βασανίστηκε για ώρες από μερικά συναισθηματικά ψυχρά παιδιά που γνώριζε.

Τον χτύπησαν με μια ζώνη, του ψέκασαν με ζωοαπωθητικό σπρέϋ στα μάτια και μετά τον κυνήγησαν μέσα από το χωριό σε ένα ρέμα, στο οποίο ο Miguel έπεσε εντελώς αποπροσανατολισμένος και πνίγηκε.

Οι βασανιστές του λέγεται ότι παρακολουθούσαν.

Η βία που ασκήθηκε συγκλονίζει

Και είναι επίσης συγκλονιστικό το γεγονός ότι ο απελπισμένος αγώνας του Miguel για επιβίωση δεν έγινε κρυφά.

Η αστυνομία ανέκρινε αργότερα περισσότερους από 50 ΜΑΡΤΥΡΕΣ. (!!!!!!!)

Πολλοί παραδέχτηκαν ότι είχαν ακούσει κραυγές εκείνη την εποχή. Και κάποιοι είδαν ακόμη και το κυνήγι του αυτοκινήτου μέσα από τα παράθυρα του διαμερίσματός τους. Κανείς όμως δεν έκανε τίποτα. ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ. (!!!!!!!!!!!!)

Όλα αυτά αποδεικνύουν μια βαθιά διάβρωση των κοινωνικών μας θεμελίων. Και παρακαλώ, μην νομίζετε ότι κάτι τέτοιο είναι απλώς μια ατυχής μεμονωμένη περίπτωση!

Η περίπτωση του Miguel A. αποτελεί μέρος μιας ανησυχητικής σειράς πράξεων βίας στη Γερμανία, όπου οι δράστες γίνονται όλο και νεώτεροι και οι πράξεις γίνονται όλο και πιο ανεμπόδιστες.

Οι ειδικοί προειδοποιούν εδώ και χρόνια για την αυξανόμενη αποκτήνωση και ηθική παραμέληση των αυξανόμενων τμημάτων της κοινωνίας μας. Μια υφέρπουσα διαδικασία, μια συμβίωση απώλειας ενσυναίσθησης, κοινωνικών δεξιοτήτων που δεν μαθαίνονται ποτέ –ούτε στο σπίτι ούτε στο σχολείο– και πιθανώς και ψηφιοποίηση, όπου η ζωή του καθενός λαμβάνει χώρα σε μεγάλο βαθμό στο smartphone. Έτσι, σε κάποιο σημείο, μερικές φορές γρήγορα, η ικανότητα να αντιλαμβάνεται κανείς τα βάσανα των άλλων ως δικό του πρόβλημα μειώνεται μέχρι που εκμηδενίζεται στο “Και τί με νοιάζει εμένα…;”

Μία σημαντική πτυχή στην οποία δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μας

Η απροθυμία των μαρτύρων αποτελεί συχνά έκφραση βαθιάς δυσπιστίας προς το κράτος και φόβου πιθανής εκδίκησης από βίαιες ομάδες ή να «παρασυρθεί σε κάτι».

Η έλλειψη διαφάνειας είναι επίσης οδυνηρή για τους συγγενείς του Miguel

Για άλλη μια φορά, η προστασία του δράστη είναι πιο σημαντική από το ίδιο το έγκλημα, γιατί δύο από τους κατηγορούμενους είναι ανήλικοι. Μπροστά από το δικαστικό μέγαρο στο Meiningen, φίλοι και συγγενείς διαδήλωσαν κατά την έναρξη της δίκης με πλακάτ: «Δικαιοσύνη για τον Miguel». Απαιτούν διαφάνεια, αλλά ο νόμος αναμένει διακριτικότητα.

Δεν πρέπει να μείνει έτσι!

Η σκληρότητα αυτής της πράξης σχεδόν φωνάζει για δημόσια επανεκτίμηση. Ένας φόνος από παράλειψη, που διαπράχθηκε από παιδιά και εφήβους εναντίον ενός ανυπεράσπιστου νέου, δεν πρέπει να δικάζεται χωρίς διαφάνεια εάν τα αίτια του επηρεάζουν όλους μας, τον καθένα από εμάς!

Ο θάνατος του Miguel Α. είναι ένα βάναυσο κάλεσμα αφύπνισης για ολόκληρη την κοινωνία, γιατί η πραγματικότητα που γίνεται ορατή εδώ μιλάει για απανθρωποποίηση, αδιαφορία και παραμέληση.

Αυτά δεν είναι καλά θεμέλια για το μέλλον των παιδιών και των εγγονιών μας.