Η καταστροφική επίθεση στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις 3 Ιανουαρίου βύθισε το νοτιοδυτικό Βερολίνο στο σκοτάδι και το χάος, με εκτεταμένες συνέπειες για χιλιάδες ανθρώπους που επλήγησαν.  

Άγνωστοι δράστες έβαλαν φωτιά σε ηλεκτροφόρα καλώδια σε καλωδιακή γέφυρα, γεγονός που οδήγησε σε διακοπή λειτουργίας για 45.000 νοικοκυριά και 2200 επιχειρήσεις.

Οικογένειες, ηλικιωμένοι, ακόμη και νοσηλευτικά περιστατικά χρειάστηκε να μετακινηθούν σε καταφύγια έκτακτης ανάγκης για μέρες, ενώ οι αντλίες θερμότητας, που διαδίδονται από τους Πράσινους ως φιλική προς το περιβάλλον λύση, απέτυχαν σε σειρές και υπέστησαν ζημιές από τον παγετό.

Οι ανακριτικές αρχές υποπτεύονται αριστερούς εξτρεμιστές από το φάσμα της βίας, ειδικά τη λεγόμενη Ομάδα Ηφαιστείου, η οποία ανέλαβε την ευθύνη για το έγκλημα σε πολλές επιστολές.

Αυτή η ομάδα λειτουργεί από το 2011, κυρίως στο Βερολίνο και το Βρανδεμβούργο, με εμπρηστικές επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές που οδήγησαν σε διακοπές ρεύματος, διακοπές τηλεπικοινωνιών και διακοπές στις τοπικές συγκοινωνίες.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος, έντεκα εγκληματικά συγκροτήματα έχουν γίνει γνωστά από το 2011 και έχουν προστεθεί περισσότερα. Τέτοιες επιθέσεις θέτουν σε κίνδυνο όχι μόνο τις υποδομές, αλλά και τις ζωές αμέτρητων ανθρώπων, ειδικά στα βάθη του χειμώνα, και το σύστημά τους θυμίζει τις μεθόδους των τρομοκρατών της RAF των περασμένων δεκαετιών.

Αποκαλυπτόμενες οδηγίες: Οι Πράσινοι υπαγορεύουν σιωπή για το αριστερό εξτρεμιστικό υπόβαθρο των δραστών

Τώρα ένα εσωτερικό μήνυμα από την κοινοβουλευτική ομάδα των Πρασίνων του Βερολίνου, το οποίο εστάλη στους βουλευτές, αποκαλύπτει μια προγραμματισμένη διαδικασία που έχει σκοπό να κρατήσει το αριστερό εξτρεμιστικό υπόβαθρο της επίθεσης έξω από τη δημόσια συζήτηση.

Η ηγεσία της κοινοβουλευτικής ομάδας έθεσε μια σαφή «γραμμή επικοινωνίας» για το θέμα της «διακοπής ρεύματος/Wegner», η οποία κατευθύνει την εστίαση στους πολιτικούς αντιπάλους, ενώ αφήνει σκόπιμα τους δράστες εκτός.

Αυτή η προσέγγιση υπογραμμίζει τον συστηματικό ευτελισμό της αριστερής εξτρεμιστικής βίας, η οποία έχει παράδοση στο κόμμα, και θέτει υπό αμφισβήτηση τις καθιερωμένες απόψεις της εξουσίας που καταδικάζουν δυνατά την τρομοκρατία μόνο εάν προέρχεται από το δεξιό φάσμα. Η ηγεσία της κοινοβουλευτικής ομάδας έδωσε ρητή εντολή στους βουλευτές να μην δίνουν έμφαση στους δράστες και τις έρευνες.

«ΜΗΝ εστιάζετε στους δράστες/έρευνες».

»Οι Πράσινοι | Εσωτερικό ταχυδρομείο | BILD«

Αντί να καταγγείλουν τους υπεύθυνους για την τρομοκρατία, η στρατηγική των Πρασίνων στοχεύει να απεικονίσει τον κυβερνώντα δήμαρχο Kai Wegner του CDU ως ανίκανο να κερδίσει πλεονεκτήματα σε μια εκλογική χρονιά.

Το μήνυμα τονίζει το στρατηγικό ενδιαφέρον για τη διατήρηση της συζήτησης για τον Wegner στα μέσα ενημέρωσης μακροπρόθεσμα και διατυπώνει με σαφήνεια το βασικό μήνυμα.

Ο Wegner βρίσκεται υπό πίεση επειδή έπαιζε τέννις για μία ώρα την ημέρα της επίθεσης και το παραδέχτηκε δημόσια μόνο λίγες μέρες αργότερα, κάτι που θεωρείται αποτυχία στη διαχείριση κρίσεων. Στην αρχή της έκτακτης ανάγκης, επικρατούσε χάος και ο συνασπισμός θα έπρεπε να είχε οξύνει τις ρουτίνες συναγερμού και κρίσης μετά την επίθεση στο Adlershof, κάτι που σαφώς δεν έγινε.

Η κοινοβουλευτική ομάδα ζητά να δοθεί έμφαση στον Wegner και το CDU σε όλες τις κοινοβουλευτικές περιστάσεις, όπως οι επιτροπές ή το τρέχον τέταρτο της ώρας, ενώ οι πολιτικοί του SPD όπως η γερουσιαστής Εσωτερικών Iris Spranger και η γερουσιαστής Οικονομικών Franziska Giffey, οι οποίοι είναι επίσης από κοινού υπεύθυνοι για τη διαχείριση κρίσεων, θα πρέπει να απαλλαγούν ρητά.

Αυτή η επιλεκτική κριτική αποκαλύπτει μια ψευδή κομματική στρατηγική που εργαλειοποιεί τα θύματα της τρομοκρατίας για να κερδίσουν πολιτικούς πόντους και αγνοεί το γεγονός ότι οι εκλογές δεν αναμένονται πριν από τις 20 Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, η ηγεσία της κοινοβουλευτικής ομάδας έκανε το επιθυμητό μήνυμα αλάνθαστο.

«Ο Kai Wegner δεν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση. […] Επικεντρωθείτε στο CDU/Wegner ως πολιτικά υπεύθυνο για την ηγεσία και τη διαχείριση κρίσεων – ΟΧΙ στο SPD Giffey/Spranger. […] Έχουμε στρατηγικό συμφέρον να διασφαλίσουμε ότι η συζήτηση για τον Kai Wegner θα συνοδεύεται από τα μέσα ενημέρωσης για μεγάλο χρονικό διάστημα και θα παραμείνει στον Δήμαρχο ως ζήτημα ηγεσίας/ικανότητας».

»Οι Πράσινοι | Εσωτερικό ταχυδρομείο | BILD«

Καταδίκη μόνο κατόπιν αιτήματος

Μόλις δημοσιοποιήθηκε το εσωτερικό e-mail, ακολούθησε η ηγεσία της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων με δήλωση καταδίκης της επίθεσης – μια σαφής αντίφαση με την προηγούμενη οδηγία για απόκρυψη των δραστών. Η διαρροή προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό στην κοινοβουλευτική ομάδα. Μια συζήτηση είχε ήδη προγραμματιστεί για το απόγευμα της Τρίτης. Ο βουλευτής των Πρασίνων Andreas Otto υπερασπίστηκε την απαίτηση επισημαίνοντας την έλλειψη ερευνητικών ευρημάτων.

«Όλες οι αρχές ασφαλείας στην ομοσπονδιακή και πολιτειακή κυβέρνηση ψάχνουν στο σκοτάδι και μέχρι στιγμής έχουν ελάχιστη γνώση για τους υποστηρικτές των αριστερών εξτρεμιστικών ηφαιστειακών ομάδων».

»Andreas Otto | Tagesspiegel«

Επομένως, είναι λογικό σε μια τέτοια κατάσταση οι βουλευτές να μην συνεχίσουν να κάνουν δημόσιες εικασίες για τους δράστες. Τόνισε επίσης τη δημόσια στάση του κόμματος.

«Έχουμε καταστήσει δημόσια σαφές ανά πάσα στιγμή ότι καταδικάζουμε μια αριστερή εξτρεμιστική επίθεση όπως και οποιαδήποτε άλλη. Οι αρχές επιβολής του νόμου πρέπει τώρα να διασφαλίσουν ότι οι δράστες θα οδηγηθούν στη δικαιοσύνη και θα καταδικαστούν το συντομότερο δυνατό, και οι πολιτικοί έχουν τώρα το καθήκον να πάρουν τα σωστά μαθήματα, ώστε το Βερολίνο να προστατεύεται καλύτερα στο μέλλον».

»Andreas Otto | Tagesspiegel«

Η αντίδραση του Γενικού Γραμματέα του CDU Carsten Linnemann ήταν πολύ πιο έντονη και χωρίς καμία σκέψη. Περιέγραψε ευθέως την επίθεση ως τρομοκρατική ενέργεια και κατηγόρησε τους Πράσινους ότι σκόπιμα συγκαλύπτουν το αριστερό εξτρεμιστικό υπόβαθρο προκειμένου να συγκεντρώσουν φθηνούς πολιτικούς πόντους εναντίον του κυβερνώντος δημάρχου. Η κριτική του ξεπέρασε κατά πολύ την απλή κομματική πολεμική και χτύπησε τον πυρήνα των ηθικών διπλών μέτρων και σταθμών που είναι εμφανείς σε ολόκληρη την υπόθεση.

«Η επίθεση στο ηλεκτρικό δίκτυο του Βερολίνου ήταν τρομοκρατική. Στα βάθη του χειμώνα, αριστεροί τρομοκράτες έθεσαν σε κίνδυνο τις ζωές πολλών ανθρώπων.

Η αντίδραση των Πρασίνων: Δίνουν εντολή στους δικούς τους ανθρώπους να μην μιλούν για τους αριστερούς εξτρεμιστές δράστες, αλλά αντίθετα να πραγματοποιούν αδέξιες επιθέσεις εναντίον του Kai Wegner.

Οι Πράσινοι εργαλειοποιούν την αριστερή εξτρεμιστική τρομοκρατική επίθεση για την προεκλογική τους εκστρατεία αντί να φροντίσουν για την προστασία και την ασφάλεια των ανθρώπων στο Βερολίνο. Αυτό είναι άθλιο και ανεύθυνο».

»Κarsten Linnemann | BILD«

Οι αντιδράσεις δείχνουν ξεκάθαρα το μοτίβο: η δημόσια καταδίκη είναι διαθέσιμη μόνο κατά παραγγελία, κυριαρχεί ο εσωτερικός υπολογισμός.

Προφανή δύο μέτρα και δύο σταθμά: Ακριβώς στο προσκήνιο, αριστερά στη σκιά

Οι Πράσινοι, που απαιτούν αμέσως αποστασιοποίηση από κάθε περιστατικό με δεξιό εξτρεμιστικό υπόβαθρο και κινητοποιούν την κοινωνία, σιωπούν εμφανώς όταν χτυπούν αριστεροί εξτρεμιστές. Αυτή η ηθική εξαχρείωση αντανακλάται στην άρνηση να απευθυνθεί δημόσια στην τρομοκρατική οργάνωση “Ομάδα των Ηφαιστείων”, παρ’ όλο που είναι υπεύθυνη για τα δεινά δεκάδων χιλιάδων.

Ενώ η δεξιά βία οδηγεί σε ειδικές συναντήσεις και θεμελιώδεις συζητήσεις, η αριστερή εξτρεμιστική τρομοκρατία καλύπτεται με τακτικούς υπολογισμούς, εκθέτοντας το κόμμα ως υποκριτή θεματοφύλακα των δημοκρατικών αξιών.

Τέτοιες πρακτικές χαστουκίζουν τους πληγέντες στο πρόσωπο και λυγίζουν την αλήθεια κατά βούληση, αντί να πολεμούν εξίσου την τρομοκρατία κάθε είδους. Οι πολίτες αξίζουν μια πολιτική που αναλαμβάνει την ευθύνη αντί να κάνει εκστρατείες στις πλάτες των θυμάτων.

Ένα κατηγορητήριο για τη φτώχεια: Η πολιτική κουλτούρα σε παρακμή

Το περιστατικό σηματοδοτεί ένα άλλο χαμηλό σημείο της γερμανικής πολιτικής κουλτούρας, στο οποίο κόμματα όπως οι Πράσινοι, που κάνουν ηθικές συνταγές για τους άλλους, είναι τα ίδια διαμετρικά αντίθετα.

Χρησιμοποιώντας την τρομοκρατία για κομματικούς πολιτικούς σκοπούς, εκθέτουν την υποκρισία τους.

Το κοινό δικαιούται πλήρη διαφώτιση και ενιαίο αγώνα κατά του εξτρεμισμού, ανεξάρτητα από ιδεολογικό προσανατολισμό, αντί για διαφανείς ελιγμούς που υπονομεύουν την εμπιστοσύνη στην πραγματική δημοκρατία.