info@ethnikoiphylakes.org
Η αντιπρόεδρος του Μαδούρο, Delcy Rodríguez, επιβεβαίωσε έκτοτε ότι το πού βρίσκεται ο Nicolás Maduro είναι άγνωστο. Οι δηλώσεις του Τραμπ ότι συνελήφθη και απομακρύνθηκε από τη χώρα είναι πιθανό να είναι σωστές. Αλλά δεν ξέρουμε πολλά περισσότερα.
Σύμφωνα με τη Γενική Εισαγγελέα των ΗΠΑ Pam Bondi, ο Maduro μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη. Αυτό ταιριάζει με πληροφορίες από την αντιπολίτευση της Βενεζουέλας, σύμφωνα με τις οποίες ο Maduro λέγεται ότι διαπραγματεύτηκε τη σύλληψή του και την επακόλουθη «έξοδο».
Φυσικά, αυτό δεν μπορεί να επαληθευτεί. Στην πραγματικότητα, δεν είναι σαφές αν θα ακούσουμε ή θα δούμε ποτέ ξανά κάτι από τον Μαδούρο.
Αναπόφευκτα θυμάται κανείς τον Μπασάρ αλ-Άσαντ: Ο μακροχρόνιος πρόεδρος της Συρίας δεν έχει στραφεί στο κοινό μετά τη φυγή του στην εξορία.
Η «διαπραγμάτευση» είναι επίσης εξαιρετικά περίεργη, αφού οι ΗΠΑ βομβάρδισαν τη Βενεζουέλα. Είναι μάλλον απίθανο ο Μαδούρο να το «διαπραγματευτεί» αυτό. Επιπλέον, η Παμ Μπόντι δηλώνει ότι ο Μαδούρο θα δικαστεί – αυτό επίσης μιλά ξεκάθαρα κατά μιας συμφωνίας.
Αλλά αυτό που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό για την επίθεση των ΗΠΑ ήταν η παντελής έλλειψη αεράμυνας της Βενεζουέλας. Η επίθεση κάθε άλλο παρά έκπληξη ήταν. Αυτό μπορεί βασικά να εξηγηθεί μόνο από δύο πιθανότητες: ανώτερα όπλα υψηλής τεχνολογίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες εξουδετέρωσαν την αεράμυνα εκ των προτέρων – επιτέθηκαν με ελικόπτερα, τα οποία θα ήταν εύκολος στόχος για μια λειτουργική αεράμυνα – ή υπήρχε εκ των προτέρων λιποτάκτης στρατός.
Μια εσωτερική ρήξη εντός του μηχανισμού εξουσίας της Βενεζουέλας έχει νόημα για έναν άλλο λόγο: Μια σύλληψη του Maduro από τους Αμερικανούς μπορεί να λειτουργήσει μόνο εάν ο πρόεδρος δεν προστατεύεται από τις δυνάμεις ασφαλείας του. Επιπλέον, δεν πρέπει να υπάρχουν νεκροί Αμερικανοί στρατιώτες (αυτό επίσης δεν μπορεί να επαληθευτεί).
Οι ΗΠΑ δεν πρέπει επομένως να σχεδιάσουν μια εισβολή, αλλά να υποστηρίξουν μια εσωτερική κλίση του μηχανισμού εξουσίας. Το αν αυτό θα λειτουργήσει όπως φαντάζεται η Ουάσιγκτον είναι φυσικά αμφίβολο. Ωστόσο, η έλλειψη αεράμυνας ήταν εξαιρετικά εμφανής.
Αυτό που θα συμβεί στη χώρα τώρα είναι εντελώς ανοιχτό. Το κανάλι Telegram της Βενεζουέλας ενός Γερμανού μετανάστη αναφέρει μεγάλες ουρές μπροστά από βενζινάδικα και σούπερ μάρκετ. Οι χώροι στάθμευσης έχουν κλείσει για να αποφευχθεί η λεηλασία. Έχει κηρυχθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Στην πρωτεύουσα Καράκας, λέγεται ότι επικρατεί μια απόκοσμη σιωπή. Ένα φιλορωσικό κανάλι γράφει, αναφερόμενο στα μέσα ενημέρωσης της Βενεζουέλας: «Οι δρόμοι είναι σχεδόν έρημοι, με λίγους μόνο πεζούς, αυτοκινητιστές και περιπολίες ασφαλείας. Είναι προφανές ότι ο πληθυσμός είτε φοβάται πιθανά ανανεωμένα μέτρα από τις ΗΠΑ είτε οδομαχίες μεταξύ αντιπάλων και υποστηρικτών του Maduro».
Σε κάθε περίπτωση, οι ΗΠΑ – και το υποτελές τους κατασκεύασμα στις Βρυξέλλες – έχουν εκτεθεί για ακόμη μία φορά πλήρως. Εάν οι Βρυξέλλες ενεργούσαν όπως ενήργησαν κατά της Ρωσσίας, θα έπρεπε ήδη να υιοθετήσουν το πρώτο πακέτο κυρώσεων κατά των ΗΠΑ – εξάλλου, έχουν πραγματοποιήσει επίθεση κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.
Η Sahra Wagenknecht διατυπώνει συνοπτικά την απροκάλυπτη υποκρισία στην Ε.Ε.-Ευρώπη:
Οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν τη Βενεζουέλα και έχουν απαγάγει τον πρόεδρο Maduro. Πού είναι η κατακραυγή της ομοσπονδιακής (σ.σ. γερμανικής) κυβέρνησης; Αυτή η επίθεση αποτελεί απρόκλητη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και ωμή πράξη επιθετικότητας!
Ανεξάρτητα από το πώς αισθάνεται κανείς για την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, οι ΗΠΑ προφανώς δεν ενδιαφέρονται για τον «πόλεμο κατά των ναρκωτικών», αλλά για την εγκατάσταση μιας κυβέρνησης-μαριονέτας μέσω αλλαγής καθεστώτος, προκειμένου να αρπάξουν τους πόρους της πιο πλούσιας σε πετρέλαιο χώρας του κόσμου σε στυλ Άγριας Δύσης.
Οι Μαυροκόκκινοι θα πρέπει να καλέσουν αμέσως τον πρέσβη των ΗΠΑ στο Βερολίνο. Εάν η γερμανική κυβέρνηση δεν καταδικάσει αυτή την κρατική τρομοκρατία με τον πιο έντονο τρόπο και την απορρίψει με όλα τα διπλωματικά μέσα, αυτή είναι η τελική απόδειξη των κραυγαλέων δύο μέτρων και δύο σταθμών της!