info@ethnikoiphylakes.org
23
Δεκ
4
Ένα τραγούδι που σίγησε τον πόλεμο: Η Χριστουγεννιάτικη Εκεχειρία στο Δυτικό Μέτωπο
Τα Χριστούγεννα του 1914, οι στρατιώτες στο Δυτικό Μέτωπο άκουσαν τα τραγούδια των εχθρών τους και τραγούδησαν τα δικά τους, κάτι που οδήγησε σε μια αυθόρμητη ανακωχή.
Αυτό το γεγονός δείχνει πώς η ΜΟΥΣΙΚΗ μπορεί να δημιουργήσει ΕΙΡΗΝΗ ακόμα και στον πόλεμο.
Στη Βίβλο υπάρχουν πολλές ιστορίες αγγέλων που μίλησαν στους ανθρώπους, τους προειδοποίησαν, τους καθοδήγησαν και τους παρηγόρησαν. Αλλά μόνο μία φορά —στην πραγματικότητα μόνο μία φορά— άκουσαν οι άνθρωποι τους αγγέλους να τραγουδούν: τη νύχτα της γέννησης του Χριστού, όταν τραγούδησαν «Δόξα στον Θεό» και «Ειρήνη στη Γη». Μόνο μια χούφτα απλοί άνθρωποι, βοσκοί, επιλέχθηκαν για να ακούσουν αυτό το ουράνιο τραγούδι.
Σήμερα, υπάρχουν εκατοντάδες, ακόμη και χιλιάδες, χριστουγεννιάτικα κάλαντα, χορωδίες, καντάτες και ορατόρια που συντέθηκαν και τραγουδήθηκαν από θνητούς ανθρώπους για να γιορτάσουν το θαύμα που συνέβη τόσους αιώνες πριν. Ένα από τα πιο διάσημα και όμορφα είναι το “Adeste Fideles” ή “Oh Come, All Ye Faithful” – γνωστό στα γερμανικά ως “Herbei, o ihr Gläubigen!“.
Σε αντίθεση με τις κυβερνήσεις, ένα τραγούδι δεν γνωρίζει σύνορα: ταξιδεύει ελεύθερα από χώρα σε χώρα και μπορεί ακόμη και να διεισδύσει σε γραμμές του μετώπου και χαρακώματα σε περιόδους πολέμου.
1916: Καναδικά στρατεύματα σε ένα χαράκωμα προετοιμάζουν τα τουφέκια τους με σταθερές ξιφολόγχες πριν από την επίθεση, Δυτικό Μέτωπο, Σομ, Γαλλία, Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Φωτογραφία: Hulton Archive/Getty Images
Μια παραμονή Χριστουγέννων που θυμόμαστε ακόμα και σήμερα
Ένα αξιοσημείωτο και εκπληκτικό γεγονός συνέβη τα Χριστούγεννα του 1914, εβδομάδες πριν ο Πάπας Βενέδικτος XV ζητήσει από όλες τις αντιμαχόμενες δυνάμεις μια χριστουγεννιάτικη ανακωχή. Αλλά οι μονάρχες και οι υπουργοί τους – κρυμμένοι στην ασφάλειά τους ανάμεσα σε ταπετσαρίες και πολυελαίους – αρνήθηκαν να σταματήσουν τη δολοφονία ούτε για μια μέρα.
Πορτραίτο του Πάπα Βενέδικτου XV (Giacomo della Chiesa, 1854–1922).
Φωτογραφία: Antonio María Fabrés y Costa, Museo del Prado, δημόσιος τομέας, μέσω του Wikimedia Commons
Τραγούδια μεταξύ εχθρών
Αλλά την παραμονή των Χριστουγέννων, οι άνδρες στα χαρακώματα κατά μήκος ολόκληρου του Δυτικού Μετώπου άκουσαν τραγούδια που τραγουδούσαν οι λεγόμενοι εχθροί τους και απάντησαν με τα δικά τους συνθήματα. Βασικά, ήταν ακριβώς τα ίδια τραγούδια – απλώς σε διαφορετική γλώσσα. Περίπου τα δύο τρίτα των στρατιωτών, λαχταρώντας να επιστρέψουν στα σπίτια τους και θρηνώντας τους πεσόντες συντρόφους τους, κήρυξαν αυθόρμητα ανεπίσημη κατάπαυση του πυρός.
Δύο έθνη, ένα τραγούδι
Ο Βρετανός στρατιώτης Graham Williams θυμάται: «Πρώτα οι Γερμανοί τραγούδησαν ένα από τα τραγούδια τους, μετά απαντήσαμε με ένα από τα δικά μας, μέχρι που τελικά τραγουδήσαμε το «O Come, All Ye Faithful». Οι Γερμανοί ενώθηκαν αμέσως και τραγούδησαν τον ίδιο ύμνο στα λατινικά: «Adeste Fideles». Εκείνη την εποχή, σκέφτηκα: Αυτό είναι πραγματικά εξαιρετικό – δύο έθνη να τραγουδούν τα ίδια χριστουγεννιάτικα κάλαντα στη μέση του πολέμου».
Ειρήνη στα χαρακώματα
Καθώς ξημέρωσε πάνω από την πρώτη γραμμή, οι άνδρες άφησαν τα όπλα τους και αντάλλαξαν λόγια καλής θέλησης με αυτούς που είχαν πυροβολήσει την προηγούμενη μέρα. Ανταλλάχθηκαν ακόμη και δώρα όπως τρόφιμα και τσιγάρα και οι δύο πλευρές μπόρεσαν να θάψουν τους νεκρούς που κείτονταν στα χαντάκια και τα χωράφια.
Ένας άλλος Βρετανός στρατιώτης παρατήρησε: «Αν είχαμε αφεθεί να ορίσουμε την τύχη μας, δεν θα είχε υπάρξει ποτέ άλλος πυροβολισμός».
Θυμάται κανείς τον Φρειδερίκο τον Μέγα, ο οποίος είπε κάποτε: «Αν οι στρατιώτες μου άρχιζαν να σκέφτονται, ούτε ένας δεν θα έμενε στο στρατό».
Στη γέννηση του Χριστού, οι άγγελοι τραγούδησαν «Ειρήνη στη Γη» – όχι σε βασιλιάδες, αλλά σε απλούς ανθρώπους.
Αιώνες αργότερα, εκείνοι οι απλοί στρατιώτες στα χαρακώματα δεν άκουγαν αγγέλους, αλλά άκουγαν τα τραγούδια των αδελφών τους, γεμάτα ειρήνη και καλοσύνη.
Ίσως η ειρήνη να βρισκόταν τελικά απλώς στα χέρια τους.
Βρετανοί και Γερμανοί στρατιώτες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου συναντιούνται στη νεκρή ζώνη για να σηματοδοτήσουν την εποχή της ειρήνης και της καλής θέλησης στην απεικόνιση της εκεχειρίας των Χριστουγέννων του 1914 από το Illustrated London News, με τίτλο «Βρετανοί και Γερμανοί στρατιώτες Arm-in-Arm ανταλλάσσουν καλύμματα κεφαλής: Μια χριστουγεννιάτικη εκεχειρία μεταξύ αντίπαλων χαρακωμάτων», που δημοσιεύτηκε στις 9 Ιανουαρίου 1915. Δημόσιος τομέας
Το παλαιότερο σωζόμενο χειρόγραφο του “Adeste Fideles”, χωρίς όνομα συγγραφέα, που αποδίδεται στον John Francis Wade, με ημερομηνία 1740. Δημόσιος τομέας
Συμμαχικοί στρατιώτες σκαρφαλώνουν από χαρακώματα σε αυτή τη φωτογραφία του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αρχείο εικόνων CP/AP
κ α λ η ν ύ χ τ α !
ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Adeste Fideles
1. Adeste Fideles laeti triumphantes,
Veníte, veníte in Bethlehem.
Natum vidéte, Regem Angelorum:
Veníte adoremus,
Veníte adoremus
Veníte adoremus Dóminum
2. Deum de Deo, lumen de lúmine,
gestant puellae viscera
Deum verum, genitum non factum:
Veníte adoremus,
Veníte adoremus
Veníte adoremus Dóminum
3. Cantet nunc io chorus Angelórum
cantet nunc aula caelestium:
Gloria in excelsis Deo:
Veníte adoremus,
Veníte adoremus
Veníte adoremus Dóminum
4. Ergo qui natus, die hodierna
Jesu, tibi sit glória
Patris aeterni Verbum caro factum:
Veníte adoremus,
Veníte adoremus
Veníte adoremus Dóminum
Αυτοί είναι οι αρχικοί τέσσερις στίχοι που δημιούργησε ο Wade (γλώσσα, κεφαλαία και σημεία στίξης σύμφωνα με τον Dom John Stéphan, τόσο για αυτούς τους στίχους όσο και για το στίχους που ακολουθούν). Αυτά τα εδάφια αναφέρονται μερικές φορές ως «Αγγλικά Cento.”
Τρεις επιπλέον στίχοι δημιουργήθηκαν στη συνέχεια από τον Abbé Étienne Jean François Borderies (1764-1832) και τυπώθηκε στο Office de St. Omer (1822). Σύμφωνα με τον Dom Stéphan, ο Borderies συνέθεσε αυτούς τους στίχους, τους οποίους σε συνδυασμό με την πρώτη στροφή του Wade:
5. En grege relicto, Humiles ad cunas
Vocati pastores apperperant;
Et nos ovanti gradu festinemus.6. Aeterni Parentis splendorem aeternum
Velatum sub carne videbimus,
Deum infantem, pannis involutum7. Pro nobis egenum Et foeno cubantem,
Piis foveamus amplexibus·
Sic nos anamtem quis non redamaret?
Αυτοί οι τρεις στίχοι, που ενώνονται με τον πρώτο στίχο του Wade, αναφέρονται μερικές φορές ως το «γαλλικό Cento».
Ένας όγδοος στίχος προστέθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα για τον εορτασμό της γιορτής του τα Θεοφάνεια? Η συγγραφή του είναι άγνωστη:
8. Stella duce, Magi, Christum adorantes,
Aurum, έτσι, et myrrham dant munera;
Jesu infanti corda praebeamus.
ΠΗΓΗ: Adeste Fideles
* * *
ΑΓΓΛΙΚΑ: O come, all ye faithful
1 O come, all ye faithful, joyful and triumphant,
O come ye, O come ye to Bethlehem!
Come, and behold Him, born the King of angels!
Ρεφραίν:
O come, let us adore Him;
O come, let us adore Him;
O come, let us adore Him, Christ, the Lord!
2 God of God, Light of Light,
lo, He abhors not the virgin’s womb;
very God, begotten not created; [Ρεφραίν]
3 Sing, choirs of angels; sing in exultation;
sing, all ye citizens of heav’n above!
Glory to God, all glory in the highest![Ρεφραίν]
4 Yea, Lord, we greet Thee, born this happy morning;
Jesus, to Thee be all glory giv’n!
Word of the Father, now in flesh appearing! [Ρεφραίν]
* * *
ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Herbei, O ihr Gläubigen,
Herbei, O ihr Gläubigen,
fröhlich triumphierend,
O kommet, O kommet nach Bethlehem!
Sehet das Kindlein,
uns zum Heil geboren!
O lasset uns anbeten,
O lasset uns anbeten,
O lasset uns anbeten den König!
König der Ehren,
Herrscher der Heerscharen,
Du ruhst in der Krippe in Marien Schoß,
Gott, wahrer Gott von Ewigkeit geboren.
O lasset uns anbeten,
O lasset uns anbeten,
O lasset uns anbeten den König!
Kommt, singet dem Herren,
O ihr Engelchöre!
Frohlocket, frohlocket, ihr Seligen:
Ehre sei Gott im Himmel und auf Erden!
O lasset uns anbeten,
O lasset uns anbeten,
O lasset uns anbeten den König!
Dir, der du heute ist für uns geboren,
Jesu Leben sei Ehre und Ruhm,
Dir, fleischgewordnes Wort des ewgen Vaters!
O lasset uns anbeten,
O lasset uns anbeten,
O lasset uns anbeten den König!
* * *
ΕΛΛΗΝΙΚΑ:
Ελάτε με πίστη και με περηφάνια,
ελάτε, ελάτε στη Βηθλεέμ.
Ελάτε να δείτε αυτόν που εγεννήθη.
Αυτόν λατρεύουμε όλοι,
αυτόν δοξάζουμε όλοι,
σ’ αυτόν πιστεύουμε όλοι,
στο Χριστό.
Οι άγγελοι ψάλλουν από τα ουράνια,
ας ψάλλουμε μαζί τους κι εμείς ταπεινά.
Δόξα εν υψίστοις, δόξα εν υψίστοις.
Αυτόν λατρεύουμε όλοι…
Ελάτε, ποιμένες, με χαρά στη φάτνη,
ελάτε, ελάτε στη Βηθλεέμ.
Όπου εγεννήθη ο σωτήρ των όλων.
Ελάτε, προσκυνήστε τον Κύριο.
Χοροί των αγγέλων ψάλλουν κι ανυμνούνε,
τα πάντα δοξάζουν το λυτρωτή.
Δόξα εν υψίστοις, επί γης ειρήνη.
Ελάτε, προσκυνήστε τον Κύριο.
_ _ _
Συγγραφέας (αποδίδεται σε): John Francis Wade
Ο John Francis Wade (γεν. Αγγλία, περ. 1711, πεθ. Ντουαί, Γαλλία, 1786) αναγνωρίζεται πλέον γενικά ως συγγραφέας και συνθέτης του ύμνου «Adeste fideles», αρχικά γραμμένος στα λατινικά σε τέσσερις στροφές.
Το παλαιότερο χειρόγραφο που υπογράφεται από τον Wade χρονολογείται περίπου το 1743. Στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα, ωστόσο, τέσσερις επιπλέον στροφές είχαν προστεθεί από άλλους συγγραφείς. Ρωμαιοκαθολικός, ο Wade προφανώς μετακόμισε στη Γαλλία λόγω των διακρίσεων κατά των Ρωμαιοκαθολικών στην Αγγλία του δέκατου όγδοου αιώνα – ειδικά μετά την εξέγερση των Ιακωβιτών το 1745.
Δίδαξε μουσική σε ένα αγγλικό κολέγιο στο Douay και αντέγραψε και πούλησε ψαλτική μουσική για χρήση στα παρεκκλήσια πλούσιων οικογενειών. Τα αντιγραμμένα χειρόγραφα του Wade δημοσιεύτηκαν ως Cantus Diversi pro Dominicis et Festis p… Μετάβαση στη σελίδα ατόμου >
Μεταφραστής: Frederick Oakeley
Ο Frederic Oakeley αποφοίτησε από το MA στην Οξφόρδη και πήρε Τάγματα στην Εκκλησία της Αγγλίας. Έγινε Prebendary του Καθεδρικού Ναού του Lichfield, ιεροκήρυκας στο Whitehall και κάτοχος του Margaret Chapel του Λονδίνου. Ήταν ενεργός στο «Κίνημα της Οξφόρδης» και το 1845, επέστησε την προσοχή στις απόψεις του με σκοπό να δει αν θα μπορούσε να συνεχίσει να κατέχει πτυχίο της Οξφόρδης, με τόσο μεγάλη αλλαγή στις απόψεις του. Η ερώτηση δοκιμάστηκε και τέθηκε σε αναστολή για πάντα, εκτός αν ανακαλούσε. Στη συνέχεια παραιτήθηκε από τις θέσεις του στην Εκκλησία της Αγγλίας και εισήλθε στην Εκκλησία της Ρώμης, στην οποία έγινε Ιερέας και Κανόνας της επισκοπής του Γουέστμινστερ. Οι δημοσιεύσεις του είναι πολυάριθμες και μερικές από αυτές έχουν σημαντική αξία. –Σχολιασμοί του Ύμνου, Charles Hutchi… Μετάβαση στη σελίδα ατόμου >
4 Comments
Τί υπέροχα λόγια!
Τί υπέροχοι ύμνοι!
Τί μοναδικές αγιογραφίες!
Αλλά καί πόσο μαγευτική μουσική γιά αυτές τίς Άγιες Ημέρες !
Μας γλυκάνατε τήν ψυχή καί μας χαϊδεύσατε τά αυτιά όσο κανείς άλλος!
Μία μεγάλη αγκαλιά καί άπειρα ευχαριστώ γιά (ακόμα) μία έξοχη ανάρτηση!
Γλυκιά μου κυρία Φιλοθέη, σας στέλνω μία γλυκιά και ζεστή αγκαλιά και τις θερμότερες ευχές μου για αυτά τα Χριστούγεννα και κάθε Χριστούγεννα!
Είναι πράγματι ένας υπέροχος ύμνος και μία ονειρική μελωδία – σα να ακούς αγγέλους!!
Αυτά τα τραγούδια πάντα μου φέρνουν χαρούμενες παιδικές μνήμες, όταν μας τα μάθαιναν οι δασκάλες και τα τραγουδούσαμε προετοιμάζοντας όμορφες ζωγραφιές και κατασκευές για να χαρίσουμε στους γονείς μας, και θυμάμαι και την συγχωρεμένη τη δασκάλα των Γερμανικών που δύο εβδομάδες πριν από τα Χριστούγεννα έφερνε το πολυπόθητο μεγάλο ντοσιέ της με τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια και τις ιστορίες που τόσο λαχταρούσαμε και ξεκινούσαν τα Χριστούγεννα από τότε.
Και πάλι, πολλές πολλές ευχές, κυρία Φιλοθέη!
Πάρα μα πάρα πολύ συγκινητικό έχει γραφτεί και παιδικό βιβλίο παρόμοιο με τον Με τον τίτλο «πατάτες πατάτες» Το οποίο περιγράφει ένα όμοιο ιστορικό γεγονός ,την πιο όμορφη ωδή στην ΑΓΑΠΗ και τήν ΕΙΡΗΝΗ Δηλαδή ΤΟΝ ίδιο ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ!
Σας ευχαριστούμε Μαρία μας! Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα!