Ο/Η ΦΙΛΟΘΕΗ λέει:

Μέγα λάθος, ντροπή καί σίγουρα αμαρτία, όποιων κληρικών κρατούν – ιδίως σέ τέτοιες μεγάλες καί τόσο σημαδιακές εορτές – …επτασφράγιστο τό στόμα τους!
Τό ποίμνιο προσέρχεται στόν Ι. Ναό νά προσευχηθεί αλλά καί νά ΕΝΙΣΧΥΘΕΙ από τό κήρυγμα κι όχι νά φεύγει στό ‘δι’ ευχών’ χωρίς απολύτως καμμία ψυχική καί πνευματική τόνωση καί βοήθεια!
Η σχολιάστρια ‘Μ.Ο.’ οφείλω νά πώ ότι έχει …μαύρο δίκιο καί συμφωνώ μαζί της.
Στό μόνο που διαφωνώ εντόνως είναι στό ότι ΠΡΕΠΕΙ νά ελέγχουμε τούς “μουγγούς” κληρικούς κι όταν συνεχίζουν τήν σιωπή τους, είναι τόσο απλό, τόσο φυσικό καί τόσο λογικό, νά πηγαίνουμε σέ άλλη Εκκλησία!
Νά αναζητούμε σήμερα, που τόσα φοβερά συμβαίνουν ά λ λ ο ν κληρικό, ρωτώντας τούς άλλους πιστούς γιά νά μας βοηθήσουν ΠΟΥ θά τόν βρούμε!
Δέν μπορεί νά ψάχνουμε καί μάλιστα μέ αγωνία έναν καλό γιατρό γιά κάποιο σοβαρό ζήτημα υγείας, ενώ γιά τήν ψυχή μας νά μήν κάνουμε απολύτως τίποτα, μένοντας παθητικοί καί άπραγοι.
Χρόνια πολλά καί ευλογημένα γιά τήν Αγία ημέρα της Κυριακής της Ορθοδοξίας μας καί καλό μήνα μέ υγεία σέ όλους!
Καί ευχαριστούμε πολύ γιά τήν καλή ενημέρωση!

Ο/Η Η Μαύρη Οχιά λέει:

Πού καταντήσαμε παιδιά…

Να μας φέρνει πια το YouTube τα αναθέματα. Πρώτα εκκλησιασμός, δηλαδή, και μετά σπίτι να ακούσουμε -ευτυχώς- τα αναθέματα από το YouTube…

Πονάει η καρδιά πολύ με τη νοθεία της Πίστεως μας και παριστάνουμε και τους Χριστιανούς.

Δεν ξέρω στις ενορίες σας, αλλά σε εμάς και φέτος, έλαμψε ο οικουμενισμός. Δεν ακούστηκε ούτε ένα ανάθεμα για δείγμα, που λένε.

Μνημονεύσαμε Αγίους, Βασιλείς, Πατριάρχες, Μάρτυρες, το εκκλησίασμα φορούσε το κοινωνικό του χαμόγελο και μπόλικη χαμηλοβλεπούσα ευσέβεια και όλα καλά. Αγαπηθήκαμε πάλι, δε το συζητώ.

Κατά πως φαίνεται το πράγμα, ο κάργα “αγαπησιάρης” και ντάλα οικουμενιστής ΓΕΡώνυμος έριξε τη διάτα και η ορντινάτσα εκτελεί πιστά και φοβισμένα, ενάντια στους Πατέρες, ό,τι φιρμάνι έβγαλε ο πολυχρονεμένος (βλ. πολυχρονισμένος) τους Πατισάχ. Ένεκα και οι δυσμενείς μεταθέσεις, βλέπετε, και πλείστα όσα μέσα διαθέτει η Αρχιεπισκοπή για την μεθοδευμένη εξόντωση όσων της μπούνε στο ρουθούνι. Εκεί, βέβαια, η αγαπησιάρα διάθεση χάνεται ως δια μαγείας και ο μηχανισμός εξόντωσης είναι άμεσος, δείτε το κακό που έκανε στον πατέρα Αντώνιο.

Έφυγα με σκέψεις και καρδιά που δεν ταίριαζε στο ότι είχα μόλις κοινωνήσει. Και φυσικά, από λεπτότητα δεν υπήρχε περίπτωση να πήγαινα να μιλήσω στους ιερείς για το θέμα, πέραν του ότι θεωρώ ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να χώνουν ευθέως τη μύτη τους στα εκκλησιαστικά και δεν αρμόζει να μιλάνε στις συνάξεις, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Ίσως γράψω ένα μικρό σημείωμα και το αφήσω μπροστά στο σκαλοπάτι του Ιερού. Ανώνυμο. Μια ερώτηση. Ένα “γιατί δεν διαβάζονται τα αναθέματα, πατέρες;” Διακριτικά με την ελπίδα, επειδή λένε ότι εκείνη πεθαίνει τελευταία.

Δυστυχώς, το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται και όταν εορτάζουμε τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό και τους Αγίους Οσιομάρτυρες Πατέρες που μαρτύρησαν φρικτά από παπικά χέρια. Σιωπή. Σα να μη συνέβησαν ποτέ.

Η Θεία Λειτουργία έφθανε στο τέλος και είχα μια τελευταία ελπίδα για κάποιο κήρυγμα, κάτι που θα δίδασκε, ιδιαίτερα στους νέους, τι ΑΚΡΙΒΩΣ εορτάζει σήμερα η Ορθοδοξία. Ήλπιζα ότι δεν θα κρύβαμε πάλι τα αίματα της μαρτυρικής Ορθοδοξίας πίσω από την κουρτίνα για να μη χαλάσει η αγαπουλίστικη σούπα του Οικουμενισμού. Δυστυχώς, τίποτε. Κουβέντα. Στην προκειμένη, η ελπίδα μόλις είχε πάει περίπατο. Μόνο με το πέρας της Θείας Λειτουργίας πλέχτηκε το εγκώμιο των έργων στον Ι.Ν. μας, και για τους ενορίτες αυτό σηματοδοτεί το “Μάγκες, ξηλωθείτε!”

Για το μόνο που χαίρομαι, είναι ότι έχω πάψει από καιρό να δίνω. Ούτε για κερί. Φράγκο πια στον Ιερώνυμο. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Ο Κύριος τους κατέστησε λειτουργούς Του για να μας καθοδηγήσουν μέχρι το τέλος της ζωής μας κι εκείνοι έχουν προσκυνήσει το χρήμα και τα συμφέροντα και έχουν προδώσει τον Χριστό και την Ορθοδοξία για τον Οικουμενισμό.

Φεύγοντας, πέρασα μπροστά από ένα εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Πάτησα λίγο φρένο, και είπα μέσα μου “αχ, Αη Νικόλα, που είσαι να δώσεις κάνα χαστούκι;”

Θέλω να ελπίζω, ότι κάπου στην επικράτεια, πέρα από το Άγιο Όρος μας, να ακούστηκαν τα αναθέματα.

Θα ήταν μια κάποια ελπίδα.

Όπως και να έχει:

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ!!!

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ, ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ.